Κατηγορία: Εκλογές

Η εγκύκλιος Ραγκούση για την υπαίθρια διαφήμιση των επερχόμενων δημοτικών και περιεφερειακών εκλογών επιτρέπει τους παράνομους διαφημισόπυργους!

Σύμφωνα με την εγκύκλιο αυτή, οι υποψήφιοι δε μπορούν να διαφημιστούν παρά σε μόνιμα πλαίσια που έχουν τοποθετήσει οι Δήμοι. Όλες οι άλλες ιδιωτικές κατασκευές, καθώς και τα αεροπανό απαγορεύονται ρητά. Όμως οι διαφημισόπυργοι, οι οποίοι επιτρέπονται με βάση την προεκλογική εγκύκλιο καθώς φέρουν το έμβλημα του Δήμου (αλλά και το λογότυπο της εταιρείας υπαίθριας διαφήμισης) εμφανίζονται στην κυβερνητική ιστοσελίδα www.illegalsigns.gov.gr ως παράνομοι. Σε πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων μάλιστα, μοιράστηκαν κανονικά και θέσεις στους διαφημισόπυργους.

Βέβαια, ο Νόμος απαγορεύει ρητά αυτές τις διαφημιστικές κατασκευές. Το πνεύμα του είναι όμοιο μ’ εκείνο που απαγορεύει και τις διαφημιστικές πινακίδες. Οι διαφημισόπυργοι αποσπούν την προσοχή και συνιστούν επικίνδυνα παρόδια εμπόδια. Έτσι λοιπόν μπορεί στις επερχόμενες εκλογές να μη δούμε τις χιλιάδες αφίσες στις παράνομες πινακίδες, αλλά δε θα μείνουμε παραπονεμένοι. Ένα παράθυρο έμεινε ανοιχτό. Και μια μπουκαπόρτα ίσως είναι έτοιμη ξανά να ανοίξει. Αναμένουμε να δούμε πως θα χρησιμοποιήσουν οι διαφημιστικές τους πύργους. Λέτε να εμφανιστούν ομοιώματα των υποψηφίων μέσα στη γυάλα;

ΥΓ. Κι έτσι εξηγείται το γεγονός ότι ποτέ δεν έλαβε δημοσιότητα η διαμαρτυρία για την παράνομη διαφήμιση της μπύρας FIX.

Ακολουθεί η εγκύκλιος: (περισσότερα…)

Μπορεί τους τελευταίους μήνες να παρακολουθούμε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αποξήλωσης των παράνομων και φονικών διαφημιστικών πινακίδων αλλά κάποιοι δεν πτοούνται. Προχθές στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων μοιράστηκαν 513 θέσεις υπαίθριας διαφήμισης. Απ’ αυτές, ελάχιστες μόνο είναι νόμιμες. Όλες οι υπόλοιπες (κάθετες στο οδόστρωμα πινακίδες σε στέγαστρα στάσεων λεωφορείων και διαφημισόπυργοι) είναι 100% παράνομες. Σε λίγες ημέρες δηλαδή, στα επικίνδυνα σημεία που βλέπαμε τη μπύρα FIX, θα βλέπουμε τους υποψήφιους δημάρχους και περιφερειάρχες μας να βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή όλων μας. Συγχαρητήρια προς όλους. Αυτή η Ελλάδα μας αξίζει. Οι πρώτοι που παρανομούν είναι εκείνοι που πρέπει να δίνουν το παράδειγμα. Αλλά βέβαια, αφού όχι μόνο δεν τιμωρούνται, επιβραβεύονται κιόλας για την έκνομη συμπεριφορά τους… με τις ψήφους μας.

Πηγή: http://www.psomiadisfriends.gr

Έγραφα χθες για την ιστοσελίδα «Φίλοι του Ψωμιάδη» κι έλεγα ουσιαστικά ότι ένα προεκλογικό site δε μπορεί να είναι ανώνυμο, εκτός κι αν πίσω του βρίσκεται μια επαγγελματική εταιρεία διαφήμισης ή δημοσίων σχέσεων, που κι αυτό πρέπει να είναι ευδιάκριτο. Σε αντίθετη περίπτωση, για λόγους δεοντολογίας θα πρέπει οι διαχειριστές των δικτυακών τόπων να αναφέρουν τα ονόματα και τη σχέση που έχουν με τον υποψήφιο. Στην αλλοδαπή, η πρακτική αυτή ονομάζεται disclosure. Απ’ όσο γνωρίζω, ένας τουλάχιστον άνθρωπος στην Ελλάδα, το κάνει πράξη, κι είναι ο Παναγιώτης Βρυώνης, σύμβουλος του Πρωθυπουργού σε θέματα Διαδικτύου, ο οποίος με κάθε αφορμή σπεύδει να αποσαφηνίζει την επαγγελματική ή άλλη σχέση που έχει με το αντικείμενό της κριτικής του. Αυτό λέγεται διαφάνεια κι υπευθυνότητα. Για ‘μένα ένας πολιτικός που υποστηρίζεται από ανώνυμους χρήστες, με ανυπόγραφα μπλογκ, κάλλιστα μπορεί να χρησιμοποιεί αυτή την πρακτική και για αρνητικούς σκοπούς. Ο ίδιος ο πολιτικός θα έπρεπε να ζητά απ’ τους υποστηρικτές του να είναι επώνυμοι.
Οι επονομαζόμενοι λοιπόν «φίλοι του Ψωμιάδη» στη δική μου ανάρτηση απάντησαν στο δικό τους μπλογκ (τη διεύθυνση του δικού μου δεν την έκαναν καν λινκ!), λέγοντας ότι δεν χρησιμοποιούν τα ονόματά τους γιατί δε βρίσκουν λόγο να το κάνουν! Άραγε όταν συζητούν στα καφενεία, όταν πάνε στις συγκεντρώσεις του υποψηφίου, δε λένε το όνομά τους σε όσους συνδιαλλέγονται, δεν εμφανίζουν το πρόσωπό τους; Στο Διαδίκτυο γιατί αποφεύγουν να το κάνουν;
Αν ενδώσουν οι ταγοί μας και οι νέοι υποστηρικτές τους στην αντίληψη του διαδικτύου ως ενός δημόσιου χώρου όπως το γήπεδο, η οχλοκρατία, ή η συγκέντρωση με τις σημαίες χιλιάδων ανωνύμων πιστών, τότε δεν πρέπει να αναμένουμε καμία αναβάθμιση της πολιτικής μας κουλτούρας ή της δημοκρατίας. Ελπίζω ότι αυτό θα το καταλάβουν οι ηγέτες και τα επιτελεία τους και θα αρχίσουν να προτιμούν τη διαφάνεια, την υπευθυνότητα και τη δεοντολογία απ’ τον οπαδισμό και το χαβαλέ του γηπέδου.