Τί συμβαίνει πίσω απ’ τις «κόκκινες κουρτίνες» της Κίνας; Πόσο πραγματική είναι η εικόνα που μάς παρουσιάζει ο «κινέζικος δράκος»; Θα φέρει ο καπιταλισμός τη δημοκρατία στην Κίνα; Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα έχει αρχίσει αυξανόμενα να απασχολεί τη διεθνή βιβλιογραφία, τόσο για τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που προσφέρει όσο και για τα τεράστια δημογραφικά και οικονομικά μεγέθη της. Οι περισσότερες αναλύσεις διεθνώς τονίζουν τις μεγάλες αλλαγές που επισυμβαίνουν στην Κίνα, καθώς είναι βέβαιο ότι οι αλλαγές αυτές θα επηρεάσουν ολόκληρο τον πλανήτη. Ωστόσο, είναι λίγες οι φωνές παγκοσμίως που στέκονται κριτικά απέναντι στο κινέζικο καθεστώς. (περισσότερα…)
Συντάκτης: Manolis Andriotakis
Στο ραδιόφωνο
Σήμερα Κυριακή 23 Μαρτίου ’08, στις 23.00, στο ραδιοφωνικό σταθμό ΝΕΤ 105,8 είμαι καλεσμένος στην εκπομπή «Υπάρχουμε και συνυπάρχουμε» και συζητώ με τον Γκάζι Καπλάνι, για την τέχνη, τη διαμαρτυρία και τη διαφήμιση στους δημόσιους χώρους των μητροπόλεων, με αφορμή το βιβλίο μου «Σχέδια πόλης» (εκδ. Νεφέλη). Στένσιλ, γκραφίτι, αστική εικονογραφία, guerilla marketing σήμερα το βράδυ στους 105,8 fm. (περισσότερα…)
Η έρευνα για το προφίλ και τα κίνητρα των ελλήνων μπλόγκερ
Οι ακαδημαϊκές έρευνες σήμερα χρησιμεύουν κατά κύριο λόγο στις εταιρείες, στα παραδοσιακά Μέσα, και στα κόμματα ώστε να γνωρίζουν πώς θα χειραγωγήσουν τα τάργκετ γκρουπ τους, πώς θα διεισδύσουν σε αγορές, και πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους. Το πανεπιστήμιο είναι, αντίθετα με όσα λέγονται, αρκετά συνδεδεμένο με την αγορά. Ουσιαστικά όσοι απαντάμε σε έρευνες, είμαστε τα μελλοντικά «θύματα» εκείνων που αναλύουν τις απαντήσεις μας προς όφελός τους. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και ψωνίζοντας στο σούπερ μάρκετ. Οι έρευνες είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούν κατά το δοκούν οι διάφοροι ενδιαφερόμενοι προκειμένου να στοχεύσουν τα προϊόντα τους, να τα δοκιμάσουν κ.λπ. Οι ίδιοι λένε πώς οι έρευνες τους χρησιμεύουν ώστε να βελτιώσουν τα προϊόντα τους, να δουν τί θέλουν οι καταναλωτές, να επισημάνουν αστοχίες τους κ.λπ. Στην πραγματικότητα οι έρευνες είναι εργαλείο των δομών που τις χρηματοδοτούν και μ’ αυτή την έννοια, μόνο το πανεπιστήμιο θα μπορούσε να εγγυηθεί ότι στις έρευνες των επιστημόνων δεν εμπλέκεται η αγορά. Βεβαίως, όταν οι έρευνες είναι προσβάσιμες από όλους μπορούν να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από αναπάντεχους ενδιαφερόμενους, απ’ τους πολίτες για παράδειγμα, γι’ αυτό και η ακαδημαϊκή κοινότητα διστάζει να ανοίξει τις εργασίες της στο ευρύ κοινό. Είμαι βέβαιος ότι τα αποτελέσματα κάποιων ερευνών είναι ΠΑΡΑ πολύ επικίνδυνα για να φτάσουν στα αυτιά και στα μάτια της λεγόμενης κοινής γνώμης, οπότε ας μένουν στα στενά όρια κοινοτήτων που αναλώνονται επί δεκαετίες στην ανάλυση των όρων, των μεθόδων κ.λπ. (περισσότερα…)
