Είδα χθες το βράδυ την εκπομπή NETWEEK με την κ. Έλλη Στάη στη ΝΕΤ -και δεν ήταν η πρώτη φορά. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι απ’ την πλευρά των δημοσιογράφων καλούνται τα ίδια πρόσωπα. Έχω μετρήσει τουλάχιστον 3 φορές την παρουσία των κ.κ. Κύρτσου και Φελέκη για παράδειγμα, κι αναρωτιέμαι ποιό είναι το κριτήριο της πρόσκλησης των ίδιων δημοσιογράφων ή ακόμα και των ίδιων σχολιαστών. Έχουν κάποια αποκλειστική σύμβαση εμφάνισης στην εκπομπή οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι ή απλά προτιμούνται απ’ την παραγωγή γιατί είναι έγκριτοι; Το γεγονός ότι κάτω απ’ τους τίτλους τους αναφέρονται οι ιστοσελίδες και οι εφημερίδες τους, δε συνιστά άραγε διαφήμισή τους; Το ότι καλούνται οι ίδιοι δε μπορεί παρά να μας βάζει σε σκέψεις. Δεν υπάρχουν άραγε άλλοι δημοσιογράφοι στη χώρα ώστε να φιλοξενηθούν στο δημόσιο κανάλι; Πώς μπορούν κάποιοι να το χρησιμοποιούν προνομιακά; Η δημόσια τηλεόραση πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους. Υπάρχουν δεκάδες κι ίσως εκατοντάδες δημοσιογράφοι που θα μπορούσαν να κάνουν ερωτήσεις στα πολιτικά κι άλλα πρόσωπα που καλεί η δημόσια τηλεόραση. Γιατί δεν καλούνται ποτέ; Γιατί καλούνται τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα; Η δημόσια τηλεόραση πληρώνεται απ’ όλους τους πολίτες, κι ανήκει σε όλους τους πολίτες, όχι σε μια χούφτα προνομιούχων.

Νομίζω ότι η διοίκηση της δημόσιας τηλεόρασης πρέπει να δώσει απαντήσεις σ’ όλα αυτά.

Πανελλαδικός Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα διοργανώνει

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ, τη Δευτέρα 2 Απριλίου 7μμ, στην αίθουσα Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Ερμού 134 – 136, απέναντι από το σταθμό Θησείο του ΗΣΑΠ.

Η αίθουσα είναι προσβάσιμη σε όλους/ες.

Θετικές Δράσεις για  Περιορισμό των τροχαίων

-Παγκόσμια Δεκαετία Δράσης για την Οδική Ασφάλεια 2011-2020

  • Εισηγητής: Μανώλης Ανδριωτάκης, σκηνοθέτης/δημοσιογράφος,μέλος Δ.Ε του SOSTE. Έχοντας συμμετάσχει στην παγκόσμια συνάντηση των ΜΚΟ που οργάνωσε ο Π.Ο.Υγείας τον Μάρτιο του 2011 στην Ουάσινγκτον και στο «Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νέων για την Οδική Ασφάλεια» στις Βρυξέλλες τον Νοέμβριο του 2011 θα αναφερθεί στους στόχους και της πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει ο ΟΗΕ, ο ΠΟΥ και το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο σε σχέση με την Δεκαετία Δράσης και στον ρόλο της Παγκόσμιας Συμμαχίας ΜΚΟ για την Οδική Ασφάλεια και την Υπεράσπιση των Θυμάτων των τροχαίων.

-Το παράδειγμα της Σουηδίας: Η χώρα με τα λιγότερα θύματα στην Ευρώπη βάζει σαν στόχο να τα μηδενίσει.

  • Εισηγητής: Μαρία Ψαρά, δημοσιογράφος. Έχοντας επισκεφθεί πρόσφατα τη Σουηδία για να ενημερωθεί για την πολιτική που οδήγησε στον μικρότερο αριθμό θυμάτων από τροχαία στην Ευρώπη θα αναπτύξει τους βασικούς άξονες μιας διαφορετικής πολιτικής για την οδική ασφάλεια κωδικοποιημένης σαν “VisionZero” μιας πολιτικής που στοχεύει όχι απλά στον περιορισμό αλλά στον μηδενισμό των τροχαίων εγκλημάτων.

-Παρεμβάσεις που οδήγησαν στην μείωση των τροχαίων.

  • Εισηγητής: Χριστιάνα Βλαχάκη, μέλος Δ.Ε. του SOSTE. Μια παρουσίαση πρακτικών πρωτοβουλιών από διάφορες χώρες του κόσμου που είχαν σαν συνέπεια τον δραστικό περιορισμό των τροχαίων συγκρούσεων.

Τα τροχαία δεν θα μειωθούν με θαύματα. Μια μακροχρόνια συστηματική πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο είναι ο δρόμος για τον ουσιαστικό περιορισμό τους. Δεν είναι τυχαίο ούτε μοιραίο ότι κατέχουμε την χειρότερη θέση στην Ευρώπη σε απώλειες από τροχαία. 

Δημόσια πρόταση

Οι στρατιωτικές κι οι μαθητικές παρελάσεις έχουν ξεπεραστεί. Πολλοί λένε ότι θα πρέπει να καταργηθούν κι έχουν νομίζω δίκιο. Αν θέλουμε να τις αντικαταστήσουμε με κάτι έξυπνο, που θα επικοινωνεί στον «έξω» κόσμο μια καινούργια και φρέσκια εικόνα της Ελλάδας, θα μπορούσαμε να οργανώσουμε μια μεγάλη Δημιουργική Παρέλαση, μια Creative Parade, αν το θέλετε και στα Αγγλικά. Δε μιλάω για καρναβάλι. Μιλάω για μια πολύχρωμη παρέλαση στην οποία θα συμμετέχουν οι πάντες, κρατώντας στα χέρια τους τις δημιουργίες τους, τις επαγγελματικές τους κάρτες, κομμάτια απ’ τις συλλογές τους, ποιήματα, ζωγραφιές, μουσικά όργανα, εφευρέσεις, ποτά, εργόχειρα, κοσμήματα, ρούχα, χειροποίητα και βιομηχανοποιημένα αντικείμενα, οτιδήποτε. Η παρέλαση θα είναι μια ευκαιρία γνωριμίας των δημιουργών, αλλά και επίδειξης των δημιουργημάτων. Μια μέρα χαράς που θα εκδηλώνει τη δημιουργική μας φύση. Κι όχι την πολεμοχαρή.  Μια μέρα που θα υμνεί τη ζωή κι όχι το θάνατο. Μια μέρα για τα παιδιά, τους εφευρέτες, τους καλλιτέχνες, τους επιχειρηματίες, τους δημιουργούς που θα δείξουν τα πρόσωπά τους και τα έργα τους με υπερηφάνια και χαρά στον κόσμο. Μια μέρα διαδήλωσης της ομορφιάς και της επινοητικότητας, του μυαλού, της έμπνευσης και της δουλειάς, της αφοσίωσης και της χαράς της δημιουργίας.