Ετικέτα: Δημοσιογραφία

Χθες, 7 Μαίου 2008, συμμετείχα στο πάνελ της ζωντανής εκπομπής «Ανιχνεύσεις» του κ. Πάνου Σαββίδη στην ΕΤ3, με θέμα τα blog. Ομολογώ ότι ήταν η πρώτη φορά, απ’ όλες τις συμμετοχές μου σε τηλεοπτική συζήτηση, που ένιωσα ότι γίνεται διάλογος για τα ιστολόγια, για τα χαρακτηριστικά τους, τις προοπτικές και τα προβλήματά τους. Αξίζουν συγχαρητήρια στον κ. Σαββίδη, στους συνεργάτες του, αλλά και στους ομιλητές του πάνελ, για την ψύχραιμη και ολοκληρωμένη ανάλυση του φαινομένου. Αναφορικά με την ουσία της συζήτησης, αισθάνομαι την ανάγκη να κάνω μια διευκρίνηση ή μάλλον να εξηγήσω λίγο καλύτερα την άποψή μου. Στην εκπομπή υποστήριξα ότι όπως τα ιστολόγια είναι ένα μέσο εκδημοκρατισμού των Media και πιθανά της κοινωνίας, μπορούν κάλλιστα να είναι κι ένα μέσο εκφασισμού τους. Η τεχνολογία είναι ουδέτερη, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποικιλότροπα. (περισσότερα…)

Χθες 27 Μαρτίου 2008, στο Γαλλικό Ινστιτούτο μίλησε ο Serge Halimi, νέος διευθυντής της Le Monde Diplomatique, με θέμα του τη δημοσιογραφία και τον Τύπο σήμερα. Η ομιλία ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσα κάτι που επιβεβαίωσε και η συμμετοχή των ακροατών στη συζήτηση που ακολούθησε. Βέβαια, ένα πολύ μεγάλο μέρος όσων είπε ο Halimi, είναι γραμμένα στο βιβλίο μου «Η πέμπτη εξουσία». Η υπαγωγή του Τύπου στο επιχειρηματικό συμφέρον, η μετατροπή της είδησης και της γνώμης σε εμπόρευμα, η συγκέντρωση των Μέσων σε ελάχιστα χέρια, η κυριαρχία της διαφήμισης, οι τσακισμένες εργασιακές σχέσεις, καθετί αναλύθηκε επαρκώς, με παραδείγματα και γλαφυρό λόγο. Ο διευθυντής της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας κ. Γιάννης Βλαστάρης, που ήταν στο τραπέζι και προλόγισε τον ομιλητή, συμφώνησε με τις τοποθετήσεις του, κάποιες απ’ τις οποίες ήταν αρκετά δηκτικές για τον κυρίαρχο Τύπο. Σε κάθε περίπτωση, ο Halimi υποστήριξε ότι χρειάζεται επαγρύπνηση κι αντίσταση στις δυνάμεις που καθιστούν τον Τύπο, και τα Μέσα γενικότερα, ένα εργαλείο 200 οικογενειών προκειμένου να διοικούν τους «υποτελείς» τους. Στη Γαλλία το συντριπτικό ποσοστό των παραδοσιακών Μέσων και των εκδοτικών οίκων ανήκει στις οικογένειες Arnault, Bollore, Lagardere, Bouygues, Rothchild, και Dassault. (περισσότερα…)

Κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα σκάνδαλο σε εργασιακό χώρο ή ακόμα χειρότερα, όταν συμβαίνει κάποιο εργατικό ατύχημα ή δυστύχημα οι λεκτικοί αυτοματισμοί μπαίνουν επειγόντως σε λειτουργία. Ο «εργασιακός Μεσαίωνας» έρχεται να διαδεχθεί το «νέο κύμα ακρίβειας», τον «απεργιακό πυρετό» κ.λπ., ώστε ο θεατής να συνειδητοποιήσει ότι επιβιώνουν ως σήμερα εργασιακές συνθήκες «που θυμίζουν Μεσαίωνα». Όμως ο λεκτικός αυτοματισμός κάθε άλλο παρά ευαισθητοποιεί το θεατή. Στην ουσία τον αποκοιμίζει μιλώντας του στο θυμικό. Πιθανώς να προκαλέσει κάποια στιγμιαία λύπη, ένα υβριστικό σχόλιο και τέλος. Πάμε στην επόμενη είδηση. Το μιντιακό στερεότυπο, αυτό το αφόρητο κλισέ, εκτός από ευκολία του οκνηρού δημοσιογράφου, είναι και μια εξαιρετική μέθοδος υποβάθμισης συγκεκριμένων θεμάτων. (περισσότερα…)