Οκτώ ημέρες πριν τις εκλογές το κλίμα αρχίζει να πολώνεται επικοινωνιακά ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας. Οι υπόλοιποι μάχονται να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους καθώς και να αποφύγουν τις απώλειες της τελευταίας στιγμής. Το διακύβευμα των εκλογών, όσο κι αν θέλουν να μάς πείσουν ότι συνιστά κι αυτό μέρος της επικοινωνιακής διάστασης της πολιτικής, υφίσταται, είναι απόλυτα υπαρκτό δηλαδή, κι αφόρητα κοινότοπο. Την Κυριακή 8 Σεπτέμβρη οι Έλληνες ψηφίζουν κυβέρνηση, δηλαδή οικονομικό σχέδιο για τη διοίκηση της χώρας. Μ’ άλλα λόγια αποφασίζουν για την πίτα. (περισσότερα…)
Συντάκτης: Manolis Andriotakis
Οι πυρκαγιές και η κρίση
Οι νεκροί απ’ τις πυρκαγιές καθώς και η εκτεταμένη καταστροφή των δασών αποδεικνύουν ότι η χώρα έχει περιέλθει σε μια μεγάλη κρίση.
Το ερώτημα που απασχολεί αυξανόμενα την ελληνική κοινωνία τελευταία, αυτό το αμείλικτο «ποιός βάζει τις φωτιές», θα πρέπει για λόγους ευκολίας να αντικατασταθεί από το απλοποιητικό ερώτημα «ποιός έχει συμφέρον, ποιός κερδίζει απ’ τις πυρκαγιές», ώστε να δούμε ποιοί ευθύνονται για την τεράστια καταστροφή που υπέστη φέτος το καλοκαίρι η Πελοπόννησος και να έχουμε συνακόλουθα πρόχειρη μια ασφαλή «λίστα υπόπτων».
Κατά τη γνώμη μου οι ηθικοί αυτουργοί της πρόσφατης καταστροφής στην Ελλάδα είναι όσοι έχουν συμφέρον απ’ τη συντήρηση του σημερινού status quo και την επακόλουθη διαιώνιση της εκτεταμένης κρίσης, δηλαδή: (περισσότερα…)
Πρώορες εκλογές, πολιτικό χρήμα, «επικοινωνία», και ιστολόγια.
Εδώ και αρκετούς μήνες παρακολουθούμε μια άνευ προηγουμένου συζήτηση περί «πρόωρων εκλογών» η οποία κορυφώνεται τις τελευταίες ημέρες, όπου οι πάντες συμφωνούν πλέον, ότι θα γίνουν εκλογές τον προσεχή Σεπτέμβριο. Πέρα απ’ το σκανδαλώδες στοιχείο του αποπροσανατολισμού του δημόσιου διαλόγου που πέτυχε η εν λόγω φλυαρία και ρητορική (αντί να γίνονται στους υπουργούς ουσιαστικές ερωτήσεις, τα Μέσα τούς ρωτούν εδώ και μήνες πότε θα γίνουν εκλογές), θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αμφότερα τα μέρη του λεγόμενου «δικομματισμού», χρησιμοποιούν τη συνταγματική δυνατότητα των πρόωρων εκλογών προς ίδιον όφελος. Αφού δε μπορούμε να κατηγορήσουμε ένα μόνο σχηματισμό, συμπεραίνουμε ότι εδώ υπάρχει ένα είδος αμοιβαίου οφέλους. (περισσότερα…)
