
Όπως είχα γράψει πριν μερικές ημέρες: αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Παρκάρουμε τις τζιπάρες μας όπου λάχει, περιφρονώντας το δικαίωμα των ανθρώπων που κινούνται με τροχήλατα καρότσια αλλά και των γονιών με τα παιδικά καρότσια να κυκλοφορούν με ασφάλεια και ευκολία στην πόλη. Δεσμεύομαι να συνεχίσω το ανέβασμα των φωτογραφιών αυτών (σκέφτομαι μάλιστα να φωτογραφίζω και τις πινακίδες), μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ράμπες αυτές δεν είναι ένα εύκολο παρκάρισμα, αλλά μέριμνα για τους συμπολίτες μας.

