«Με όλα αυτά που γίνονται τις τελευταίες εβδομάδες ξέρεις τί σκέφτομαι; Τη δική μας κατάληψη. Αλλά όσο κι αν προσπάθησα δε μπόρεσα να θυμηθώ τί στο διάολο κάναμε κάθε μέρα εκεί μέσα ενάμιση μήνα;» μου είπε ο φίλος με την υποψία φαλάκρας στους κροτάφους που συνάντησα τυχαία χθες σ’ ένα μαγαζί, χτυπώντας με στην πλάτη, μετά από δύο τρεις αμήχανες αναγνωριστικές κουβέντες.
«Τί κάναμε;» του είπα, «στο σχολείο ήμασταν».
«Ναι, στην κατάληψή μας» μου είπε χαρούμενος.
«Ναι» του είπα κάπως δύσθυμα.
«Πρέπει εσύ κι εγώ να καθήσαμε εκεί μέσα περισσότερο από κάθε άλλον» μου είπε.
«Νομίζω κι άλλοι δυο τρείς» απάντησα. (περισσότερα…)