Κατηγορία: Βιβλίο

Είδα χθες το On the road του Βάλτερ Σάλες και θυμήθηκα την εποχή που διάβασα το ομώνυμο βιβλίο του Τζακ Κέρουακ. Όπως κάθε έφηβος που σέβεται τον εαυτό του κολύμπησα κι εγώ στο επικίνδυνο σύμπαν του Ντην Μόριαρτυ (Νιλ Κάσαντυ) και του Σαλ Παραντάιζ (Τζακ Κέρουακ) κάνοντας κι εγώ τους μπίτνικς ήρωες που συμβόλιζαν τη φυγή, την ελευθερία, το ταξίδι, την ενηλικίωση, τον πειραματισμό. Μετά διάβασα Ουίλιαμ Μπάροουζ κι Άλεν Γκίνσμπεργκ κι ήρθα ακόμα περισσότερο στα ίσα μου. Αυτά τα κείμενα δεν είναι απλές αφηγήσεις που αντικατοπτρίζουν μια συγκεκριμένη ιστορική φάση, είναι παρανοϊκές γροθιές που σκάνε στο σαγόνι ενός παρανοϊκού μοντέλου ύπαρξης. Τότε, δεν καταλάβαινα και πολλά. Περισσότερο με ενθουσίαζε ο τρόπος ζωής των συγγραφέων, παρά τα ίδια τα έργα τους, παρότι ψυχανεμιζόμουν ότι είχαν κάνει φοβερή δουλειά. Σήμερα όμως νιώθω ότι μπορώ να αποκωδικοποιήσω καλύτερα τον κόσμο τους. Οι ήρωες του Κέρουακ πάσχιζαν να δώσουν νόημα στις ζωές τους, ενώ γύρω τους ο κοσμος όδευε προς το μη νόημα, προς το κενό. Το φορτίο αυτό όμως ήταν αβάσταχτο. Για να το σηκώσουν έπρεπε να περιπλανηθούν στην άγρια μεριά του δρόμου, να ρισκάρουν και τελικά να νικηθούν.

on-the-road-movie-wallpaper03

Η ταινία του Σάλες είναι πολύ καλή. Αποδίδει με ευκρίνεια την ατμόσφαιρα, το κλίμα, την αύρα του βιβλίου που διάβασα στην εφηβεία μου. Οι εικόνες μιας Αμερικής αντιφατικής, μιας Αμερικής όμορφης κι αποτρόπαιης μαζί, μιας Αμερικής που είναι έτοιμη να ξεσπάσει, στοιχειώνουν ακόμα και τώρα το βλέμμα μου, και σωματοποιούν τους άυλους πρωταγωνιστές του βιβλίου. Ο Μόριαρτυ κι ο Πάρανταιζ περιδινίζονται σ’ ένα τοπίο ονείρου, με ναρκωτικά, σεξ και τζαζ. Η πουριτανική κοινωνία δεν τους ενδιαφέρει, γιατί εκείνοι καίγονται να ζήσουν με τους δικούς τους όρους. Είναι εκείνοι που καίγονται σαν τα κίτρινα Ρωμαϊκά κεριά. Οι τρελοί που ποτέ δε χασμουριούνται, που ποτέ δε λένε κοινότοπα πράγματα. Οι τύποι των οποίων ήρωας ήταν ένας καταραμένος, ο Αρθούρος Ρεμπώ. (περισσότερα…)

Σύμφωνα με μια αξιόπιστη αναγνωστική έρευνα του 2012 , το 41% του πληθυσμού στην Ελλάδα δε διαβάζει ούτε 1 βιβλίο το χρόνο. Αν προσθέσουμε και το 17% που διαβάζει μόνο για επαγγελματικούς λόγους και σπουδές, έχουμε ένα 57% του πληθυσμού που ΔΕ διαβάζει καθόλου βιβλία για ψυχαγωγία κι ενημέρωση. Το υπόλοιπο 34% διαβάζει μέχρι 9 βιβλία το χρόνο, και μόνο 8% διαβάζει από 1 βιβλίο το μήνα και πάνω.

Φυσικά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δε διαβάζουν βιβλία, βλέπουν τηλεόραση.

library

(περισσότερα…)

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου, στις 10.00 μ.μ. θα παρουσιάσουμε μια ζωντανή εκπομπή στο GarageTV με θέμα τα media. Στο δίωρο πρόγραμμα θα συζητήσουμε για το GarageTV και το μέλλον του, για την ανεξαρτησία, για τα Social Media, για την κρίση της δημοσιογραφίας και τις ευκαιρίες της, καθώς και για τα πρόσφατα γεγονότα με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Καλεσμένη στο στούντιο θα είναι η διδάκτωρ του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, Λήδα Τσενέ, η οποία έχει γράψει το πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο Από την κρίση των ΜΜΕ στα social media – Ένα νέο μοντέλο κοινωνικής ευθύνης, εκδ. Αιώρα.

Για όποιον/α ενδιαφέρεται στο βιβλίο της Λήδας Τσενέ έχω γράψει το παρακάτω προλογικό σημείωμα:

Layout 1

Μπορεί να είναι κοινός τόπος το γεγονός ότι διανύουμε μια μεταβατική φάση στην εξέλιξη των Μέσων, αλλά ελάχιστοι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι σε θέση να μιλήσουν πιο συγκεκριμένα. Τη στιγμή που η τεχνολογία τείνει να μεταμορφώσει ολοκληρωτικά το τοπίο των Μέσων Ενημέρωσης και σημαντικοί δημοσιογράφοι και θεωρητικοί των Μέσων όπως για παράδειγμα ο Ιγνάσιο Ραμονέ, μιλούν για ένα Διαδικτυακό τσουνάμι που πλήγει τη δημοσιογραφία, στην Ελλάδα η συζήτηση για τα Media γίνεται όλο και πιο σπάνια, όλο και πιο ασαφής. Όμως στο Δυτικό κόσμο ο διάλογος για τη δημοσιογραφία αρχίζει να παίρνει όλο και πιο σοβαρές διαστάσεις. Τα διακυβεύματα του Τύπου και της ενημερώσης έρχονται στην επιφάνεια με τη μορφή του κατεπείγοντος καθώς όλα τείνουν τώρα να αλλάξουν εξαιτίας των τεχνολογικών καινοτομιών.

(περισσότερα…)