Κατηγορία: Ελλάδα

Ας υποθέσουμε ότι εργάζεστε σε μια επιχείρηση λιανικού εμπορίου. Σύμφωνα με το νόμο, εκτός του μισθού ο εργοδότης σας είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει άμεσα στο ασφαλιστικό σας ταμείο ένα ποσό κάθε μήνα, το οποίο παρακρατεί απ’ τις λεγόμενες μεικτές αποδοχές σας. Στο ταμείο αυτό εγγράφεστε απ’ την ημέρα που προσλαμβάνεστε. Είναι ένα δημόσιο ταμείο, με πολλά προβλήματα, λίστες αναμονής, καταχρεωμένο κ.λπ. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο νόμος αλλάζει: αντί να πληρώνει ο εργοδότης σας τα χρήματα στο ασφαλιστικό ταμείο, να τα πληρώνει κάποιος άλλος, π.χ. ο βιομήχανος που παράγει το ίδιο το προϊόν. Το ταμείο αυτό είναι εξαιρετικό, έχει τεράστιο αποθεματικό, λειτουργεί άψογα, είναι «ευγενές» κ.λπ. Για να μπείτε σε αυτό όμως πρέπει να έχετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μέσο, να έχετε περάσει εξετάσεις, να έχετε εγκριθεί από έναν εργοδότη ή περισσότερους δουλεύοντας γι’ αυτούς επί τριετία το λιγότερο κ.λπ. Πώς θα αντιδρούσατε; Δε θα θέλατε αμέσως αυτή την αλλαγή αδιαφορώντας για το ποιός χρηματοδοτεί το ταμείο σας; Κι αν συνέβαινε το αντίθετο, δε θα αγωνιζόσασταν ώστε να μην καταργηθούν τα προνόμιά σας;

Αυτή είναι η ιστορία με το αγγελιόσημο. Το αγγελιόσημο πληρώνεται απ’ τους διαφημιζόμενους στους διαφημιστές κι εκείνοι με τη σειρά τους το αποδίδουν στο ασφαλιστικό ταμείο των εργαζόμενων στον Τύπο. Είναι ένα ποσό 20% επί της τιμής της διαφήμισης. Με λίγα λόγια οι διαφημιζόμενες βιομηχανίες χρηματοδοτούν ΑΜΕΣΑ τις συντάξεις και την περίθαλψη των δημοσιογράφων. Δεν το κάνουν οι εργοδότες τους, οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ δηλαδή, αλλά οι διαφημιζόμενοι σε αυτά. Αν αυτό από μόνο του δε συνιστά ένα πρόβλημα ηθικής και δεοντολογικής τάξης, τότε τί είναι; (περισσότερα…)

Παράνομη διαφημιστική πινακίδα σε στέγαστρο στάσης

Με μια ευρείας έκτασης καμπάνια επανήλθε η ένωση εταρειών υπαίθριας διαφήμισης ΕΡΜΗΣ. Αυτή τη φορά εγκατέλειψε το μαύρο, μακάβριο χρώμα, και τις απειλές για απώλεια 20.000 θέσεων εργασίας, ή κατά της αφισορύπανσης (!) και προσανατολίστηκε σε εκβιαστικά διλήμματα άλλου είδους. Οι αφίσες τώρα είναι πολύχρωμες και σύγχρονης αισθητικής. Μια απ’ αυτές αναφέρει: Η νόμιμη υπαίθρια διαφήμιση στηρίζει οικονομικά τη γειτονιά σας ενώ σε μια σειρά άλλων διαβάζουμε: Εδώ δε ξηλώνονται μόνο αφίσες! Αλλά και η παιδική χαρά῾ (στη θέση της τελευταίας φράσης, ανάλογα και με την εικόνα, εμφανίζονται οι λέξεις κοινωνικότητα (εικόνα με παγκάκι), φροντίδα ηλικιωμένων (πιεσόμετρο) κ.λπ.).

Άλλη μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα

Είναι σαφές ότι οι επιχειρήσεις της υπαίθριας διαφήμισης βλέπουν την πίτα τους να μικραίνει απελπιστικά και αντιδρούν σπασμωδικά απευθυνόμενες στους πολίτες. Γνωρίζουν τη δύναμη που κρατούν στα χέρια τους και απλά τη χρησιμοποιούν ΥΠΕΡ τους για να νομιμοποιήσουν τις αυθεραισίες τους. Ωστόσο, σύμφωνα με τους νόμους, οι νόμιμες πινακίδες είναι ελάχιστες. Οι περισσότερες απ’ αυτές τις αφίσες υπεράσπισης εμφανίζονται σε στέγαστρα στάσεων λεωφορείων, όπου τα κάθετα προς το δρόμο πλαίσια, είναι επίσης παράνομα. Το αν και πως στηρίζει η υπαίθρια διαφήμιση τα δημοτικά έργα είναι κάτι που πρέπει να αποδειχθεί αφού γίνουν έλεγχοι του ΣΔΟΕ. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που δε μπορούμε να παραβλέψουμε είναι ότι τα έσοδα του Δήμου απ’ την υπαίθρια διαφήμιση είναι παράνομα. Και γιατί είναι παράνομα; Γιατί οι διαφημιστικές πινακίδες αποσπούν την προσοχή των οδηγών και συνιστούν παρόδια εμπόδια. Μέχρι σήμερα οι διαφημιστικές πινακίδες στοιχίζουν τη ζωή 10 συνανθρώπων μας το χρόνο, ενώ ευθύνονται για 300 ατυχήματα ετησίως. Καταλαβαίνω ότι κάποιοι άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους, κι ότι κάποιοι άλλοι θα σταματήσουν να βγάζουν υπερκέρδη απ’ την υπαίθρια διαφήμιση. Όμως η οδική ασφάλεια και η ανθρώπινη ζωή είναι πιο σημαντική απ’ αυτά τα κέρδη.

*Διαβάστε στο Πρόχειρο Τετράδιο του Παναγιώτη Παπαχατζή μια καίρια απάντηση στα επιχειρήματα της ένωσης ΕΡΜΗΣ.

Παράνομη διαφημιστική πινακίδα. Φωτογραφία του Κωνσταντίνου Πιλάβιου (@cpil)

Η υπαίθρια διαφήμιση σύμφωνα με το Νόμο επιτρέπεται:
Όταν είναι εγκεκριμένη απ’ το Υπ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
Σε απόσταση 150 μέτρων απ’ το δρόμο ταχείας κυκλοφορίας (με όριο ταχύτητας μεγαλύτερο των 70 χλμ./ώρα), σε μη κατοικημένη περιοχή.
Σε απόσταση 40 μέτρων απ’ το δρόμο (με όριο ταχύτητας 70 χλμ./ώρα), εντός κατοικημένης περιοχής.
Τόσο στη μια όσο και στην άλλη περίπτωση, η διαφημιστική πινακίδα πρέπει να είναι τοποθετημένη παράλληλα προς το δρόμο.
Όταν δεν αποσπά την προσοχή των οδηγών.
Όταν δε δημιουργεί σύγχυση με την οδική σήμανση.
Όταν είναι σε απόσταση 20 μέτρων από φωτεινούς σηματοδότες.
Στις στάσεις των λεωφορείων μόνο όταν είναι παράλληλες προς το οδόστρωμα.

Βεβαίως, αν λάβουμε υπόψη τις σχετικές αποφάσεις (909/910) του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου, δηλαδή του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν ισχύει τίποτα απ’ τα παραπάνω, και σαν αποτέλεσμα, ΟΛΕΣ οι υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες είναι παράνομες.