Το 33 είναι ένα υβρίδιο, ίσως το υβρίδιο που είναι ο εμπνευστής του, το υβρίδιο που είσαι εσύ, που είμαστε όλοι. Τώρα πια δεν είμαι 33. Από δω και στο εξής, όλα εξαρτώνται από εσένα. Εσύ θα αποφασίσεις εάν ο τόμος αυτός θα είναι ένα βιβλίο που θα περιγράφει τις περιπέτειές μου και θα έχει τις δεξιές σελίδες κενές. Εσύ θα αποφασίσεις εάν θα ανταποκριθείς στις προτροπές μου και θα χρησιμοποιήσεις τον τόμο αυτό καθοδηγούμενος/η από τις προτάσεις μου. Εσύ θα αποφασίσεις εάν θα το μετατρέψεις σε ένα απλό σημειωματάριο. Εσύ θα αποφασίσεις εάν θα το ακολουθήσεις ως ημερολόγιο, ή ακόμα ως μπλοκ σχεδίων. Σε κάθε περίπτωση αναγκαστικά θα το μοιραστείς μαζί μου.

«Τα βιβλία δεν είναι νεκρά (απλά γίνονται ψηφιακά). Πέντε αιώνες μετά τον Γουτεμβέργιο, ο Τζεφ Μπέζος της Amazon στοιχηματίζει ότι το μέλλον της ανάγνωσης βρίσκεται μόνο ένα κλικ μακριά». Με αυτά το βερμπαλιστικό λόγο το περιοδικό Newsweek υποδέχτηκε πρόσφατα ένα νέο ψηφιακό γκάτζετ ανάγνωσης κειμένων ονόματι Kindle. Τον ενθουσιασμό του περιοδικού έδειξαν να συμμερίζονται χιλιάδες καταναλωτές, οι οποίοι έσπευσαν στις ΗΠΑ να εξαντλήσουν τα αποθέματα του νέου τεχνολογικού θαύματος και να γράψουν διθυράμβους στην ιστοσελίδα του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου της Amazon. (περισσότερα…)

Την προηγούμενη εβδομάδα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μιλώντας απ’ το βήμα του κοινοβουλίου για την παιδεία, εμφάνισε το ηλεκτρονικό βιβλίο Kindle του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου Amazon. Το γεγονός έχει εκκινήσει κάποιες σποραδικές συζητήσεις, αλλά δε φαίνεται να κυριαρχεί στη δημόσια ατζέντα, μιας και προφανώς το θέμα κρίνεται ως μη επείγουσας φύσης. Ωστόσο το θέμα είναι επίκαιρο κι επείγον, για λιγότερο προφανείς λόγους. Σήμερα το πρωί για παράδειγμα άκουσα έναν καθηγητή πανεπιστημίου, το όνομα του οποίου δε συγκράτησα, να λέει ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε εύκολα να υιοθετήσει την πρόταση του κ. Παπανδρέου, μιας και η υπόθεση του ηλεκτρονικού βιβλίου αφορά σε μια απλή «παραγγελία του νέου αυτού τεχνολογικού εργαλείου». Άκουσα επίσης να αναφέρεται ως κύριο επιχείρημα το γεγονός ότι «θα ελαφρύνει η βαριά τσάντα του μαθητή», λες και το πρόβλημα είναι κυρίως ποσοτικό κι όχι ποιοτικό. Εξηγούμαι: (περισσότερα…)