Για την υπόθεση του Press-Gr επιφυλάσσομαι να γράψω περισσότερα τις προσεχείς ημέρες, όταν θα έχουμε στα χέρια μας περισσότερες και κυρίως πιο ασφαλείς πληροφορίες. Θεωρώ πάντως ότι δίκαια εστιάζεται το ενδιαφέρον πολλών στην ανωνυμία των ιστολογίων. Όταν ένας δημοσιογράφος εφημερίδας βγαίνει δημόσια και παραδέχεται ότι στα μπλογκ γράφει ανώνυμα, ενώ στην εφημερίδα επώνυμα, νομίζω ότι έχουμε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να θέσουμε τα πράγματα σε μια πιο στέρεη δεοντολογική βάση.
Η άποψή μου περί ψευδωνυμίας και ανωνυμίας στα ιστολόγια είναι καταγεγραμμένη τόσο στο βιβλίο μου, όσο και σε δημόσιες ομιλίες μου. Την επαναλαμβάνω για αποφυγή περεξηγήσεων: θεωρώ ότι η ψευδωνυμία, και κυρίως η ανωνυμία είναι θεμιτές σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις. Στο ντοκιμαντέρ που κάναμε με τη Μέντη Μέγα, αναδείξαμε το θέμα απ’ όλες τις πλευρές του, και νομίζω ότι όσον αφορά στην ανώνυμη δημοσιογραφία, η μαρτυρία του συγγραφέα και δημοσιογράφου Dan Gillmor, ήταν η πλέον κατατοπιστική, αφού είπε ανοιχτά ότι «πρέπει να είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι όταν διαβάζουμε ανώνυμες ή ψευδώνυμες καταγγελίες στα ιστολόγια ή όπου αλλού». (περισσότερα…)