Διάβασα το καινούργιο, πολυαναμενόμενο, βιβλίο Freedom του Jonathan Franzen (εκδ. 4th Estate). / Είχα εντυπωσιαστεί απ’ το προηγούμενό του (Corrections). / O Franzen διαφημίζεται ως το δυνατό χαρτί της σύγχρονης αμερικανικής λογοτεχνίας./ Ως εδώ τα ανούσια./Το Freedom είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα./Μια σύγχρονη αμερικανική ιστορία./Που εμπνέει βέβαιως όλη τη Δύση./Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα χείμαρρο, που θέτει στο κέντρο του την Ελευθερία./Την απόλυτη, χωρίς όρια, ελευθερία./Αλλά και τις μικρές ελευθερίες που διεκδικεί κάποιος, εδώ κι εκεί./Στο κέντρο του πίνακα, ένα ζευγάρι./Και γύρω οι οικογένειές τους./Η οικογένειά τους./Οι γείτονες./Οι δουλειές τους./Η πολιτική πραγματικότητα./Ο πολιτισμός των ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες./Καθένας όπως ορίζει την ελευθερία του./Καθένας στην προσπάθειά του να ζήσει όπως επιθυμεί./Η Πάττυ απατά τον Ουόλτερ./Ο Ουόλτερ ερωτεύεται τη γραμματέα του./Η Πάττυ βιάστηκε στην εφηβεία της./Ο Ουόλτερ θεωρεί την Οικονομική Ανάπτυξη καταστροφική./Αλλά η εργασία του χρηματοδοτείται απ’ τη βιομηχανία του Άνθρακα./Ο Franzen οικοδομεί μια αφήγηση σκληρή./Με σπειροειδείς τροχιές που συναντιούνται κι απομακρύνονται./Εικονογραφεί μια χώρα που πάλλεται απ’ τις αντιφάσεις της./Που τελεί εν συγχίσει/ Αλλά βέβαια η ιστορία έχει Happy End./Καθένας βαθειά μέσα του γνωρίζει τα όριά του./Τα λάθη./Τις αστοχίες./Τα τραύματα./Όλα αυτά που επουλώνονται./Όταν διηγηθούν./Όταν ανασυσταθούν./Όταν βιωθούν./Η μηχανή δε σταματά να δουλεύει./Ο εαυτός τελικά σ’ αυτό τον κατακερματισμένο κόσμο είναι παίξε κλάψε γέλασε./Ένα χορταστικό μυθιστόρημα.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για τη σελίδα βιβλίου του δωρεάν εντύπου FAQ που κυκλοφορεί σήμερα. Κι είναι η απάντηση του λογοτεχνικού κουίζ, ενα ποστ παρακάτω.

Ακολουθεί η φωτογραφία μιας σελίδας ενός βιβλίου. Η ερώτηση είναι πώς λέγεται το βιβλίο και πώς λέγεται ο συγγραφέας. Το έπαθλο είναι μια κάποια εκτίμηση 🙂 Το κουίζ δε γίνεται για άλλο λόγο παρά για να διαβάσετε το εν λόγω απόσπασμα που μου άρεσε πολύ, κι όχι για να επιδείξουμε τις όποιες λογοτεχνικές μας γνώσεις.

 

Επιτρέψτε μου, επειδή την παρακολουθώ πολύ στενά, να πω ότι η ακαδημαϊκή συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα γύρω απ’ τα Μέσα, πάσχει από μια εσωστρέφεια κι έναν επαρχιωτισμό, φαινόμενα που πρέπει κατά τη γνώμη μου να ξεπεραστούν επειγόντως, αν θέλουμε να αναβαθμίσουμε τόσο την ακαδημαϊκή έρευνα σ’ αυτόν τον τομέα όσο και τα ίδια τα Μέσα μας. Στην κατεύθυνση μιας πιο πρωτότυπης και σίγουρα επίκαιρης μελέτης των Μέσων κινείται η Λήδα Τσενέ στη διδακτορική της διατριβή. Παρότι μου είναι λίγο βαρετό να διαβάζω ένα διδακτορικό, βιάβασα το δικό της με πολύ ενδιαφέρον και προσήλωση. Πραγματικά, όσοι ενδιαφέρονται για το νέο τοπίο των Media για τις ευκαιρίες και τα προβλήματα που ανακύπτουν στη σύγχρονη εποχή, καλό θα ήταν να διαβάσουν το βιβλίο Τα Μέσα που (δεν) μας αξίζουν, Από την κρίση των Μέσων στην Ευθύνη 2.0, της Λήδας Τσενέ. (περισσότερα…)