Κατηγορία: Media

Φανταστείτε έναν ασθενή με προχωρημένο καρκίνο που βρίσκεται διασωληνωμένος στην εντατική. Ο καρκίνος έχει κάνει μεν μεταστάσεις, αλλά η γερή κράση του ασθενούς αντιστέκεται. Η θεραπεία που δέχεται το σώμα –και η ψυχή του- είναι πραγματικά καταιγιστική (όπως λέγεται «η αντιμετώπιση του καρκίνου είναι χειρότερη κι απ’ τον ίδιο τον καρκίνο»). Συγγενείς και φίλοι, αλλά και επιφανή μέλη της ιατρικής κοινότητας δίνουν πλέον επίσημα ελάχιστες ελπίδες επιβίωσης στον ασθενή. Μέρα με τη μέρα τα πράγματα γίνονται όλο και πιο σοβαρά. Επίσημες πανεπιστημιακές έρευνες που τον αφορούν και δημοσιεύονται νόμιμα, μιλούν για επικείμενο θάνατο σε λίγα χρόνια. Ο καρκίνος έχει πολύ γρήγορη εξέλιξη και η πρόγνωσή του είναι πολύ κακή. Υπάρχουν γιατροί, Κασσάνδρες κατά πολλούς, που δίνουν στον ασθενή ελάχιστο χρόνο, λέγοντας ότι το 2012 θα είναι η τελευταία χρονιά του. Άλλοι το υπαινίσσονται κι άλλοι το λένε ανοιχτά. Οι πιο μετριοπαθείς υποστηρίζουν ότι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη αρκεί να ληφθούν επειγόντως μέτρα. (περισσότερα…)

UPDATE: Η προθεσμία μετατίθεται ως τη Δευτέρα 3/1/2011. Επίσης θα γίνουν δεκτά όλα τα φορμάτ.

Τον περασμένο Μάιο ξεκίνησα τα γυρίσματα για ένα ντοκιμαντέρ που κάνω με θέμα το Twitter. Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο, με συνεντεύξεις μιας ομάδας χρηστών δικής μου επιλογής. Τώρα, για να ολοκληρωθεί και η δεύτερη, και τελική φάση των γυρισμάτων, το γάντι πέφτει σε εσάς, όλους τους χρήστες της πλατφόρμας του Twitter.

Βιντεοσκόπησε με την webcam ή οποιαδήποτε άλλη ψηφιακή κάμερα τον εαυτό σου (με το πρόσωπο, το avatar ή τη μάσκα σου) να εκφωνεί μια πρόταση 140 χαρακτήρων, όσο ένα tweet δηλαδή, κοιτάζοντας την κάμερα. Το θέμα είναι ελεύθερο (μπορείς πραγματικά να πείς ότι θέλεις, ακόμα και για την κρίση που λέει ο λόγος), αλλά αν σ’ ενδιαφέρει να βοηθήσεις στην έρευνα, περισσότερο μ’ ενδιαφέρει το τι έχεις μάθει, τι έχεις κερδίσει, τι έχεις χάσει χρησιμοποιώντας το Twitter, ποιό είναι το καλύτερο ή πιο ουσιαστικό tweet σου (ή και κάποιο RT ή @ που έκανες), κάτι που σε αποκρούει ή και κάποιο γενικότερο ή ειδικότερο σχόλιο για το ελληνικό Twitter (τι σε απασχολεί περισσότερο).

Το video πρέπει να είναι τουλάχιστον διαστάσεων 640×480, αρχείο .mov, μέγιστης διάρκειας 20 δευτερολέπτων, αμοντάριστο, και να είναι ανεβασμένο σε κάποιο server file sharing ώστε να μπορώ εύκολα να το κάνω download ή στείλτο μου στο παρακάτω mail. Ειδοποίησέ με όταν το ανεβάσεις, στο andriotakis[at]gmail.com αναγράφοντας το όνομά σου στο Twitter (π.χ. @marios).

Όποιο video δεν πληροί αυτές τις προδιαγραφές, είναι προσβλητικό, βρίζει κ.λπ. εννοείται ότι δεν θα έχει καμία πιθανότητα ένταξης στην ταινία.

Επειδή πολλοί θα ρωτήσουν: η ταινία κατά πάσα πιθανότητα θα υποβληθεί σε φεστιβάλ, αν υπάρξει τύχη μπορεί να προβληθεί στην τηλεόραση, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προβληθεί κάποια στιγμή στο Διαδίκτυο. Αν υπάρξει μεγάλη συμμετοχή και δε μπορέσουν να ενταχτούν όλα τα video στο ντοκιμαντέρ, μην ανησυχείτε, έχει προβλεφθεί κι αυτό!

Όμως: περαιτέρω διευκρινήσεις δεν προβλέπονται 🙂

Περιμένω τα video σας.

Η πρόσκληση ισχύει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου. 3 Ιανουαρίου 2011.

Σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό New Yorker, ο συγγραφέας Malcolm Gladwell, έκανε δριμεία κριτική στους ευαγγελιστές των social media. Ουσιαστικά, ο συγγραφέας είπε ότι ο ακτιβισμός στα social media είναι αναποτελεσματικός. Μ’ άλλα λόγια, κατά τον Gladwell, αυτό που γίνεται στα social media δεν είναι καν ακτιβισμός, αλλά μια μορφή συμμετοχής των χρηστών σε κάποιες δημόσιες εκδηλώσεις στήριξης και διαμαρτυρίας διάφορων τάσεων. Η επιχειρηματολογία του βασίζεται στη διάκριση των όρων ακτιβισμός και social media.

Απ’ τη μια ο ακτιβισμός είναι μια υψηλού ρίσκου δράση, απαιτεί ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των συμμετεχόντων, μια ιεραρχική δομή οργάνωσης και πραγματικές θυσίες απ’ την πλευρά των πολιτών, ενώ απ’ την άλλη τα social media αφορούν σε χαμηλού ρίσκου δραστηριοποίηση, δημιουργούν χαλαρούς δεσμούς μεταξύ των χρηστών, βασίζονται σε δίκτυα κι όχι ιεραρχίες, ενώ δεν αξιώνουν πραγματικές θυσίες, μερικά κλικ μπορούν να είναι αρκετά.
Ως διάκριση όρων, το σχήμα του Gladwell γενικά με βρίσκει σύμφωνο. (περισσότερα…)