γράφει ο Θανάσης Τριαρίδης

Δήλωση δωρεάς σώματος

Εδώ και μια οκταετία (από τότε που έμαθα την αντίστοιχη επιλογή του συγγραφέα Αντώνη Σαμαράκη) έχω αποφασίσει για τη μεταθανάτια τύχη του σώματός μου: Θέλω να γίνω δωρητής σώματος – τόσο ως προς τα μεταμοσχεύσιμα ζωτικά όργανα, όσο και ως προς το ίδιο το σώμα που μπορεί να αξιοποιηθεί στο ανατομείο για ερευνητικούς/εκπαιδευτικούς σκοπούς. Σε πρακτικό επίπεδο αυτό σημαίνει μια διαδικασία με την οποία, ως κοινωνία, δεν είμαστε διόλου εξοικειωμένοι: αμέσως μετά τον θάνατο (και αφού αφαιρεθούν τα ζωτικά όργανα που μπορούν να μεταμοσχευτούν) το σώμα απολήγει στο ανατομείο μιας πανεπιστημιακής κλινικής και χρησιμοποιείται για ερευνητικούς λόγους και για τις ανάγκες του μαθήματος ανατομίας (τον Ιανουάριο του 2011, οπότε γράφεται το κείμενο αυτό, στην Ελλάδα η πρακτική αυτή εφαρμόζεται στα Ανατομεία Ιατρικών Σχολών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης). (περισσότερα…)

Κυκλοφορεί εδώ και καιρό ένα email που καλεί τους πολίτες να μην αγοράζουν βενζίνη απ’ τις δύο μεγάλες εταιρείες, τη Shell και τη BP, για να τις αναγκάσουν, τόσο αυτές όσο και τις άλλες, να μειώσουν δραστικά την τιμή τους. Δεν είμαι οικονομολόγος αλλά καταλαβαίνω ότι όσο υπάρχει μεγάλη ζήτηση οι εταιρείες θα συνεχίσουν να αυξάνουν τις τιμές τους. Θέλω να πω ότι το μόνο σίγουρο είναι πως αν μειωνόταν η κατανάλωση βενζίνης, η ζήτησή της δηλαδή, τότε σίγουρα θα είχαμε και πτώση της τιμής της. Ωστόσο ένα επιλεκτικό μποϋκοτάζ των δύο μεγαλύτερων εταιρειών θα μπορούσε όντως να είχε αποτέλεσμα αν οι πολίτες αποδείκνυαν ότι μπορούν να κινηθούν μαζικά και να οργανωθούν. Το αίτημα λοιπόν είναι αυτό. Η αυτοοργάνωση και η μαζική ακηδεμόνευτη συμμετοχή των πολιτών σ’ ένα καταναλωτικό κίνημα. Δυστυχώς στην Ελλάδα, για διάφορους λόγους που έχω εξηγήσει σε προηγούμενες αναρτήσεις, το καταναλωτικό κίνημα είναι ανύπαρκτο. Η τιμή της βενζίνης θα μπορούσε να είναι μια πλατφόρμα για το ξεκίνημα ώστε μετά να ακολουθήσουν άλλες, πιο δραστικές κινήσεις. Διαβάστε αυτό το πολύ κατατοπιστικό κείμενο που εξηγεί γιατί στην Ελλάδα πληρώνουμε τα πρϊόντα ακριβότερα – γιατί, λέω εγώ, οι εταιρείες μπορούν να χρεώνουν περισσότερο χωρίς να υπάρχει παραμικρή αντίδραση. Τί λέτε, άραγε μπορούμε να κάνουμε κάτι;