Κατηγορία: Διάλογοι

Στη σημερινή έκδοση της εφημερίδας Tο Βήμα, και πιο συγκεκριμένα στο μηνιαίο ένθετο ΒΗΜΑ Ιδεών φιλοξενείται η απομαγνητοφώνηση ενός στρογγυλού τραπεζιού που οργάνωσε η συντακτική ομάδα του ενθέτου κι αφορούσε στα ιστολόγια. Ο διάλογος είναι πολύ ενδιαφέρων και μπορείτε επίσης να τον διαβάσετε από εδώ.

Χθες, 7 Μαίου 2008, συμμετείχα στο πάνελ της ζωντανής εκπομπής «Ανιχνεύσεις» του κ. Πάνου Σαββίδη στην ΕΤ3, με θέμα τα blog. Ομολογώ ότι ήταν η πρώτη φορά, απ’ όλες τις συμμετοχές μου σε τηλεοπτική συζήτηση, που ένιωσα ότι γίνεται διάλογος για τα ιστολόγια, για τα χαρακτηριστικά τους, τις προοπτικές και τα προβλήματά τους. Αξίζουν συγχαρητήρια στον κ. Σαββίδη, στους συνεργάτες του, αλλά και στους ομιλητές του πάνελ, για την ψύχραιμη και ολοκληρωμένη ανάλυση του φαινομένου. Αναφορικά με την ουσία της συζήτησης, αισθάνομαι την ανάγκη να κάνω μια διευκρίνηση ή μάλλον να εξηγήσω λίγο καλύτερα την άποψή μου. Στην εκπομπή υποστήριξα ότι όπως τα ιστολόγια είναι ένα μέσο εκδημοκρατισμού των Media και πιθανά της κοινωνίας, μπορούν κάλλιστα να είναι κι ένα μέσο εκφασισμού τους. Η τεχνολογία είναι ουδέτερη, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποικιλότροπα. (περισσότερα…)

Δε θέλω καθόλου να φιμωθούμε. Στο προηγούμενο ποστ μου έκανα έναν απλό παραλληλισμό μεταξύ ανώνυμης αρχιτεκτονικής κι ανώνυμου ιστολογείν. Η άμεση κινητοποίησή σας με αναγκάζει να δώσω κάποιες επιπλέον εξηγήσεις, αν και νομίζω ότι αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το κείμενο θα έχει και τις απαντήσεις στα σχόλια που ακολούθησαν της ανάρτησης. Σε κάθε περίπτωση:

1. Αναφέρομαι στα δημοσιογραφικά, πολιτικά και κοινωνικά ιστολόγια και σε καμία περίπτωση στα καλλιτεχνικά, ημερολογιακά, και λογοτεχνικά.

2. Μιλώ για τη γενίκευση ενός φαινομένου, κι όχι για τις ειδικές περιπτώσεις.

3. Μιλώ δεοντολογικά, δεν υποστηρίζω απαγόρευση της ανωνυμίας ή της ψευδωνυμίας. Υποστηρίζω την αποθάρρυνση και περιφρόνηση της ανωνυμίας και της ψευδωνυμίας στα ιστολόγια των οποίων το περιεχόμενο αφορά στην ενημέρωση, την πληροφορία, τη μετάδοση ειδήσεων και απόψεων περί πολιτικής, κοινωνίας, θεσμών, προσώπων κ.λπ.

4. Ταυτίζω την επωνυμία με την ανάληψη ευθύνης των λόγων. Λόγων με τους οποίους είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε.

5. Για την αναλογία αρχιτεκτονικής και ιστολογείν στο κείμενο μιλώ περί «ανησυχητικών ομοιοτήτων». Φυσικά υπάρχουν και πλείστες διαφορές. Ας κοιτάξουμε όμως συνολικά την ελληνική μπλογκόσφαιρα…

Και τώρα για πρώτη και τελευταία φορά επί προσωπικού: Επειδή δέχομαι ανοίκειες προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και συνεχείς προσβολές από πολλούς blogger, σε διάφορα blog, τείνω να πιστέψω ότι στο ελληνικό Διαδίκτυο και ειδικότερα στην Ελλάδα το ιστολογείν δε βοηθά καθόλου στη βελτίωση του δημόσιου διαλόγου. Οι κουκούλες μας έχουν αφηνιάσει. Κάποια blogger έφτασε στο σημείο να μoυ ζητήσει να εγκαταλείψω μια πρωτοβουλία «για την υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο»! Πράγμα που έκανα… Όσο για ‘μένα έχω πολύ πιο δημιουργικά πράγματα να κάνω απ’ το να παρακολουθώ μνησίκακες επιθέσεις και υπονοούμενα. Θεωρώ ότι αρκετά συζήτησα το θέμα της ψευδωνυμίας και της ανωνυμίας στα ιστολόγια. Πάω για άλλα.