Ο φοιτητής σύμβολο του Μάη του ’68 προκαλεί απορρίπτοντας το φετιχισμό της εξέγερσης, την ίδια στιγμή που ο φιλόσοφος Γκλικσμάν επιχειρεί να δικαιολογήσει όσους τη δαιμονοποιούν. Για ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αριστεράς το όνομα Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ είναι ταυτισμένο με μια προδοσία. Ο φοιτητής που ενσάρκωσε το πνεύμα και τη δυναμική του Μάη, ο νεαρός που έγινε σύμβολο του ’68 «πρόδωσε» την επανάσταση κι έγινε ευρωβουλευτής με τους πράσινους. Φυσικά, όσοι αναπαράγουν τις συγκεκριμένες κατηγορίες δεν έχουν προσπαθήσει να κατανοήσουν ούτε τη σκέψη ούτε τη γενικότερη στάση του Κον-Μπεντίτ. (περισσότερα…)
Συντάκτης: Manolis Andriotakis
Το ανύπαρκτο καταναλωτικό κίνημα
Σήμερα, 15 Μαίου, η Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος καλεί τους έλληνες καταναλωτές σε μποϋκοτάζ της αγοράς, καλώντας τους πολίτες «να μη διαθέσουν ούτε ευρώ στην αγορά για να δείξουν την αντίθεσή τους στην ακρίβεια». Όμως εκτός από ένα γενικόλογο αντικαταναλωτικό μήνυμα, η εν λόγω προτροπή, τόσο πρακτικά όσο και θεωρητικά, αποπροσανατολίζει τους καταναλωτές απ’ τα όποια αιτήματά τους. Κατ’ αρχάς το συνολικό μποϋκοτάζ πλήττει και τις επιχειρήσεις εκείνες που δεν πωλούν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους ακριβά. Η αδιάκριτη, η τυφλή επίθεση στην αγορά γενικώς, απαξιώνει το υπό διαμόρφωση κίνημα και το καθιστά ύποπτο, αφελές, κάλπικο. Αν οι καταναλωτές αποφάσισαν ότι δεν τους αρέσει η ελεύθερη αγορά, αυτό να το δείξουν στην κάλπη, ψηφίζοντας κόμματα που δεν την υποστηρίζουν. Αν θέλουν όμως να κάνουν καταναλωτικό ακτιβισμό, αν θέλουν να γίνουν καταναλωτές με συνείδηση πρέπει να κάνουν τις απαραίτητες διακρίσεις. Να απεγκλωβιστούν από καταναλωτικές οργανώσεις που χρηματοδοτούνται απ’ το κράτος, να απαιτήσουν καταναλωτική εκπαίδευση, να δημιουργήσουν πόλους ενημέρωσης, να οργανωθούν δημοκρατικά. Μόνο έτσι θα έρθουν πραγματικά αποτελέσματα. (περισσότερα…)
Κομματική δημόσια τηλεόραση και καρτέλ ιδιωτικών Μέσων
Με αφορμή την απόλυση του δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου απ’ την ΕΡΤ, μια πρωτοβουλία blogger ξεκινά καμπάνια (που είχε γίνει ξανά πριν 2 χρόνια) με κεντρικό της αίτημα την «αποχή» των πολιτών απ’ το τέλος της ΕΡΤ. Η διαφωνία μου με το αίτημα αναλύεται κάπως συνοπτικά στη συζήτηση που γίνεται εδώ. Με λίγα λόγια υποστηρίζω ότι το κεντρικό αίτημα των πολιτών θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να προσανατολίζεται στην αξίωση μιας καλύτερης και πιο ανεξάρτητης δημόσιας τηλεόρασης. Εφ’ όσον οι πολίτες είναι οι χρηματοδότες αυτού του Μέσου απευθείας, ας αποκτήσουν επιτέλους λόγο για τη λειτουργία του. Δεν είναι ένα απλό ευχολόγιο. (περισσότερα…)
