Το επικείμενο τέλος του 2007 με φέρνει αντιμέτωπο με μια διάθεση απολογισμού των διαδικτυακών «πεπραγμένων». Καθώς το βιβλίο μου κυκλοφόρησε μέσα σ’ αυτό το έτος και η εμπλοκή μου στα blog εξαιτίας της έκδοσής του υπήρξε ακόμα πιο ενεργή, κρίνω σκόπιμο να γράψω δυο τρία σχόλια για το 2007. Νομίζω ότι η χρονιά αυτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γενικότερα μια χρονιά των blog, αφού τα παραδοσιακά Μέσα της χώρας μας αφιέρωσαν εκτεταμένο χώρο στην περιγραφή του φαινομένου, αλλά και το ίδιο το Μέσο έλαβε διαστάσεις «επιδημίας». Βεβαίως, το περιοδικό TIME είχε σπεύσει ήδη απ’ την αρχή του 2007, να ανακηρύξει πρόσωπο της προηγούμενης χρονιάς τους απλούς χρήστες του Διαδίκτυου, αλλά παρατηρώ ότι μολονότι αργοπορημένοι, οι έλληνες χρήστες σε αρκετές στιγμές χρησιμοποιήσαμε το Μέσο με πρωτότυπο και καινοτόμο τρόπο. (περισσότερα…)
Συντάκτης: Manolis Andriotakis
Το καρτέλ της ελληνικής τηλεόρασης
Διάβαζα χθες στο Βήμα της Κυριακής τα νούμερα που δίνει η AGB για μια σειρά εκπομπών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων φιλοξενούνται στα κρατικά κανάλια, και δε φτάνουν καν να συγκεντρώνουν διψήφιες τηλεθεάσεις. Πρόκειται για βραβευμένες στο εξωτερικό εκπομπές όπως ο Εξάντας του Γιώργου Αυγερόπουλου, μια σειρά ντοκιμαντέρ, υψηλής στόχευσης, τόσο καλλιτεχνικά όσο και δημοσιογραφικά, το αειθαλές Παρασκήνιο του Τάκη Χατζόπουλου και του Λάκη Παπαστάθη, καθώς και μιά χούφτα άλλων εκπομπών που μετά βίας αποκτούν το 5% της τηλεθέασης ήτοι 200.000 τηλεθεατές. Αν αφήσουμε κατά μέρος την ίδια την αναξιοπιστία των μετρήσεων και δούμε στο βάθος, θα αναρωτηθούμε γιατί η κοινωνία μας αρέσκεται να ψυχαγωγείται αποκλειστικά και μόνο με προϊόντα της ιδιωτικής τηλεόρασης. (περισσότερα…)
Διαφημιστικός παροξυσμός
Όσο πλησιάζει η εορταστική περίοδος και το υποχρεωτικό «προσκύνημα» στους «ναούς της κατανάλωσης» τόσο αυξάνει η επίθεση της διαφήμισης στους εγκεφάλους μας. Τον τελευταίο καιρό τα διαφημιστικά μηνύματα γίνονται όλο και πιο έντονα, όλο και πιο επίμονα, όλο και πιο ισχυρά. Ο ανταγωνισμός για την απόσπαση της προσοχής των καταναλωτών γίνεται αυτές τις ημέρες τόσο μεγάλος που δε λείπουν ακόμα και ακραίες επιλογές που εκτρέπουν εντελώς τη διαφήμιση απ’ το σκοπό της. Βέβαια, η εορταστική έκσταση των εμπορικών μηνυμάτων, αυτό το πανηγύρι διαφημιστικής υπερβολής, έχει και μια πάρα πολύ θετική διάσταση, διότι ενεργοποιεί αρκετό κόσμο εναντίον της. Όσο διογκώνεται η διαφήμιση, όσο παρεκτρέπεται κι όσο αγνοεί την κοινωνία, τόσο περισσότερο θα ευαισθητοποιεί ομάδες πολιτών που είτε νιώθουν ότι θίγονται, είτε απλά απορρίπτουν τη διαφήμιση ως όχημα για την υιοθέτηση ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής. (περισσότερα…)
