Κατηγορία: Ελλάδα

Η παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, τα billboard, οι «πίζες», οι «ρακέτες» και τα λοιπά διαφημιστικά μέσα του λεγόμενου «Outdoor» (κατά την επαγγελματική ορολογία), υφίστανται αυτό τον καιρό ένα ισχυρό πλήγμα απ’ την ίδια την κεντρική εξουσία. Οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες καταγγέλονται στην ειδική ιστοσελίδα και καθημερινά βρίσκονται σε εξέλιξη δεκάδες επιχειρήσεις αποξήλωσής τους. Όμως, φαίνεται ότι το κενό που δημιουργείται αναγκάζει τις εταιρείες της υπαίθριας διαφήμισης να καταφύγουν σε νέα προσοδοφόρα πεδία. Αυτές τις ημέρες παρατηρείται έξαρση της διαφήμισης στα λεωφορεία (στο θέμα είχα αναφερθεί και τον περασμένο Ιούλιο με αφορμή τη διαφήμιση της ταινίας Δημόσιος Κίνδυνος) . Η εν λόγω διαφημιστική πρακτική επιτρέπεται (!) βάσει της Υπουργικής Απόφασης Β 36935/2806/02 (΄Β 862) «Αναγραφή ή ανάρτηση διαφημίσεων στα αστικά και υπε­ραστικά λεωφορεία των φορέων παροχής συγκοινω­νιακού έργου του Ν.2963/2001 (Α’ 268)» που υπογράφτηκε το 2002 απ’ τον τότε υπουργό Μεταφορών, κ. Χρίστο Βερελή.

Υπουργική Απόφαση για τη διαφήμιση στα λεωφορεία

Η κοινή λογική αλλά και οι κανόνες για την οδική ασφάλεια, καθιστούν τη διαφήμιση πάνω στα λεωφορεία εξίσου, ίσως και περισσότερο, επικίνδυνη απ’ τη διαφήμιση επί των σταθερών πινακίδων. Τα λεωφορεία με τις διαφημίσεις συνιστούν κινητές βόμβες, οι οποίες αναμφίβολα αποσπούν την προσοχή των οδηγών, ενώ αμφότεροι βρίσκονται σε κίνηση. Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα δημόσιο κίνδυνο. Γι’ αυτό πρέπει κατά τη γνώμη μου ο ΟΑΣΑ να επανεξετάσει το θέμα, και να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων δημόσιων οργανισμών όπως ο ΟΠΑΠ που εγκαταλείπουν την υπαίθρια διαφήμιση, θέτοντας έτσι έμπρακτα ως προτεραιότητά τους την ασφάλεια των πολιτών κι όχι τα συμφέροντα μιας μικρής ελίτ.

Σήμερα, που δηλώνεται έμπρακτα η πολιτική βούληση να λυθεί το θέμα των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, σήμερα που για πρώτη φορά η κεντρική εξουσία με πρώτο τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, προτάσσει το συμφέρον του Πολίτη και το Κοινό Καλό έναντι των πολιτικών και οικονομικών κερδών, είναι κατάλληλη στιγμή να κάνουμε αυτοκριτική, να δούμε το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις, και να αδράξουμε την ευκαιρία για το μέλλον.

Εδώ και 10 ολόκληρα χρόνια ένας πατέρας, ο δικηγόρος Θανάσης Τσιώκος-Πλαπούτας, αγωνίζεται εντατικά προκειμένου να εφαρμοστεί ο Νόμος. Ο κ.Τσιώκος έχασε το γιο του εξαιτίας μιας παράνομης διαφημιστικής πινακίδας κι έκτοτε έχει βάλει σκοπό της ζωής του να αποτρέψει νέα δυστυχήματα και να αποδείξει το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Ο άνθρωπος αυτός κατόρθωσε να βγάλει μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία απαγορεύει ΟΛΕΣ τις διαφημιστικές πινακίδες στους ελληνικούς δρόμους. Ουσιαστικά κατόρθωσε να επιβεβαιώσει δικαστικά την κοινή λογική που δε μπορεί παρά να λέει ότι οι διαφημιστικές πινακίδες αποσπούν την προσοχή των οδηγών και συνιστούν μεγάλο κίνδυνο για την οδική ασφάλεια. Ωστόσο, η όλη του προσπάθεια δε στάθηκε αρεκτή για να ανακόψει την πορεία της υπαίθριας διαφήμισης. Έπρεπε να έρθει το 2004 και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για να ευαισθητοποιηθεί η κεντρική και μερικώς η τοπική εξουσία, και να καθαρίσει το τοπίο. Η κουτοπόνηρη πολιτική του ελληνικού κράτους λειτούργησε άψογα, αφήνοντας τους ξένους επισκέπτες μας με τις καλύτερες εντυπώσεις. Βέβαια, λίγους μήνες μετά το τοπίο είχε επανέλθει στην πρότερη κατάστασή του: κατάφυτο από παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. (περισσότερα…)