Το καλοκαίρι γράφτηκε εκτεταμένα απ’ τα ΜΜΕ η φράση «κίνημα των blogger». Οι δημοσιογράφοι απέδωσαν στις κινητοποιήσεις των ιστολόγων τόσο για την Αμαλία Καλυβίνου, όσο και για τις καλοκαιρινές πυρκαγιές, τον χαρακτηρισμό κινήματος, χωρίς να σκεφτούν τί συνιστά ένα κίνημα εδώ και δεκαετίες. Το πιο σωστό θα ήταν να αναφέρονταν σε κινητοποιήσεις κάποιων blogger, μιας και όλες αυτές οι δράσεις δεν κατόρθωσαν να αρθρώσουν συγκεκριμένο αίτημα. Οι συγκεντρώσεις και τα διαβήματα που διαδηλώνουν την αντίθεσή τους σε μια γενικότερη ή ειδικότερη κατάσταση, καλούνται και κινήματα διαμαρτυρίας, αλλά η ουσιαστική πρϋοπόθεση προκειμένου μια δράση να λάβει διαστάσεις κινήματος είναι το αίτημα. (περισσότερα…)

Χθες, 27/09/07, συμμετείχα στο πάνελ του βιβλιοπωλείου Ιανός, που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Μαραθιά, με αφορμή τα βιβλία των blogger. Ομολογώ ότι οι συζητήσεις στις οποίες λαμβάνω μέρος τελευταία γίνονται όλο και πιο ενδιαφέρουσες. Τα ιστολόγια μπαίνουν στην ατζέντα ως αυτόνομο θέμα, κι έτσι δίνεται η ευκαιρία σ’ όλους μας να διατυπώσουμε τις θέσεις, τις προτάσεις, τις ανησυχίες μας. Η τεχνολογία αποδεικνύει ότι μπορεί να συγκεντρώσει ανθρώπους, να τους ριζοσπαστικοποιήσει ενδεχομένως, και να τους μετατρέψει σε υποκείμενα με βούληση, και διάθεση για παρεμβάσεις.

(περισσότερα…)

Αν πιστέψουμε τα παραδοσιακά Μέσα και τα εκτενή αφιερώματα που κάνουν στα blog, οι αυριανές εκλογές θα έχουν σημαδευτεί, εκτός των άλλων, και απ’ τα Νέα Μέσα. Δυστυχώς το συμπέρασμα αυτό απέχει πολύ απ’ την πραγματικότητα, καθώς τα blog έπαιξαν τελικά το ρόλο που τους επιφύλαξαν τα ίδια τα παραδοσιακά Μέσα. «Το κόμμα των bloggers», όπως ονομάστηκε απ’ τα ίδια τα Μέσα, δε διεκδίκησε τίποτα ουσιαστικό. Το μόνο που κατόρθωσε ήταν να κάνει γνωστή την ύπαρξη του Νέου Μέσου στις μάζες. Κατά τ’ άλλα, τα ιστολόγια ήταν μια «πιο άμεση», «δίχως κάθετη οργάνωση», «διαφορετική» και «νεανική» όψη στην άσκηση του προεκλογικού αγώνα. (περισσότερα…)