Επειδή σ’ έχω ακούσει μια φορά να μιλάς για την καλλιέργεια ούρων της μητέρας σου με κάποια ανησυχία,
Επειδή σ’ έχω δει να σκέφτεσαι την καλλιέργεια σαλιγκαριών σαν επιχειρηματική προοπτική,
Κι επειδή σ’ έχω ακούσει άλλη μια φορά, να μιλάς με ειρωνεία για τον καλλιεργημένο φίλο σου που τρελάθηκε δήθεν απ’ το διάβασμα:

Να σε πληροφορήσω ότι:

Αν δεν καλλιεργήσεις τη γη δε θα φας ποτέ ώριμο φρούτο.
Αν δεν καλλιεργήσεις την ψυχή θα είσαι καταδικασμένος ν’ απολαμβάνεις μόνο το θέαμα της αρένας – κι αυτό χωρίς να υποψιάζεσαι καν γιατί.
Αν δεν καλλιεργηθείς θα χάσεις το άλλοθι του καλλιεργημένου.

Η καλλιέργεια έρχεται πάντα απ’ το μέλλον.

Η απάντησή μου είναι: Ναι μπορεί! Ακόμα και χωρίς χέρια, αν έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου και ξέρεις ποιός είσαι, και δεν τρέφεις μίσος για τους άλλους, μπορείς να διδάξεις αμόμα και το χειροκρότημα, τη χαρά ή και το χάδι, την αγκαλιά. Είναι κοινότοπο, αλλά νομίζω ότι είναι αληθινό. Ποτέ δεν είναι αργά για κάποιον να γίνει αυτό που είναι, να μοιραστεί τη χαρά και την ομορφιά του να είναι άνθρωπος.

Όσοι είστε τακτικοί αναγνώστες του μπλογκ, θα έχετε δει ότι αυτό τον καιρό επιμελούμαι μια σειρά βίντεο με συνεντεύξεις συγγραφέων των εκδόσεων Ωκεανίδα. Κάποια στιγμή, είπαμε με τους εξαιρετικούς ανθρώπους που εργάζονται στον εκδοτικό, να κάνουμε κι ένα βίντεο με την εκδότρια, την κυρία Λουίζα Ζαούση. Την γνώρισα πολύ πρόσφατα κι ομολογώ ότι με κέρδισε απ’ την πρώτη στιγμή με το λόγο και το χαμόγελό της. Νομίζω ότι αξίζει να δείτε το βίντεο, για να πάρετε μια ιδέα και να γνωρίσετε έναν άνθρωπο που αγαπάει πραγματικά τη δουλειά του, τους ανθρώπους, τα βιβλία αλλά και την επιχείρησή του. Κυρία Ζαούση σας ευχαριστώ!