Τέχνη του δρόμου / Απ’ τη Via Veneto με αγάπη / Μεγάλο Σάββατο Καθολικών / QR Code γρίφος / Χριστός χωρίς πρόσωπο / Ιησούς της Apple / Δαγκωμένο μήλο πάνω στο Σταυρό / Apple Θρησκεία / Apple Αναμένει Ανάσταση / iΑνάσταση/ Foxconn γολγοθάς / Happy iEaster

Στο φιλμ Contagion ένας τύπος εμφανίζεται απ’ το πουθενά δηλώνοντας ότι είναι συγγραφέας και πλησιάζει έναν γιατρό για να του αποσπάσει πληροφορίες σχετικά μ’ έναν θανατηφόρο ιό. Ο γιατρός προσπαθεί να τον αποφύγει και τον μειώνει λέγοντάς του ότι δεν είναι συγγραφέας. Όταν ο τύπος του λέει ότι είναι μπλόγκερ, ο γιατρός του απαντά ότι το μπλόγκινγκ δεν είναι γράψιμο, το μπλόγκινγκ είναι γκραφίτι με στίξη. Καθώς εξελίσσεται το φιλμ ο μπλόγκερ απαξιώνεται εντελώς σαν χαρακτήρας, και στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι είναι απλά ένας απατεώνας. Στην ποπ κουλτούρα ο μπλόγκερ έχει γίνει συχνά συνώνυμος της φαιδρότητας. Όμως εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα σοβαρότερα. Γιατί τόσο μένος ενάντια στους μπλόγκερ; Είναι άραγε το μπλόγκινγκ μια μορφή ρύπανσης του δημόσιου λόγου, όπως είναι συχνά το γκραφίτι για τους δημόσιους χώρους; (περισσότερα…)

Μια μέρα είπαμε με την αδελφή μου να κάνουμε μαζί μια διαδρομή που κάνει συχνά για δουλειές και για βόλτες, να την ακολουθήσω δηλαδή στην πορεία της στο κέντρο με το καρότσι και τον ανηψιό μου. Ήταν η πιο αγωνιώδης διαδρομή της ζωής μου. Ήμουν διαρκώς σε εγρήγορση, εκτέλεσα καθήκοντα τροχονόμου, έκανα σήματα σε οδηγούς να μειώσουν ταχύτητα, διαπληκτίστικα με άλλους. Η κίνηση ενός γονιού με καρότσι στο κέντρο της ΑΘήνας είναι μια διαρκής διακινδύνευση. Σ’ ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαδρομής η μαμά και το καρότσι βρίσκονταν μέσα στο δρόμο, γιατί το πεζοδρόμιο ήταν κατειλημένο από αυτοκίνητα ή από άλλα οχήματα. Στο πεζοδρόμιο κινούνταν μηχανές, αναπάντεχες κατασκευές ξεφύτρωναν αιφνιδίως, λακούβες, εμπόδια κ.λπ. Σε ανηφορικά σημεία οι ράμπες που υποτίθεται ότι διευκολύνουν την άνοδο, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Σε κατηφορικά σημεία, το πεζοδρόμιο είναι τόσο λείο που ο οδηγός του καροτσιού είναι αδύνατο να φρενάρει. Η πορεία με το καρότσι στο κέντρο της Αθήνας είναι το απόγειο του ζειν επικινδύνως. Το τρομερό είναι ότι η κατάσταση αυτή έχει γίνει κοινότοπη, κι άρα αποδεκτή. (περισσότερα…)