IMG_20150804_235621Έβγαινα από ένα θερινό κινηματογράφο παραθεριστικού θέρετρου της Χαλκιδικής. Ένιωθα τυχερός που βρισκόμουν σ’ εκείνο το ευλογημένο μέρος. Στην έξοδο, ακριβώς μπροστά στην παραλία οι φοίνικες γεμάτοι σκουπίδια. Λύπη. Απογοήτευση.

Η εικόνα μ’ έκανε να σκεφτώ για ακόμα μια φορά ότι ο καθρέφτης μας είναι η καθημερινότητά μας, αυτά που πράττουμε από συνήθεια. Είναι ο τρόπος που οδηγούμε, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα σκουπίδια, τους δημόσιους χώρους μας.

Σε 2 εβδομάδες έχουμε για μια ακόμα φορά εκλογές. Κι ελάχιστοι πολιτικοί μιλούν για τον καθρέφτη μας: (περισσότερα…)

Για τέταρτη χρονιά, επέλεξα και φέτος να είμαι offline επί ένα μήνα. Ολοκληρωτικά. Ούτε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ούτε μπλογκ, ούτε καν τηλεόραση. Ολόκληρο τον Αύγουστο αποσύρθηκα εκτός Μέσων στο καταφύγιό μου, για να αποτοξινωθώ, να ανανεωθώ, να χάσω το περιττό ψηφιακό βάρος, και να ανακτήσω την ψυχική μου υγεία. Κατόρθωσα να τηρήσω με ευλάβεια την απόφασή μου κάνοντας μόνο μια εξαίρεση στο τσεκάρισμα των email, δύο φορές την εβδομάδα, κι απαντώντας αυστηρά σε πέντε μηνύματα επαγγελματικού ενδιαφέροντος.

Επί ένα μήνα έζησα μια πολύ διαφορετική ζωή.
Τα συμπεράσματά μου δε διαφέρουν από εκείνα των προηγούμενων ετών [2012 2013 2014]. (περισσότερα…)

Προβληματίζομαι πολύ όταν βλέπω ανθρώπους μαζικά να κοροϊδεύουν ανθρώπους για ένα κουσούρι τους. Άλλον τον κοροϊδεύουν γιατί του λείπει κάτι, άλλον γιατί του περισσεύει. Κουφοί, κουτσοί, χοντροί, στραβοί, κοντοί, ανορθόγραφοι, αμόρφωτοι, ακαλαίσθητοι, ντεμοντέ, βλάκες, αργόστροφοι, άμουσοι, άμπαλοι, ανέραστοι, όλοι ανεξαιρέτως θα μπουν κάποια στιγμή στο στόχαστρο του ειρωνικού όχλου σχολιαστή. Γιατί δε μπορούμε να αντέξουμε τη διαφορά και καταφεύγουμε στην κοροϊδία τόσο εύκολα; Τόσο πολύ μας φοβίζει το κουσούρι; Γιατί δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε το μειονέκτημα του άλλου; Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι το κουσούρι, στην πραγματικότητα, δεν είναι μειονέκτημα αλλά πλεονέκτημα του άλλου;

Εκτός από χοντροκομμένη, η επίμονη κοροϊδία βάζει και τα θεμέλια για να αναπτυχθούν μνησίκακες κι εκδικητικές συμπεριφορές σ’ αυτόν που τη δέχεται. Είναι δείγμα πολιτισμού να σταματά η κοροϊδία έγκαιρα, πριν γίνει βάρος στον άλλον. Επειδή όλοι έχουμε τα κουσούρια μας, είναι άδικο να την πληρώνουν μόνο λίγοι. Όταν βρεθείς στη θέση του μειονεκτούντος καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα δεν είναι δικό σου, αλλά εκείνων που σε κορϊδεύουν, καθώς δε βλέπουν το αυτονόητο: το κουσούρι είναι δοκιμασία. Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται συνεχίζουν το πείραγμα, μέχρι να αποκτηνωθούν εντελώς και να αποκτήσουν το πλέον αποκρουστικό κουσούρι: να μην μπορούν να συναισθανθούν τον άλλον. Δεν πρόκειται περί πολιτικής ορθότητας, αλλά για στοιχειώδη κανόνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Τα κουσούρια διδάσκουν πολλά περισσότερα απ’ ότι οι τεράστιες δυνατότητες ή η κανονικότητα. Άσε που πολλές φορές, το μεγαλειώδες απ’ τα κουσούρια παράγεται.