Follow @andriotakis
Το φιλμ “Η περίπτωση Λάρι Κράουν” (Larry Crowne, 2011) του Τομ Χανκς με πρωταγωνιστή τον ίδιο, είναι κατά τη γνώμη μου μετριότατο ως και αδιάφορο. Το κοινότοπο σενάριο, η άνευρη και χωρίς φαντασία σκηνοθεσία, η απουσία ευρημάτων, έμπνευσης και ενδιαφέροντος απ’ τη μεριά των ηθοποιών συνθέτει ένα παράδειγμα προς αποφυγή, μια διασκεδαστική ταινία για κατανάλωση στο σπίτι. Στο φιλμ ωστόσο υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο, το οποίο επιχειρεί κατά κάποιο τρόπο να συγκροτήσει ένα στερεότυπο για τους μπλόγκερ, σκιαγραφώντας ένα πρόχειρο πορτρέτο τους.
Ο πρωταγωνιστής, αφού χάσει τη δουλειά του γράφεται στο πανεπιστήμιο για να παρακολουθήσει κάποια μαθήματα. Ένα απ’ αυτά τα μαθήματα διδάσκεται απ’ την όμορφη Τζούλια Ρόμπερτς. Η Ρόμπερτς παίζει το ρόλο μιας κυνικής καθηγήτριας που έχει χάσει το ενδιαφέρον της για τη διδασκαλία, αλλά και για τη ζωή. Ο λόγος της κατάθλιψής της συμπυκνώνεται στο πρόσωπο του άνδρα με τον οποίο συζεί. Πρόκειται για ένα γοητευτικό τύπο με ρυτίδες γύρω στα 50, ο οποίος συστήνεται στην ταινία ως μπλόγκερ. Τον γνωρίζουμε όταν η Ρόμπερτς τον πιάνει να βλέπει πορνό στον υπολογιστή του. Σύμφωνα με την Ρόμπερτς, ο άνδρας της αντί να γράφει ή να κάνει κάτι άλλο, βλέπει συνέχεια τσόντες. Γι’ αυτό το λόγο θα χάσει στο τέλος την αναμέτρηση με τον Τομ Χανκς, που είναι ο τίμιος, εργατικός, αξιαγάπητος και ταπεινός τύπος που δεν το βάζει κάτω ποτέ, που βλέπει τη θετική πλευρά της ζωής και φτάνει να κάνει παρέα με νέους που οδηγούν σκούτερ και βέσπα. (περισσότερα…)
Δεν είναι προωταπριλιάτικο αστείο! Χθες, στις νυχτερινές ειδήσεις της ΝΕΤ είδα με έκπληξη ρεπορτάζ απ’ το εξωτερικό επενδυμένο με εικόνες μοντέλων, το οποίο μας πληροφορούσε για τη νέα κολεξιόν μαγιό πολύ γνωστής μάρκας. Η πρακτική δεν είναι ξένη στη ΝΕΤ, έχω γράψει γι’ αυτό σχετικά στο παρελθόν. Στα ιδιωτικά κανάλια βέβαια αυτό είναι κάτι που γίνεται κατά κόρον. Μέσα στα δελτία ειδήσεων, παρεισφρέουν διαφημίσεις με το μανδύα της είδησης. Και μπορεί πράγματι μερικές φορές ένα προϊόν να συνιστά σημαντική είδηση, με θέση σ’ ένα δελτίο, αλλά νομίζω ότι μια απλή νέα κυκλοφορία κάποιας κολεξιόν μονο σαν διαφήμιση θα μπορούσε να εκληφθεί. Ένα πιο πονηρό μυαλό θα έλεγε ότι προσπαθεί και η ΝΕΤ να ανταγωνιστεί τα ιδιωτικά κανάλια, δείχνοντας το βράδυ νεαρές γυναίκες με μαγιό… Σε κάθε περίπτωση, η διαφήμιση μαγιό στο δελτίο ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης μπορεί τελικά να είναι και κάτι ανώδυνο, αλλά μας κάνει να αναρωτιόμαστε ακόμα περισσότερο για την εγκυρότητα ή για την προέλευση και τη σκοπιμότητα άλλων ειδήσεων.
Διάβασα το καινούργιο, πολυαναμενόμενο, βιβλίο Freedom του Jonathan Franzen (εκδ. 4th Estate). / Είχα εντυπωσιαστεί απ’ το προηγούμενό του (Corrections). / O Franzen διαφημίζεται ως το δυνατό χαρτί της σύγχρονης αμερικανικής λογοτεχνίας./ Ως εδώ τα ανούσια./Το Freedom είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα./Μια σύγχρονη αμερικανική ιστορία./Που εμπνέει βέβαιως όλη τη Δύση./Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα χείμαρρο, που θέτει στο κέντρο του την Ελευθερία./Την απόλυτη, χωρίς όρια, ελευθερία./Αλλά και τις μικρές ελευθερίες που διεκδικεί κάποιος, εδώ κι εκεί./Στο κέντρο του πίνακα, ένα ζευγάρι./Και γύρω οι οικογένειές τους./Η οικογένειά τους./Οι γείτονες./Οι δουλειές τους./Η πολιτική πραγματικότητα./Ο πολιτισμός των ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες./Καθένας όπως ορίζει την ελευθερία του./Καθένας στην προσπάθειά του να ζήσει όπως επιθυμεί./Η Πάττυ απατά τον Ουόλτερ./Ο Ουόλτερ ερωτεύεται τη γραμματέα του./Η Πάττυ βιάστηκε στην εφηβεία της./Ο Ουόλτερ θεωρεί την Οικονομική Ανάπτυξη καταστροφική./Αλλά η εργασία του χρηματοδοτείται απ’ τη βιομηχανία του Άνθρακα./Ο Franzen οικοδομεί μια αφήγηση σκληρή./Με σπειροειδείς τροχιές που συναντιούνται κι απομακρύνονται./Εικονογραφεί μια χώρα που πάλλεται απ’ τις αντιφάσεις της./Που τελεί εν συγχίσει/ Αλλά βέβαια η ιστορία έχει Happy End./Καθένας βαθειά μέσα του γνωρίζει τα όριά του./Τα λάθη./Τις αστοχίες./Τα τραύματα./Όλα αυτά που επουλώνονται./Όταν διηγηθούν./Όταν ανασυσταθούν./Όταν βιωθούν./Η μηχανή δε σταματά να δουλεύει./Ο εαυτός τελικά σ’ αυτό τον κατακερματισμένο κόσμο είναι παίξε κλάψε γέλασε./Ένα χορταστικό μυθιστόρημα.
Manolis Andriotakis 