Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου: για να διαφημιστεί η συσκευή προπληρωμένης διέλευσης απ’ τα διόδια, η εταιρεία εκμετάλλευσης έχει τοποθετήσεις πινακίδες κατά μήκος του δρόμου, με το λογότυπο της υπηρεσίας. Στην ίδια πινακίδα υπάρχει και το τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης… Σύμφωνα με το Νόμο η πινακίδα αυτή είναι παράνομη. Δεν πρόκειται για οδική σήμανση καθώς διαφημίζει ολοφάνερα ένα προϊόν, κι είναι κάθετα στο δρόμο σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων. Άραγε τί έχουν να πουν οι αρμόδιοι; Πώς είναι δυνατό σ’ έναν νέο δρόμο να επιτρέπεται μια τόσο οφθαλμοφανής παρανομία;
Το θέμα μού επισημάνθηκε απ’ τον Γιώργο Γίτση, στον οποίο ανήκει και η φωτογραφία.

Πηγή: http://www.psomiadisfriends.gr

Γνωρίζω όπως οι περισσότεροι τον κ. Ψωμιάδη ως έναν πολιτικό που εμφανίζεται πολύ συχνά στις τηλεοπτικές οθόνες. Δε συμφωνώ μαζί του σε πλήθος θεμάτων, αλλά δεν είναι εδώ αυτό το θέμα μου. Πρόσφατα άρχισαν να με ακολουθούν στο Twitter οι «Φίλοι του Παναγιώτη Ψωμιάδη». Από εκείνο το λογαριασμό οδηγήθηκα στην ομώνυμη ιστοσελίδα http://www.psomiadisfriends.gr και δοκίμασα μια έκπληξη. Απ’ τη φωτογραφία που έχουν επιλέξει οι διαχειριστές της σελίδας, ως τη δομή και το περιεχόμενο, είδα κάτι φρέσκο, με χιούμορ και νεανική αισθητική χωρίς την ξύλινη και παρωχημένη γλώσσα που ξέρουμε. Εδώ είναι ολοφάνερο ότι γίνεται μια προσπάθεια να προσεγγιστεί ο νεαρόκοσμος του διαδικτύου, μ’ έναν τρόπο θεμιτό και αναμενόμενο (το κεντρικό βίντεο είναι απ’ την εκπομπή «ράδιο αρβύλα»). Όμως ψάχνοντας να βρω ποιοί είναι αυτοί οι φίλοι του κ. Ψωμιάδη, δε βρήκα ούτε ένα όνομα, γεγονός που με έκανε καχύποπτο. Γιατί αυτοί οι φίλοι επιλέγουν την ανωνυμία; Μήπως πρόκειται περί ενός διαφημιστικού website που απευθύνεται στους νεότερους ψηφοφόρους; Αν είναι κάτι τέτοιο, τότε πρέπει αυτό να αναφέρεται ξεκάθαρα στη σελίδα, ειδάλλως πρόκειται περί αντιδεοντολογικής πρακτικής. Αν δεν είναι, αν δηλαδή οι διαχειριστές της σελίδας δεν είναι υπάλληλοι διαφημιστικής εταιρείας ή εταιρείας δημόσιων σχέσεων ή δεν εργάζονται για τον υποψήφιο περιφερειάρχη, τότε πρέπει επίσης να το δηλώσουν. Στο διαδίκτυο δεν καταθέτουμε την ταυτότητά μας, αλλά όταν διεκδικούμε δημόσιο ή άλλο αξίωμα, οφείλουμε στην κοινωνία να είμαστε διαφανείς και καθαροί. Το να δημιουργούμε εντυπώσεις στο Διαδίκτυο είναι κάτι εύκολο, αλλά τελικά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα όταν επιχειρούμε να εξαπατήσουμε τους χρήστες. Γι’ αυτο προτείνω στους ανθρώπους αυτούς να αναγράψουν στην σελίδα τους ποιοί είναι και τί σχέση έχουν με τον υποψήφιο. Είναι θέμα δεοντολογίας και ηθικής τάξης πολύ σοβαρό. Επαναλαμβάνω ότι στο διαδίκτυο, εμείς καθορίζουμε τα πράγματα. Πριν παγιωθούν στρεβλές κι ανοίκειες πρακτικές, καλό είναι επιτέλους να εφαρμόσουμε τη δεοντολογία.

Διαφημισόπυργος απέναντι απ' το Χίλτον

Αυτοί οι διαφημισόπυργοι είναι παράνομοι 100%. Εδώ και χρόνια ρυπαίνουν τους δημόσιους χώρους μας και συνιστούν φονικές παγίδες για τους οδηγούς, αλλά καθώς φέρνουν χρήματα στα δημοτικά ταμεία, και πωλήσεις στις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις, μένουν προκλητικά στη θέση τους. Είναι εντυπωσιακό. Γράφω επί μήνες και διαμαρτύρομαι μαζί με άλλους γι’ αυτό το θέμα, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Αν βέβαια ασχολούνταν έστω και για λίγο με το θέμα ένα μεγάλο κανάλι, ένας ευρείας μετάδοσης Μέσο, είμαι σίγουρος ότι αυτές οι παράνομες κατασκευές που οικειοποιούνται αυθαίρετα το δημόσιο χώρο μας, θα είχαν απομακρυνθεί. Αλλά είναι προφανές ότι οι διαφημισόπυργοι χαίρουν της προστασίας, μην πω της ασυλίας, κάποιων ισχυρών. Βρίσκονται περιμετρικά του δακτυλίου, κι είναι μπροστά από το Χίλτον, το Μέγαρο Μουσικής, την Αμερικανική Πρεσβεία, έχουν δηλαδή πολύ υψηλή καθημερινή ορατότητα. Ο Δήμος Αθηναίων δείχνει να αντιμετωπίζει την υπαίθρια διαφήμιση κυνικά: φαίνεται ότι δεν τον ενδιαφέρει η επικινδυνότητα του Μέσου, ούτε η παρανομία του. Αρκεί να μπαίνουν στο ταμείο λεφτά. Οι διαφημιζόμενοι, βλέποντας ότι οι αντιδράσεις περιορίζονται στο Διαδίκτυο και σε κάποιους μεμωνομένους ακτιβιστές, δείχνουν ομοίως να αδιαφορούν. Και τα Μέσα ενημέρωσης; Αυτά προτιμούν επιλεκτικά να δείχνουν ένα γενικό ρεοπρτάζ κι έπειτα σιωπή. Την ίδια ώρα τα αντανακλαστικά του υπουργείου μεταφορών, δείχνουν να μην είναι και πολύ υψηλά. Ναι μεν οι απεργείες των φορτηγατζήδων έχουν κολλήσει τις αποξηλώσεις παράνομων πινακίδων, αλλά οι διαφημισόπυργοι βρίσκονταν στις θέσεις τους και πριν. Τελικά, οι παράνομοι διαφημισόπυργοι της Βασ. Σοφίας αποτελούν δείγμα του κυνισμού όλων μας. Θέλουμε να απαλλαγούμε κάποτε απ’ αυτόν;