Ο απεγκλωβισμός του Σταυρουλάκη

Ολοκλήρωσα αυτό το ντοκιμαντέρ το Φεβρουάριο του 2010. Επειδή δεν είχα καμία απολύτως χρηματοδότηση, έκανα ένα ανοιχτό κάλεσμα απ’ αυτό το blog και κατάφερα να συγκεντρώσω 450 Ευρώ, με τα οποία καλύφθηκε ένα μέρος του μοντάζ. Κανένα κανάλι, καμία εφημερίδα, κανένας φορέας, κανένα Μέσο από όσα προσέγγισα δε θέλησε να προβάλλει την ταινία. Ωστόσο, προβλήθηκε με επιτυχία στο 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, όπου κι έλαβε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού. Επίσης προβλήθηκε σε διάφορες δημόσιες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη, στην Καλαμάτα κ.α. Αν θέλετε να συμβάλετε στην προσπάθεια αποπληρωμής του χρέους μου για να κάνω την ταινία, μπορείτε να κάνετε μια δωρεά πατώντας επάνω στο κουμπί του Paypal, που βρίσκεται δεξιά. Ευχαριστώ.

Beware: Killing Ads

The documentary reveals for the first time the enormous scandal that concerns illegal billboard advertising in Greece. It investigates the corruption, interests and large amounts of money at stake, but mainly it focuses on the human dimension of the problem, following the struggle for justice of a father whose son was killed by an illegal billboard. Illegal billboards are only one symptom of the broader problem of Road Safety in this country, which has evolved into a civil war involving mayors, politicians and advertising companies. As is mentioned in the film: “The victims of car accidents during the last 50 years in Greece have exceeded the number of dead from all the wars the country was involved in during the 20th century”.

The documentary is self-made. No channel, public or private, wanted to broadcast it. I crowdsourced the idea and i collected 450 Euro. Now i’m  trying to pay my debt, so if you wish to contribute to this struggle please make a donation. Thank you.

BEWARE: KILLING ADS

Προσοχή: Φονικές διαφημίσεις, 2010, 55′

Beware: Killing Ads, 2010, 55′

Χθες το απόγευμα ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Γιώργος Πατούλης ονόμασε -κατόπιν ομόφωνης απόφασης του δημοτικού συμβουλίου-  ένα δρόμο του Δήμου, με το όνομα Γιάννης Σταυρουλάκης. Όσοι έχουν παρακολουθήσει τον αγώνα του πατέρα του Γιάννη, Μανώλη Σταυρουλάκη, θα καταλαβαίνουν πόσο συγκινητική και σημαντική ήταν η χθεσινή ημέρα σε συμβολικό επίπεδο. Αν ωστόσο δε γνωρίζετε τίποτα για την υπόθεση, μπορείτε να δείτε εδώ το ντοκιμαντέρ μου.

IMG_20140406_180533

Λίγα μέτρα δίπλα απ’ την Οδό Γιάννη Σταυρουλάκη, υπήρχε μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα που σκότωσε τον Γιάννη, το 2005. Έκτοτε η οικογένειά του, μαζί με άλλες οικογένειες, επιδόθηκε σ’ έναν εξαντλητικό μαραθώνιο προκειμένου να δικαιωθεί, ενάντια σε διεφθαρμένους λειτουργούς και τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Και το πέτυχαν. Ο Μανώλης Σταυρουλάκης είναι ένα σύμβολο αυτής της τιτάνιας προσπάθειας. Μαζί με τον Θανάση Τσιώκο-Πλαπούτα και μερικούς άλλους, κατάφεραν αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο: αποξηλώθηκε η συντριπτική πλειονότητα των παράνομων και φονικών διαφημιστικών πινακίδων. Η ονομασία δρόμων με τα ονόματα των παιδιών τους είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η πολιτεία για να ανακουφίσει τον ανείπωτο πόνο τους.

 

Μια προσωπική ιστορία που διδάσκει λύσεις για το σήμερα. Η αναγκαιότητα κι η αποτελεσματικότητα ενός κινήματος που εμφορείται από αισθήματα αγάπης, γνήσιου ενδιαφέροντος κι ανθρωπιάς και ζητά επιτακτικά δικαιοσύνη.

Τον Ιανουάριο του 2009 κυκλοφόρησε το δεύτερο τεύχος του Post-MEDIA. Το περιοδικό ήταν μια ιδέα μου που είδα να υλοποιείται για 6 μόλις μήνες. Στο δεύτερο τεύχος, το κεντρικό θέμα αφορούσε τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Μόλις βγήκε το περιοδικό στα περίπτερα μου τηλεφώνησε ο Μανώλης Σταυρουλάκης, πατέρας του Γιάννη Σταυρουλάκη, ενός νέου ανθρώπου που έχασε τη ζωή του άδοξα όταν το αυτοκίνητό του έπεσε πάνω σε μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα. Μου είπε ότι στο αφιέρωμά μας γράφαμε μόνο το 10% όσων γίνονταν στην παράνομη υπαίθρια διαφήμιση. Την επόμενη μέρα πήγα στο σπίτι του για να μου παρουσιάσει τα στοιχεία που είχε συλλέξει και να μου μιλήσει για τον αγώνα που είχε δώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, μαζί με άλλους γονείς που είχαν χάσει τα παιδιά τους εξαιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε η ενασχόλησή μου τόσο με το θέμα των πινακίδων, όσο και με το θέμα της οδικής ασφάλειας. (περισσότερα…)

In Greece, we don’t need pavements for pedestrians. Pedestrians can walk on the road between the cars, the buses, and the other vehicles. Greek pavements have a better and more effective use: they serve as platforms for illegal billboards which advertise purely Greek porn. Greek drivers get killed every day due to distractions (illegal billboards are responsible for a number of deaths every year, watch my documentary here) but they die fully informed about the new porn movies of the porn star Julia…

Η εμπειρία είναι κοινή: Χιλιάδες από εμάς οδηγούμε κι έχουμε συχνά την προσοχή μας στραμένη στις τιμές που αναγράφουν τα πρατήρια, κάνοντας συγκρίσεις, και ψάχνοντας για την πιο φθηνή. Κι αντί κάποιο υπουργείο να μας προστατεύσει απ’ αυτό το επικίνδυνο σπορ, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα…

Πριν λίγες ημέρες το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποίησε μια εγκύκλιο η οποία αναφερόταν στις πινακίδες των πρατηρίων υγρών καυσίμων. Ουσιαστικά, η εγκύκλιος λέει ότι τα πρατήρια επιτρέπεται να τοποθετούν στο πεζοδρόμιο μπροστά τους, μόνο μια πινακίδα με το σήμα και τις τιμές τους, κι ότι θα πρέπει να πάρουν άδεια απ’ τους Δήμους. Σίγουρα, αυτή η ρύθμιση βάζει μια τάξη καθώς τα περισσότερα πρατήρια τοποθετούν παραπάνω από μια πινακίδα στα πεζοδρόμια. Όμως η εγκύκλιος δεν προχωρά ένα βήμα παραπέρα, για να μας αποδείξει ότι η πολιτεία βάζει σαν προτεραιότητα της κατ’ αρχήν την Οδική Ασφάλεια.

Αλήθεια, το συζήτησαν αυτό το θέμα με ανθρώπους που γνωρίζουν;

Οι τιμές των βενζινάδικων, όπως λέει και ο γνωστός Ιαβέρης, είναι μια απ’ τις πολύ βασικές αιτίες απόσπασης της προσοχής των οδηγών. Στην εποχή του Διαδικτύου, υπάρχει η δυνατότητα οι καταναλωτές να ενημερώνονται διαρκώς για τις τιμές. Φαντάζομαι επιπλέον, ότι θα υπάρχουν κι άλλοι τρόπο γνωστοποίησης των τιμών μέσα από άλλες υπηρεσίες. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για επιχειρηματίες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην ΝΟΜΙΜΗ ενημέρωση των καταναλωτών… Κι εν πάση περιπτώσει, η εγκύκλιος επιτρέπει την αναγραφή των τιμών στις πινακίδες των πρατηρίων αλλά δεν θέτει προδιαγραφές. Δηλαδή μπορεί κάποιος πρατηριούχος να βάλει τις τιμές του με τεράστιους αριθμούς, κόκκινους να αναβοσβήνουν;

Θυμηθείτε ότι πριν από μερικούς μήνες, είχαμε ένα νεκρό πάνω σε μια παρόμοια πινακίδα…

Και τώρα ψηφίστε…



Αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποξηλώσεων, την απέσυρε η ίδια η εταιρεία. Διαφήμιζε τη Vodafone. Την είχαν ήδη δει χιλιάδες άνθρωποι. Σήμερα στέκεται μόνο η βάση της, άδεια, αγέρωχη, να μας θυμίζει ότι στην Ελλάδα υπάρχει αυτό που λέμε πάντα η «πισινή». Τί θα σκέφτεται άραγε ένα ξένος όταν βλέπει αυτή τη μεταλλική κατασκευή; Θα αναρωτιέται σε τί χρησιμεύει, κι είμαι βέβαιος ότι οι απαντήσεις του θα τελειώνουν με ερωτηματικό. Όπως και οι δικές μας. Με τη διαφορά ότι εμείς ξέρουμε. Ξέρουμε ότι στην Ελλάδα τίποτα δε λύνεται οριστικά. Αυτή η υπεμεργέθης βάση, θα εξακολουθήσει πιθανώς να χάσκει σαν ξένο, σκοτεινό, ανοίκειο στοιχείο στην Κηφισίας, όπως και πολλές άλλες, σε ταράτσες και ιδιωτικούς χώρους, περιμένοντας να ξαναχρησιμοποιηθεί, όταν πιαθα  έχει ατονήσει πλήρως το ενδιαφέρον όσων προσπαθούν να εφαρμόσουν το νόμο. Βρίσκεται μπροστά απ’ το Golden Hall κι είναι ένα παράδοξο μνημείο καταναλωτισμού. Το μνημείο της παράνομης διαφημιστικής πινακίδας. (περισσότερα…)