27/01/2012
Μια μέρα είπαμε με την αδελφή μου να κάνουμε μαζί μια διαδρομή που κάνει συχνά για δουλειές και για βόλτες, να την ακολουθήσω δηλαδή στην πορεία της στο κέντρο με το καρότσι και τον ανηψιό μου. Ήταν η πιο αγωνιώδης διαδρομή της ζωής μου. Ήμουν διαρκώς σε εγρήγορση, εκτέλεσα καθήκοντα τροχονόμου, έκανα σήματα σε οδηγούς να μειώσουν ταχύτητα, διαπληκτίστικα με άλλους. Η κίνηση ενός γονιού με καρότσι στο κέντρο της ΑΘήνας είναι μια διαρκής διακινδύνευση. Σ’ ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαδρομής η μαμά και το καρότσι βρίσκονταν μέσα στο δρόμο, γιατί το πεζοδρόμιο ήταν κατειλημένο από αυτοκίνητα ή από άλλα οχήματα. Στο πεζοδρόμιο κινούνταν μηχανές, αναπάντεχες κατασκευές ξεφύτρωναν αιφνιδίως, λακούβες, εμπόδια κ.λπ. Σε ανηφορικά σημεία οι ράμπες που υποτίθεται ότι διευκολύνουν την άνοδο, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Σε κατηφορικά σημεία, το πεζοδρόμιο είναι τόσο λείο που ο οδηγός του καροτσιού είναι αδύνατο να φρενάρει. Η πορεία με το καρότσι στο κέντρο της Αθήνας είναι το απόγειο του ζειν επικινδύνως. Το τρομερό είναι ότι η κατάσταση αυτή έχει γίνει κοινότοπη, κι άρα αποδεκτή. Ανάγνωση του υπολοίπου…
Σήμερα στις 16.00, γονείς που έχασαν τα παιδιά τους επάνω σε παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, και ενεργοί πολίτες θα κάνουν μια συμβολική διαμαρτυρία ενάντια στη διαφήμιση της μπύρας FIX, απέναντι απ’ το Χίλτον, καλώντας τόσο το κράτος (που ήδη έχει ενεργοποιηθεί) όσο και τις ίδιες τις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην οδική ασφάλεια και σε όλους μας, και να εφαρμόσουν το Νόμο, αποξηλώνοντας όλες τις παράνομες και φονικές διαφημίσεις.
