just-fine.jpg

Η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό ενός οργισμένου καταναλωτή όταν πληροφορείται ότι μια εταιρεία κολοσσός δωροδοκεί κρατικούς και άλλους υπαλλήλους προκειμένου να προωθήσει τις δουλειές της, είναι το καταναλωτικό μποϊκοτάζ. Η έκκληση για «αποκλεισμό των προϊόντων μιας εταιρείας απ’ τις αγορές των κατανωλωτών» είναι μια πρακτική που υιοθετήθηκε αρκετές φορές στο παρελθόν με πλείστες αφορμές. Εδώ και δεκαετίες, πολίτες σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο αντιδρούν σε οικονομικά σκάνδαλα κι αποφασίζουν να συμμετάσχουν εθελοντικά σε διαδικασίες «κάθαρσης» της οικονομικής ζωής. (περισσότερα…)

Σήμερα δεν απεργούν μόνο οι έλληνες δημοσιογράφοι. Οι γάλλοι δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης απεργούν για ένα εντελώς διαφορετικό λόγο. Εκείνοι δεν ανησυχούν για το ασφαλιστικό τους, αλλά για την αιφνιδιαστική απόφαση του προέδρου Νικολά Σαρκοζί, να απαγορεύσει απ’ την 1η Ιανουαρίου 2009 τη διαφήμιση στα κρατικά κανάλια. Ειρήσθω εν παρόδω, το μέτρο αυτό ήταν ένα «ουτοπικό» όνειρο του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος (PS), το οποίο σύμφωνα με τη Le Monde, επιχειρήθηκε δύο φορές ανεπιτυχώς να υιοθετηθεί όταν ακόμα οι σοσιαλιστές βρίσκονταν στην εξουσία. (περισσότερα…)

Εσχάτως ακούγεται αυξανόμενα στα τηλεοπτικά κανάλια η λέξη «πελατεία». Οι επίδοξοι ψηφοφόροι για κάποιους πολιτικούς και δημοσιογράφους ονομάζονται «πελάτες» και τα κόμματα «μαγαζιά». Οι μαγαζάτορες λοιπόν, καθώς και οι τελάληδές τους ερείζουν για την πελατεία, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν καλά τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα. Άκουσα την κ. Παπαρήγα, γ.γ. του ΚΚΕ, να αναφέρεται σε ένα κόμμα ως «μαγαζί της γωνίας». Κάποιος άλλος, ο πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Πάγκαλος ονόμασε το Συνασπισμό, «σούπερ μάρκετ της γειτονιάς». Αν αυτό δεν είναι κυνισμός τότε τί είναι; Αν η απαξιωτική αναφορά στους πολίτες ως πελάτες δεν είναι μια άσκηση αλαζονείας απ’ την πλευρά της εξουσίας, κι αν η ταύτιση των κομμάτων με καταστήματα, δεν είναι ύβρις προς τους πολίτες και την ίδια τη δημοκρατία, τότε τί είναι; (περισσότερα…)