Εσύ που μιλάς για την κρίση της δημοσιογραφίας, μήπως είσαι κι εσύ μέρος της; Κι αν ναι τί κάνεις γι’ αυτό; Αρκείσαι στο να δίνεις συνεντεύξεις και να γράφεις άρθρα για την κρίση;

Άκουγα πρόσφατα έναν πολύ γνωστό δημοσιογράφο να μιλά για τη δημοσιογραφία και την κρίση της. Ο επαγγελματίας αυτός είναι άνω των 50 κι έχει υψηλή θέση σε Μέσο Ενημέρωσης. Τον άκουγα λοιπόν να μιλά στην τηλεόραση, σαν να μιλούσε για κάποια τρίτη χώρα, να εξηγεί το πρόβλημα λεπτομερώς, να μνημονεύει γεγονότα και στοιχεία, αλλά ποτέ να μη συμπεριλαμβάνει τον εαυτό του στο πρόβλημα. Λίγη αυτοκριτική, και λίγη αυτοσυνειδησία λέω εγώ, δε βλάπτει. Η γενιά των σημερινών πενηντάρηδων κι εξηντάρηδων έχει βοηθήσει πολύ στον εκφυλισμό της δημοσιογραφίας. Τα κυρίαρχα φαινόμενα του κιτρινισμού, της αδιαφάνειας, του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας, της υποταγής στη διαφήμιση, της συντεχνιακής λογικής, έχουν καλλιεργηθεί και διαιωνιστεί απ’ αυτή τη γενιά. Είτε τα έχουν ανεχθεί είτε τα έχουν υποθάλψει, οι δημοσιογράφοι που κατέχουν διευθυντικές θέσεις σήμερα στον Τύπο και γενικά τα Μέσα, φέρονται σα να μην έχουν καμία ευθύνη. Στην πραγματικότητα, φέρονται σαν οι δικές τους πράξεις να μην έχουν καμία ευθύνη για την αναξιοπιστία των Μέσων. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους δημοσιογράφους που δεν είναι διευθυντές. Όλοι έχουν βιοποριστεί απ’ αυτό το σαθρό σύστημα και το μόνο που έχουν να πουν τώρα στην κοινωνία είναι ότι η δημοσιογραφία περνά κρίση. Λες κι η κρίση είναι θέλημα θεού. (περισσότερα…)