Το καλοκαίρι που μας πέρασε, μερικές πλατείες της Αθήνας διακοσμήθηκαν μ’ ένα πλαστικό μνημείο. Τότε έκανα μια ανάρτηση που σχολίαζε το θέμα, το οποίο δεν έθιξε κανένας απ’ όσο γνωρίζω στα παραδοσιακά Μέσα. Τώρα, με τη βοήθεια του φίλου μου Λευτέρη Σταματελόπουλου, έφτιαξα αυτό το μικρό βίντεο, το οποίο ανέβασα στο You Tube για να μην ξεχαστεί εντελώς… απ’ όσους τουλάχιστον το είχαν προσέξει το καλοκαίρι. Καλή διασκέδαση!

Πριν από ένα μήνα είχα γράψει ότι η διαφήμιση έχει μια μακρά σχέση με το μισογυνισμό. Στο βιβλίο μου Η πέμπτη εξουσία έχω συμπεριλάβει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο οποίο αναλύω τη σχέση της διαφήμισης με τη γυναίκα. Αλλά εδώ, αφορμή για το κείμενό μου στο blog ήταν η διαφήμιση ενός ραδιοφωνικού σταθμού, που παρουσίαζε τη γυναίκα ως «βιολογικό αυτόματο» με μόνη κοινωνική ή ατομική επιδίωξη το γάμο. Μερικές εβδομάδες μετά, ένας αναγνώστης του ιστολογίου, ο Μάνος, μού επισήμανε μια νέα διαφήμιση, τηλεοπτική αυτή τη φορά, την οποία θα ήθελε να σχολιάσω. Η διαφήμιση αφορά σε πακέτο ευρυζωνικής σύνδεσης του ΟΤΕ. Μια νέα γυναίκα γονατισμένη «στα τέσσερα», φτιάχνει τα καλώδια του γραφείου της. Πίσω της στέκεται ο διευθυντής της με μια κούπα καφέ στο χέρι. Μεταξύ τους διαμείβονται τα εξής:
-«Κύριε διευθυντά προσπαθώ ακόμα…», λέει η υπάλληλος.
-«Με το πάσο σου…» απαντά ήρεμος ο διευθυντής.
Έπειτα εμφανίζεται ο υπότιτλος: «Internet που γονατίζει την επιχείρησή σας;» κι ακολουθεί μια ανδρική φωνή που αναγγέλει «Conn-x at work. Γρήγορο και αξιόπιστο internet». (περισσότερα…)

Μέχρι χθες οι πλατείες μας ονομάζονταν «Κυψέλης», «Εξαρχείων», «Ηρώων», «Καραϊσκάκη». Σήμερα, στον καιρό της καταναλωτικής ευδαιμονίας οι πλατείες μας ονομάζονται Starbucks. Όποιος επισκεφθεί αυτές τις ημέρες την άλλοτε πλατεία Κυψέλης, ή και άλλες πλατείες της Αθήνας, θα συνειδητοποιήσει ότι ο δήμος ανέρτησε ένα νέο μνημείο στην άκρη της πλατείας. Το καινούργιο υπερμεγέθες άγαλμα της πλατείας δεν είναι ούτε ήρωας της επανάστασης, ούτε μεγάλος πολιτευτής, ηθοποιός ή ποιητής του έθνους, δεν είναι έργο γνωστού ή πολλά υποσχόμενου γλύπτη, ούτε και το αποτέλεσμα κάποιου δημόσιου διαγωνισμού. Για την αισθητική του πράγματι δε μπορείς να πεις και πολλά, μιας και ο χώρος που το φιλοξενεί είναι εδώ και καιρό «πέραν της αισθητικής». Σε μια πλατεία εξαμβλωμάτων, η πρόσθεση ενός ακόμα κιτς στοιχείου, δεν προξενεί καμία νέα εντύπωση. Πρόκειται για ένα πλαστικό ποπ ανοσιούργημα που απεικονίζει ένα εξίσου πλαστικό ποτήρι, το οποίο εκτός από πλαστικό καλαμάκι, έχει κι ένα λαχταριστό πλαστικό αφρό. Απ’ την όλη κατασκευή, ο λιγότερο παρατηρητικός διαβάτης θα δει το λογότυπο των Starbucks αλλά ο περισσότερο παρατηρητικός θα προσέξει ότι στη βάση του μεταμοντέρνου μνημείου υπάρχει το λογότυπο του Δήμου Αθηναίων. (περισσότερα…)