Κατηγορία: Ελλάδα

Αφίσα του Δημήτρη Αρβανίτη
Αφίσα του Δημήτρη Αρβανίτη

Η μαγελύτερη σπατάλη στη χώρα μας, γίνεται σε ανθρώπινες ζωές, κι όχι σε χρήματα ή άλλους πόρους. Κάθε χρόνο χάνουμε 1.600 και πλέον ανθρώπους, ενώ πολλοί περισσότεροι μένουν ανάπηροι για το υπόλοιπο της ζωής τους. Ένα ολόκληρο χωριό αφανίζεται ετησίως κι άλλο ένα αχρηστεύεται. Συνήθως είναι άνθρωποι νέοι, πάνω στην πιο παραγωγική και δημιουργική τους ηλικία.

Τα τροχαία είναι πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 15-24.

Το πιο προνομιακό κοινό των διαφημίσεων στην τηλεόραση, οι νέοι άνθρωποι, οι πιο πολλά υποσχόμενοι καταναλωτές, δεν πεθαίνουν από ασθένειες, αλλά απ’ τα αυτοκίνητα και τις μηχανές που τους διαφημίζονται στα περιοδικά και τις τηλεοράσεις.

Τα γράφω όλα αυτά, γιατί έρχομαι καθημερινά σ’ επαφή με τη θεσμική αδιαφορία, αλλά και τη μαζική απάθεια της κοινωνίας απέναντι σ’ αυτή την εκατόμβη. Συζητάμε για την οικονομική κρίση, για το μεταναστευτικό, για τα πάντα εκτός απ’ την οδική ασφάλεια. Κι όμως, τα τροχαία εκτός της τραγικότητας που φέρνουν στα σπίτια, έχουν μεγάλο οικονομικό κόστος. Σκεφτείτε τις ώρες και τα χρήματα που ξοδεύονται σε νοσήλια, σε εγχειρήσεις, σε γιατρούς. Σκεφτείτε τις χαμένες παραγωγικές ώρες όλων αυτών των ανθρώπων που χάνονται ή που μένουν ανάπηροι.

Κι όμως, για πολλούς τα τροχαία εξακολουθούν να είναι «θέλημα Θεού» ή «κακιά ώρα».

Προτιμάμε να συζητάμε για τα χρήματα και την οικονομία, τη στιγμή που τις πρώτες 15 μόνο μέρες αυτού του μήνα, έχουν σκοτωθεί 31 άνθρωποι. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει μεγαλύτερη σπατάλη, μεγαλύτερη απώλεια για την κοινωνία απ’ την απώλεια ανθρώπινων ζωών. Βεβαίως πρέπει να φροντίζουμε το περιβάλλον, την υγεία, τους δημόσιους πόρους, αλλά τίποτα κατά τη γνώμη μου δε συγκρίνεται με τον πόνο της απώλειας ενός ζωντανού όντος.

Έχουμε γίνει θηρία. Κυνικά θηρία που νομίζουν ότι είναι ατρόμητα. Που αδιαφορούν για την ίδια τη ζωή τους. Κι όμως ισχυριζόμαστε ότι ζούμε πολιτισμένα. Πολιτισμένα, σημαίνει με μέριμνα για τη φροντίδα και για την ασφάλεια όλων. Εκτός κι αν έχουμε αποφασίσει ότι ο πολιτισμός μας είναι αιμοβόρος, ανθρωποκτόνος. Αν έχουμε αποδεχτεί τη βίαιη φύση μας κι έχουμε πει ότι μπορούμε κάθε χρόνο να θυσιάζουμε έναν αριθμό ανθρώπων στο θεό της ασφάλτου, τότε μάλλον δεν έχουμε κάνει και πολλά βήματα στον εκπολιτισμό μας. Πηγαίνετε στην ιστοσελίδα του SOS Τροχαία Εγκλήματα, και περιηγηθείτε στα κείμενα που έχουν γραφτεί για τους γιους, τους αδελφούς, τις κόρες και τα παιδιά που χάθηκαν. Συγκινηθείτε, αλλά όχι μόνο για μια στιγμή. Σκεφτείτε ότι σε λίγο μπορεί να μπείτε εσείς στη θέση αυτών των ανθρώπων. Και βοηθήστε για να μειωθούν τα τροχαία εγκλήματα.

Ανάβω το πρωί την τηλεόραση. Η σύλληψη του Διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρως-Καν με την κατηγορία απόπειρας βιασμού είναι πρώτη είδηση. Η Ελληνική δημοσιογραφία μοιάζει να έχει αναγεννηθεί απ’ τις στάχτες της κι επιδεικνύει έναν εντυπωσιακό οίστρο. Οι άνδρες δημοσιογράφοι ξετυλίγουν τις δημοσιογραφικές τους αρετές δείχνοντάς μας πως υπάρχει ακόμα ελπίδα: η σχολιαστική και ερευνητική δεινότητά τους αγγίζει πραγματικά δυσθεώρητα ύψη. Δεν ξέρω τί τους λένε οι αρχισυντάκτες τους στο αυτί, πιθανώς να τους σφυρίζουν δύο μονάχα λέξεις: καν΄το Πιπεράτο. Πιπεράτο και γαργαλιστικό. Να έχουν κάτι να σχολιάσουν και να μιμηθούν στο καφενείο. Οι συνάδελφοι των Ελλήνων δημοσιογράφων στο CNN, το BBC, και το France 24 έχουν καρφώσει όλοι τα μάτια τους στις οθόνες με τα ελληνικά κανάλια (έχουν προσλάβει επειγόντως μεταφραστές). Οι πρωϊνές ενημερωτικές εκπομπές επιδίδονται σε μια εξαιρετική κουβέντα καφενείου: αναπαράγουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο ανυπόστατες πληροφορίες, κάνουν πανέξυπνα κουτσομπολίστικα σχόλια, αφήνουν σεξιστικά υπονοούμενα με περίτεχνες εκφράσεις, και τέλος συνθέτουν αυθαίρετες αποφάνσεις. Στο ένα κανάλι προσπαθούν να εκμαιεύσουν απ’ τον ανταποκριτή στην Ουάσινγκτον, που έχει συναντήσει στο παρελθόν τον DSK, εάν «παίζει το μάτι του», και στο άλλο κανάλι ο παρουσιαστής λέει «εμ, δε φταίει κι ο Στρως-Καν, αν βλέπεις να κυκλοφορούν κάτι τέτοια κορίτσια με μίνι». Η Ελληνική δημοσιογραφία βρίσκει επιτέλους ένα θέμα στο ύψος της. Ισχυρός άνδρας, με παρελθόν στις γυναίκες (έτσι είναι οι Ευρωπαίοι, λέει κάποιος στο πάνελ, αντίθετα με τους Αμερικανούς), σοσιαλιστής με βλέψεις για την προεδρία, Γάλλος (οι Γάλλοι είναι σωβινιστές και εθνικιστές είπε με σιγουριά ο παρουσιαστής), επικεφαλής του ΔΝΤ (εδώ κλαίμε), συλλαμβάνεται (οι άτιμες οι κάμερες), στην Αμερική (που αλλού;), μετά από καταγγελία για απόπειρα βιασμού καμαριέρας (Αφρικανής!!!). Το σκηνικό έχει στηθεί. Ο καφενές θα πουλήσει κι άλλους καφέδες.

Αν αυτό είναι επίπεδο δημοσιογραφίας, τότε είναι να μην απορούμε πώς έχουμε φτάσει ως εδώ.

Είπαν οι άνθρωποι να διαχειριστούν τα σκουπίδια τους μ’ έναν πιο σύγχρονο και οικολογικό τρόπο αλλά οι ανταγωνιστές τους πήγαν την Κυριακή του Πάσχα και τους έκαψαν τα μηχανήματα… Άραγε πως θα μπορούσε να αντιδράσει η κοινωνία; Τί θα μπορούσαν να κάνουν οι πολίτες γι’ αυτό;