Παρότι πιστεύω ότι είναι λάθος να διαφημίζονται διαδικτυακά προϊόντα αυτού του είδους, θα ήθελα να συμβάλω στο διάλογο με κάποιες σκέψεις μου.

  1. Κατ’ αρχάς θεωρώ ότι δεν ωφελεί η καλλιέργεια κλίματος πανικού. Τα μέσα ενημέρωσης κι οι δημοσιογράφοι έχουν μεγάλη ευθύνη σε σχέση με τον τρόπο που καλύπτουν περιστατικά αυτοτραυματισμών ή ακόμα κι αυτοκτονιών που οφείλονται στο σχετικό μιμίδιο.
  2. Για να κινδυνεύσει ένα παιδί από οποιοδήποτε κήτος σημαίνει ότι το έχουμε αφήσει να κολυμπά μόνο του στον ωκεανό. Οι φάλαινες δεν ψαρεύουν στα ρηχά. Απ’ την άλλη, ακόμα και στα ρηχά ελλοχεύουν κίνδυνοι. Γι’ αυτό χρειάζεται υπεύθυνη ενημέρωση.
  3. Όταν μιλάω για βαθιά νερά, εννοώ την ελεύθερη χωρίς περιορισμούς κι εποπτεία χρήση του διαδικτύου από ανήλικους.
  4. Η «Πρόκληση της μπλε φάλαινας» αξιοποιεί το gamification. Μετατρέπει μια αυτοκαταστροφική πράξη σε παιχνίδι. Κάνει τη συμμετοχή ακαταμάχητη και δεσμεύει μέσω εθιστικών τεχνικών.
  5. Ένα απ’ τα δομικά χαρακτηριστικά του διαδικτύου είναι ο κονφορμισμός. Μιλάμε για μια μηχανή που ευνοεί την αντιγραφή. Συμπεριφορές, ιδέες, τάσεις αντιγράφονται στη στιγμή και υιοθετούνται μαζικά.
  6. Η πρόκληση της μπλε φάλαινας είναι ένα διαδικτυακό μιμίδιο. Το μιμίδιο είναι μια πράξη, μια εικόνα, μια στάση που λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής. Κάποιος δίνει το έναυσμα και σε ελάχιστο διάστημα γίνεται παγκόσμια τάση.
  7. Αν θέλει κάποιος να προστατεύσει τα παιδιά και την οικογένειά του, θα πρέπει να ενημερωθεί κατάλληλα. Δεν αφήνουμε ανήλικα παιδιά μόνα τους να πλοηγούνται στο διαδίκτυο χωρίς να έχουμε γνώση του τι κάνουν εκεί. Στρέφουμε τη χρήση σε θετικές επιλογές. Συζητάμε διαρκώς τις επιλογές και τις ρουτίνες τους. Είμαστε οι μέντορές τους.
  8. Ένας πανικοβλημένος γονιός που απαγορεύει τα πάντα είναι εξίσου έκθετος μ’ έναν εντελώς αδιάφορο ή αδαή γονιό. Χρειαζόμαστε μια νέα ισορροπία.
  9. Σχολεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, μέσα ενημέρωσης, σύλλογοι γονέων χρειάζεται να φτιάξουν ομάδες ευαισθητοποίησης και διαλόγου για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν με την τεχνολογία.
  10. Τα ανήλικα παιδιά χρειάζεται να αναπτύξουν ψηφιακές δεξιότητες όχι μόνο στο επίπεδο της προστασίας και της ασφάλειας, αλλά και της δημιουργίας, της επικοινωνίας, της γνώσης. Είναι άδικο το διαδίκτυο, μια εκπληκτική τεχνολογία να απασχολεί τα media μόνο ως ένας τόπος εγκλήματος και απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής.    

 

Σκέψεις για την ερευνητική δημοσιογραφία με αφορμή το Spotlight.

Αριστερά ο ηθοποιός, και δεξιά ο δημοσιογράφος.
Αριστερά ο ηθοποιός Μαρκ Ραφάλο, δεξιά ο δημοσιογράφος Μάικλ Ρεζέντες.


Είδα το Spotlight και θυμήθηκα γιατί αγαπώ τη δημοσιογραφία και την έρευνα. Η ταινία είναι ένας ύμνος στην ερευνητική δημοσιογραφία. Βλέποντας κανείς τον επίμονο αγώνα μιας δημοσιογραφικής ομάδας να αποκαλύψει ένα μεγάλο σκάνδαλο της καθολικής εκκλησίας συνειδητοποιεί πόσο δύσκολη, απαιτητική και συναρπαστική είναι η δουλειά της έρευνας και της δημοσίευσής της.

“Όλοι γνωρίζαμε, αλλά κανείς δε μιλούσε”: να ένα μοτίβο που διαπερνά τις κοινωνίες. Να ένα μοτίβο που καλείται να σπάσει η δημοσιογραφία, φέρνοντας στο φως αυτά που μένουν επίμονα στην αφάνεια.

Σταχυολογώ παρακάτω μερικές σκέψεις για την ερευνητική δημοσιογραφία, που έκανα με αφορμή την ταινία:

  • Η ερευνητική δημοσιογραφία είναι μια κατ’ εξοχήν πράξη θάρρους. Εκεί που όλοι βολεύονται, ο δημοσιογράφος αποφασίζει συνειδητά να παίξει το ρόλο της αλογόμυγας, να ενοχλήσει, να αναστατώσει, να ταράξει τα νερά της επίπλαστης ησυχίας.
  • Η έρευνα απαιτεί υπομονή κι επιμονή. Χρειάζεται χρόνος, και μεγάλα αποθέματα υπομονής για να αποκαλυφθεί η βρωμιά στο μεγαλείο της. Αυτή η δουλειά δεν είναι ούτε για τους οκνηρούς, ούτε για τους προχειρολόγους. Υπάρχουν λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, και χοντροκομμένα γεγονότα που περνούν απαρατήρητα.
  • Δε λέγεται τυχαία λαγωνικό ο ερευνητής. Κινείται με την όσφρηση, με το ένστικτο, αλλά και με τη μεθοδικότητά του.
  • Η ερευνητική δημοσιογραφία απαιτεί ξεκοκάλισμα αρχείων, γραπτών πηγών, αλλά σε μεγάλο βαθμό απαιτεί χειρισμό ανθρώπων, ώστε να μιλήσουν.
  • Η ερευνητική δημοσιογραφία προϋποθέτει ανεξαρτησία, δηλαδή ελευθερία, παρρησία, υπεράσπιση του αδύναμου, αμεροληψία.
  • Η ερευνητική δημοσιογραφία χρειάζεται σοβαρή επένδυση. Η ομάδα spotlight είχε χρόνο και χώρο για να ασχοληθεί μονοθεματικά με την έρευνά της. Η ερευνητική δημοσιογραφία χρειάζεται ταλέντο, ομάδα και χρήματα.
  • Η δημοσιογραφία ΔΕΝ είναι δημόσιες σχέσεις.
  • Η ερευνητική δημοσιογραφία είναι το αιχμηρό αντικείμενο που σπάει το νοσηρό απόστημα για να απελευθερωθεί το πύον και να ξεκινήσει η θεραπευτική διαδικασία.

IMG_20150804_235621Έβγαινα από ένα θερινό κινηματογράφο παραθεριστικού θέρετρου της Χαλκιδικής. Ένιωθα τυχερός που βρισκόμουν σ’ εκείνο το ευλογημένο μέρος. Στην έξοδο, ακριβώς μπροστά στην παραλία οι φοίνικες γεμάτοι σκουπίδια. Λύπη. Απογοήτευση.

Η εικόνα μ’ έκανε να σκεφτώ για ακόμα μια φορά ότι ο καθρέφτης μας είναι η καθημερινότητά μας, αυτά που πράττουμε από συνήθεια. Είναι ο τρόπος που οδηγούμε, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα σκουπίδια, τους δημόσιους χώρους μας.

Σε 2 εβδομάδες έχουμε για μια ακόμα φορά εκλογές. Κι ελάχιστοι πολιτικοί μιλούν για τον καθρέφτη μας: (περισσότερα…)