Απεργία των δημοσιογράφων: Προνόμια, αγγελιόσημο και μπλοκάκια

Μια απ’ τις λίγες ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες αναφορές στην απεργία των δημοσιογράφων βρίσκεται εδώ. Η δική μου θέση είναι αρκετά κοντά στην ανάλυση των G700 μιας και πιστεύω ότι η συντεχνιακή λογική των προνομιούχων δημοσιογράφων οδηγεί σε περαιτέρω πόλωση και απαξίωση του λειτουργήματος. Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, κ. Σόμπολος, προχθές 21.11.07, είπε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA ότι σε σύνολο 4.700 εγεγγραμμένων στην ΕΣΗΕΑ, μόνο οι 50 σταρ της τηλεόρασης απολαμβάνουν μεγάλα προνόμια, δηλαδή συμβόλαια εκατομμυρίων. Οι υπόλοιποι 4.650 είναι χαμηλά αμοιβόμενοι μεροκαματιάρηδες, οι οποίοι (τα παρακάτω δεν τα είπε ο κ. Σόμπολος) αναγκάζονται να δουλεύουν σε δύο και τρείς και τέσσερις δουλειές, και οι οποίοι δεν έχουν άλλο προνόμιο απ’ την υγιή ασφαλιστική τους κάλυψη.

Αυτό που επίσης παρέλειψε να πει ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, εκτός απ’ το ποιοί είναι οι εγεγγραμμένοι στα μητρώα που απολαμβάνουν το ταμείο, καθώς και το παγκόσμιο παράδοξο (που εξηγεί και την υγεία του ταμείου) ότι οι διαφημίσεις πληρώνουν (έστω μερικώς) το ταμείο των δημοσιογράφων, είναι ότι υπάρχουν και αμέτρητοι άλλοι δημοσιογράφοι, νέοι στην πλειονότητά τους που εργάζονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, οι οποίοι δεν έχουν καν το προνόμιο του «ευγενούς» ταμείου των δημοσιογράφων. Είναι γνωστό τοις πάσοι ότι η είσοδος στην ΕΣΗΕΑ είναι ένα καρότο που χρησιμοποιούν πολλοί εργοδότες, ως μελλοντική ανταμοιβή των νέων δημοσιογράφων κι αυτό είναι μια σιωπηρά αποδεκτή πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, η εγγραφή στην ΕΣΗΕΑ είναι και μια πύλη που ξεχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, ένα checkpoint με άλλα λόγια που αποφασίζει ποιός θα είναι και ποιός δε θα είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος.

Ας μη γελιόμαστε, ΕΣΗΕΑ σημαίνει κατ’ ουσίαν ΕΔΟΕΑΠ, ήτοι προνομιούχος ασφαλιστική κάλυψη και υγιές ταμείο. Αν μεταβληθεί το καθεστώς του ταμείου και αγγιχτούν τα προνόμια των 4.650 δημοσιογράφων, δε θα έχουν οι τελευταίοι κίνητρο να ανήκουν καν στην ΕΣΗΕΑ, αφού απέχει πολύ απ’ το να είναι ένα ορθολογικό συνδικαλιστικό όργανο. Αυτό πιθανώς φοβάται και η ίδια η ΕΣΗΕΑ, ότι θα χάσει δηλαδή τον συντεχνιακό έλεγχο του επαγγέλματος, αφού εδώ επαγγελματίας δημοσιογράφος νοείται τυπικά μόνο όποιος είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Τα «μπλοκάκια» ως γνωστόν δεν εντάσσονται στην ΕΣΗΕΑ, όσα χρόνια κι αν εξασκούν το επάγγελμα. Τώρα που προτείνεται να ενοποιηθεί το ταμείο των δήθεν «αυτοαπασχολούμενων» μ’ εκείνο των «πραγματικών επαγγελματιών», είναι φυσικό να υπάρχουν αναταράξεις. Οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες πιθανώς νιώθουν να απειλείται ο έλεγχος που ασκούν στους δημοσιογράφους, καθώς και οι διαφημιστικές εταιρείες που θα δουν το «αγγελιόσημο» να καταλήγει σ’ έναν οχετό ο οποίος δε θα μπορεί να επηρεαστεί. Την ίδια στιγμή, θα επωφεληθεί βέβαια ο ιδιωτικός τομέας των ασφαλίσεων, αλλά τουλάχιστον θα έχει ξακαθαρίσει το τοπίο και θα έχει γίνει ένα βήμα στην κατεύθυνση μιας πιο δίκαιης κοινωνικά διευθέτησης του ασφαλιστικού καθεστώτος των δημοσιογράφων. Γιατί εκτός απ’ την πρώτη (σταρ) και δεύτερη (μέλη της ΕΣΗΕΑ) ταχύτητα δημοσιογράφων, υπάρχει και μια πολυπληθής τρίτη (μπλοκάκια), που είναι ακριβώς αυτή η περίφημη γενιά των 700 ευρώ, η οποία δεν εκπροσωπείται πουθενά ουσιαστικά.

Σε σχέση με το «αγγελιόσημο» τώρα, νομίζω πώς ήρθε η ώρα να ξανατεθεί στο τραπέζι και να γίνει μια ανοιχτή συζήτηση. Θεωρώ ότι η ασυλία των μεγάλων εταιρειών στην χώρα μας και η μεγάλη κερδοσκοπική εκστρατεία των επιχειρήσεων εις βάρος των καταναλωτών επισυμβαίνει και εξαιτίας της δημοσιογραφικής συγκάλυψης. Το αγγελιόσημο δημιουργεί μια σχέση συνενοχής, ανάμεσα σε δυο δεοντολογικά ασυμβίβαστα μέρη, και πρέπει να καταργηθεί. Είναι σκανδαλώδες να συνεχίζουν οι διαφημιζόμενοι και οι διαφημιστές να πληρώνουν έστω κι ένα μέρος του ταμείου των δημοσιογράφων.

Posted In:

12 Comments

  1. εκ του πονηρού μου ακούγονται όλα αυτά…

    Χρησιμοποιώντας έναν πραγματικό διαχωρισμό που υπάρχει ανάμεσα στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ (όπως άλλωστε και στις οικοδομές ανάμεσα στους ειδικευμένους και τους ανειδίκευτους) προβάλλεται ανερυθρίαστα η λογική της εξίσωσης προς τα κατώ, προκειμένου να χάσουν (δήθεν) τον έλεγχο που ασκούν οι εργοδότες με το καρότο της ΕΣΗΕΑ. Ενώ είναι ηλίου φαεινότερο ότι η απάντηση στο επίπεδο του συνδικαλισμού θα ήταν το να ανοίξει τις πύλες τις η ΕΣΗΕΑ σε όλους όσους εργάζονται ως δημοσιογράφοι…

    Επιπλέον, προβάλλετα ένα ψευτοεπιχείρημα ότι μέσω του αγγελιόσημου προωθείται δήθεν μια συνδιαλλαγή μεταξύ εταιρειών και δημοσιογράφων προκειμένου να συγκαλύπτεται η κερδοσκοπία των επιχειρήσεων. Αυτό το επιχείρημα είναι διπλά ψευδές: αφενός οι διαφημιστές είναι υποχρεωμένοι εκ του νόμου να πληρώνουν το αγγελιόσημο και επομένως δεν προκύπτει ουδεμία συνδιαλλαγή, καθώς δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που τίθεται προς συζήτηση! Η ίδια η λογική της διαφήμισης εμπεριέχει εξάρτηση των μέσων από τους διαφημιζόμενους και τους χορηγούς και όχι το αγγελιόσημο. Αφετέρου, το ζήτημα της κερδοσκοπίας τίθεται συχνότατα από τις ειδήσεις των media και αυτό δεν έχει καμία πρακτική συνέπεια. Η πρακτική των καρτελ θα μπορούσε να σταματήσει μόνο με την επιβολή αυστηρών ελέγχων από το κράτος. Τέλος, οι συνέπειες αυτής της πρακτικής θα μπορούσαν να αποσοβηθούν μόνο με πραγματικές αυξήσεις μισθών.

  2. Τελικά, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ με όσα λετε ( πηγα και στο σάιτ που παραπέμπετε) εκείνο που συντελείται, εν τη αφελεία μας, είναι ότι οι μεν θα στραφούν κατά των δε. Εννοώ ο ένας κλάδος κατά του άλλου και ολοι μεταξύ τους. Μήπως διακρίνετε αμυδρά καποια πρόθεση πίσω απ όλα αυτά; Δεν ξέρω. Μια απορία εκφράζω που ως γνωστόν σπανίως καταθέτω απορίες μου πάνω σε ολο αυτό το σκληρό πακέτο. Γνωρίζω τις κακοτοπιές γενικως

  3. @kalakrasa Που βλέπετε το πονηρό;
    Η κατάληξη της πρώτης παραγράφου σας με βρίσκει σύμφωνο, παρόλο που δεν είναι αυτο το αίτημα της ΕΣΗΕΑ στην απεργία της Τρίτης. Αναφορικά με το αγγελιόσημο λέτε ότι το κράτος υποχρεώνει την πληρωμή του, κάτι που είναι αληθές αλλά δεν ακυρώνει τη συνδιαλλαγή. Δηλαδή: το κράτος υποχρεώνει τις εταιρείες να δίνουν ένα μέρος της διαφημιστικής δαπάνης στο ταμείο των δημοσιογράφων, ώστε να επωφελούνται κι αυτοί. Ουσιαστικά το κράτος λειτουργεί ως εκπορνευτής με τη συναίνεση βέβαια και των δύο μερών. Αποτέλεσμα; Όση περισσότερη διαφήμιση στα Μέσα, τόσο πιο ευχαριστημένοι οι δημοσιογράφοι!

    @Μαρία Προσέξτε γιατί θα υποστείτε κυρώσεις 🙂 Για περισσότερα διαβάστε εδώ http://www.sport-fm.gr/article.jsp?id=109565

    @ritspmas Υπονοείτε ότι το ασφαλιστικό άνοιξε με τη λογική του «διαίρει και βασίλευε»; Αν είναι έτσι χρειάζεται όντως προσοχή. Η ουσία κατά τη γνώμη μου είναι να προωθηθούν δίκαιες λύσεις που ια έχουν βασιστεί σε ειλικρινείς αναλύσεις και συζητήσεις.

  4. μανωλη λες:
    @ritspmas Υπονοείτε ότι το ασφαλιστικό άνοιξε με τη λογική του «διαίρει και βασίλευε»; Αν είναι έτσι χρειάζεται όντως προσοχή.

    ΑΝ ειναι ετσι? καλα η ερωτηση αυτη υπονοει πως πρωτη φορα βρισκεσαι μπροστα σε αλλαγη στο κρατιδιο ελλαδα. πιστευεις πως η κυβερνηση θα παει να εξισωσει τους μεγαλοδημοσιογραφους με τους υπόλοιπους δημοσιογραφους? ειναι προφανης η εξισωση προς τα κατω…

    και σε τελικη αναλυση αν θελουν να σταματησουν το λομπι (οπως λες) της εσηεα ας επιβαλλουν πιο αντικειμενικα κριτηρια για την εισαγωγη νεων δημοσιογραφων.

    εγω ενα καταλαβαινω: το πανυγηρι αρχισε. κανουν το εντυπωσιακο ντεμπουτο χτυπωντας το ρετιρε (οπως λενε) για να χουν αλλοθι και λιγοτερες αντιδρασεις οταν πανε να χτυπησουν και τα μπαζα (οπως παλι λενε).

    οι δημοσιογραφοι δεν ειναι μονο οι δημοσιοκαφροι. είναι και αυτοι αλλα δεν ειναι οι μονοι. μη μου βαζεις ως παραδειγμα τους το σομπολο… καποιους τους αδικεις

  5. Αγαπητέ/ή diml είπα ότι αν είναι έτσι χρειάζεται προσοχή. Και προσθέτω, περισσότερη προσοχή. Δεν είναι ώρα για θεωρίες συνωμοσίας. Και επιπλέον, προτιμώ να μιλάω για συγκεκριμένα ζητήματα. Αυτή η εξίσωση προς τα κάτω, την οποία βλέπω να σηκώνεται σαν παντιέρα της κριτικής, τί νέο σημαίνει; Σημαίνει ότι κάποιοι, που έχουν επαναπαυτεί με τα ασφαλιστικά τους προνόμια, εξισώνονται με κάποιους άλλους με λιγότερα ασφαλιστικά προνόμια, έτσι δεν είναι; Η αλήθεια είναι ότι οι πρώτοι, ως μέλη της ΕΣΗΕΑ, είναι εκείνοι (κι όχι το κράτος) που θα έπρεπε ήδη από καιρό να είχαν ανοίξει τις πόρτες τους στα μπλοκάκια. Όμως όχι, ακόμα και την ύστατη στιγμή, δείχνουν να απασχολούνται μόνο με τα δικά τους προνόμια, επιδεικνύοντας περιφρόνηση για το εργασιακό καθεστώς εκατοντάδων κι ίσως χιλιάδων συναδέλφων τους.
    Τώρα, σε σχέση με τα ρετιρέ και τα υπόγεια θα ήθελα να μου εξηγήσεις τί ακριβώς εννοείς γιατί το ασφαλιστικό ταμείο των δημοσιογράφων παρουσιάζει ιδιομορφίες, όπως ιδιομορφίες παρουσιάζει κι εκείνο πιθανώς των δικηγόρων ή των μηχανικών. Συμφωνώ ότι δεν υπάρχει λόγος να γενικεύουμε, και θα ήμουν ο τελευταίος που θα κατέκρινε συλλήβδην τους πάντες στον χώρο. Δε νομίζω σαν αποτέλεσμα να αδικώ κανέναν. Πώς είδες να παίρνω ως παράδειγμα τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ;

  6. αγαπητος 🙂
    καταρχας να πω πως ουτε δημοσιογραφος ειμαι ουτε προτιθεμαι να γινω (αν κ καποτε ηθελα :))

    δεν ειναι θεωριες συνωμοσιας αυτα που λεω. ειναι μια απλη συνεπαγωγη κρινοντας με το ποιους (αφερεγγυους) εχω απεναντι (κυβερνησεις). η εξισωση που λες ας γινει αλλα να γινει προς τα πανω.

    ειμαι ο τελευταιος που θα υπερασπιστει τα ταμεια πολλων ταχυτητων που εχουμε σημερα. αλλα αυτοι (κυβερνηση) εχοντας φαει ολα τα λεφτα των περισσοτερων ταμειων, προσπαθουν να βρουν τροπους να μπαλωσουν τα φαγωμενα με τα λεφτα αλλαων ταμιων που ειναι υγιη.

    η εσηεα σαφως και θα πρεπε να επιτρεπει, αξιοκρατικα παντα, ολους τους δημοσιογραφους να μπαινουν σαυτη. αλλα αυτο ομως ειναι ενα αλλο θεμα απο αυτο που εχει ανοιξει η κυβερνηση. να ανοιξουν αυτο (που σιγα μην το κανουν) και εγω μαζι τους.

    για το αγγελιοσημο δεν εχω γνωση ολικη, παραθετω αποσπασμα απο το σημερινο ναυτιλο:
    «Οσο για το αγγελιόσημο δεν είναι «φόρος υπέρ τρίτου», διότι προϋπόθεση για να τυπωθεί (ή να μεταδοθεί) η διαφήμιση, είναι η ύπαρξη της δημοσιογραφικής ύλης- δηλαδή η δουλειά μας. Σε μας και τον ιδρώτα μας καταλήγει το αγγελιόσημο (υποκαθιστώντας εργοδοτική εισφορά που θα ήταν δυσβάστακτη για τις μικρές εφημερίδες και το μεγαλύτερο μέρος όλων των επιχειρήσεων Τύπου) -τι ακριβώς έχει βάλει στο μάτι η κυβέρνηση;»

  7. Η εξίσωση diml πρέπει να γίνει απ’ τα κάτω, κάτι που θεωρητικά είναι υπόθεση της ΕΣΗΕΑ και των μελών της δηλαδή των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Η κυβέρνηση κρίνεται (κι όχι μόνο στις εκλογές).

    Το πρόβλημα για εμένα είναι η στρεβλή εκπροσώπηση των δημοσιογράφων από ένα συνδικαλιστικό όργανο που απορρίπτει όσους δεν εγκρίνουν οι εργοδότες.

    Για το αγγελιόσημο όσα λέει ο Στάθης ευσταθούν ως το σημείο που το υπερασπίζεται. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή γιατί όλοι οι εργοδότες που απασχολούν προσωπικό να είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν τα ταμεία των υπαλλήλων τους, αλλά όχι οι ιδιοκτήτες των Μέσων. Το πρόσχημα ότι δεν βγαίνουν αλλιώς, νομίζω ότι το επικαλούνταν αποκλειστικά ως τώρα μόνο οι ιδιοκτήτες…

  8. Κύριε Ανδριωτάκη, το διάβασα με μεγάλη προσοχή και σας ευχαριστώ 🙂 Επίσης να σας ενημερώσω ότι στο παραπάνω λινκ συμπλήρωσα κάποιες διευκρινήσεις προς αποφυγή παρεξηγήσεων. 🙂 Καλή σας μέρα.

Σχολιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s