Το καλοκαίρι γράφτηκε εκτεταμένα απ’ τα ΜΜΕ η φράση «κίνημα των blogger». Οι δημοσιογράφοι απέδωσαν στις κινητοποιήσεις των ιστολόγων τόσο για την Αμαλία Καλυβίνου, όσο και για τις καλοκαιρινές πυρκαγιές, τον χαρακτηρισμό κινήματος, χωρίς να σκεφτούν τί συνιστά ένα κίνημα εδώ και δεκαετίες. Το πιο σωστό θα ήταν να αναφέρονταν σε κινητοποιήσεις κάποιων blogger, μιας και όλες αυτές οι δράσεις δεν κατόρθωσαν να αρθρώσουν συγκεκριμένο αίτημα. Οι συγκεντρώσεις και τα διαβήματα που διαδηλώνουν την αντίθεσή τους σε μια γενικότερη ή ειδικότερη κατάσταση, καλούνται και κινήματα διαμαρτυρίας, αλλά η ουσιαστική πρϋοπόθεση προκειμένου μια δράση να λάβει διαστάσεις κινήματος είναι το αίτημα. (περισσότερα…)

Με αφορμή την κινητοποίηση που ξεκινά ο emporas για τη διαφήμιση του Smokeless Chip Card στην ΕΤ1 και ΕΤ3.

Η διαφήμιση είναι εδώ και καιρό η πέμπτη εξουσία καθώς ανεμπόδιστα υποκαθιστά κι ελέγχει την τέταρτη εξουσία, δηλαδή τον Τύπο, κατορθώνοντας όχι μόνο να τον χρηματοδοτεί, αλλά και να του υπαγορεύει εν πολλοίς το περιεχόμενο.

Σαν αποτέλεσμα, αντί ο Τύπος να ελέγχει την εξουσία της διαφήμισης και των διαφημιζόμενων επιχειρήσεων, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η διαφήμιση λειτουργεί ως μέσο ελέγχου του περιεχομένου του Τύπου, κοινώς φιλτράρει το «τί λέγεται» και «τί δε λέγεται» στα Μέσα. Η διαφήμιση, ο διαφημιστικός προϋπολογισμός, η διαφημιστική πίτα, λειτουργεί ως ο χρήσιμος «διαμεσολαβητής». Αν για παράδειγμα, μια επιχείρηση απολαμβάνει ασυλία απ’ τα Μέσα, αυτό συμβαίνει γιατί τα ελέγχει μέσω της διαφήμισης, πληρώνοντας διαφημιστικό χώρο. Πελάτης των Μέσων Ενημέρωσης δεν είναι ο καταναλωτής αλλά οι διαφημιστικές εταιρείες και οι διαφημιζόμενοι. Το συμφέρον των Μέσων είναι να ευχαριστούν τους χρηματοδότες τους, κι οι τελευταίοι το γνωρίζουν καλά. (περισσότερα…)