Μήνας: Σεπτεμβρίου 2011

Τί άλλο πρέπει να γίνει για να ασχοληθούμε σοβαρά με την Οδική Ασφάλεια;

Στην Ελλάδα, το κόστος σε ανθρώπινες ζωές και χρήματα εξαιτίας των τροχαίων εγκλημάτων είναι τεράστιο. Ωστόσο το θέμα δεν είναι άμεσης προτεραιότητας για κανέναν. Ελάχιστοι ασχολούνται ουσιαστικά με την οδική ασφάλεια στη χώρα μας, μερικές ΜΚΟ, κάποιοι ευαίσθητοι άνθρωποι που φωνάζουν στην έρημο κι ελάχιστοι πολιτικοί. Βέβαια, όλοι έχουν γνώμη, όλοι γνωρίζουν τι θα έπρεπε να γίνεται, όλοι γνωρίζουν πόσο μεγάλο θέμα είναι, όλοι έχουν και κάποιο νεκρό ή τραυματία στον ευρύτερο ή στενότερο κύκλο τους. Ωστόσο φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι αρκετό για να κινητοποιήσει την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτή τη “γενοκτονία” που συμβαίνει καθημερινά στους δρόμους μας. Τίποτα δεν είναι αρκετό για να ευαισθητοποιήσει πραγματικά τις πολιτικές και άλλες ηγεσίες να αναλλάβουν μέτρα και να τα εφαρμόσουν, προκειμένου να μειώσουν δραστικά τις απώλειες. Τίποτα; (περισσότερα…)

Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που όταν τα προσπερνάς δεν θυμάσαι αν πράγματι τα είδες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα διαφοροποιεί το λογότυπο στην είσοδό τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που στεγάζουν χιλιάδες γραφειοκράτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φυλάσσονται από ογκώδεις βαριεστημένους άνδρες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα σημαντικότερα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που προκαλούν θυμηδία κι ενίοτε σεβασμό.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φωτογραφίζονται μόνο από δημοσιογράφους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που έχουν πολλούς καταστροφείς εγγράφων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι τοίχοι τους θα είχαν πολλά να πουν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που χτίστηκαν για να στεγάσουν το μέλλον.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που άνθρωποι διαπραγματεύονται στο όνομα άλλων ανθρώπων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν είδαν ποτέ άστεγο στο κατώφλι τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που υπογράφουν συμβόλαια και συνθήκες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι ειλικρινείς κουβέντες λέγονται σε κλειδωμένες τουαλέτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που σε κάνουν να θέλεις να τερματίσεις τη ζωη σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα παράθυρά τους είναι μάλλον διακοσμητικά.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι εξουσίες λατρεύουν να αγαπούν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι κατσαρίδες τα απεχθάνονται.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι καθαρίστριες υπογράφουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που θα ‘λέγες ότι είναι και μαυσωλεία ευνουχισμένων ποιητών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν έχεις τι άλλο να κάνεις απ’ το να αποδείξεις τη δύναμή σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που λες, σήμερα και χθες και αύριο γράφεται η επίσημη ιστορία.