Κατηγορία: Λογοτεχνία

Όταν ξεκινούσα να γράφω το πρώτο μου μυθιστόρημα δε γνώριζα καν ότι έγραφα το πρώτο μου μυθιστόρημα. Δεν ήμουν ούτε 20 χρονών, κι έγραφα μανιωδώς, όπως διάβαζα μανιωδώς, όπως έπαιζα μανιωδώς, όπως δοκίμαζα να μεγαλώσω μανιωδώς.

Το πρώτο μου μυθιστόρημα ξεκίνησε να γράφεται στην εφηβεία μου κι ολοκληρώθηκε όταν πλησίασα τα 40 μου χρόνια. Τί έμαθα απ’ αυτή την πολύχρονη διαδικασία; Ότι η αγάπη για την αυτοέκφραση, για την τέχνη, για την αφήγηση είναι δυνατότερη από κάθε εμπόδιο.

Όλα αυτά τα χρόνια της συγγραφής, της αναμονής, των διορθώσεων, των αλλεπάλληλων προσπαθειών, αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες. Δεν είναι απλό να επινοήσεις απ’ το τίποτα μια ιστορία. Έχεις να αναμετρηθείς με φαντάσματα, με εσωτερικούς κριτές, με αναπάντεχα προβλήματα.

Υπομονή κι επιμονή, λοιπόν.

Ικανότητα να απομακρύνεσαι απ’ το υλικό σου.

Αγάπη για την αφήγηση.

Τώρα κυριαρχεί ο ενθουσιασμός κι η χαρά της κυκλοφορίας του βιβλίου. Με θυμάμαι να γράφω στο μικρό μου εφηβικό δωμάτιο και να ονειρεύομαι τους χαρακτήρες μου, και δακρύζω. Ήταν μια εκπληκτική διαδικασία όλο αυτό.

Τώρα που παίρνω το βάφτισμα του μυθιστοριογράφου, συγκινούμαι γιατί είναι ένα τεράστιο βήμα. Μπορεί να έχω δημοσιεύσει 5 βιβλία, δοκιμιακού περιεχομένου, και 2 πιο αφηγηματικά, αλλά το πρώτο μου μυθιστόρημα είναι ένας μεγάλος σταθμός.

Δε θα πω περισσότερα σήμερα. Τις επόμενες ημέρες θα κάνω μερικές αναρτήσεις που τις οφείλω στην προσπάθεια, σε όσους με βοήθησαν, σε όσους ενδιαφέρονται, στο βιβλίο. Πλησιάζει η ώρα να σας προσκαλέσω να διαβάσετε τη “μεγάλη εικόνα”.

Το πρώτο μου μυθιστόρημα τιτλοφορείται “Η μεγάλη εικόνα” και κυκλοφορεί στις 12 Νοεμβρίου απ’ τις Εκδόσεις Διόπτρα.big_pic_002

 

Αν στο επόμενο βιβλίο μου έγραφα:

Μέσα στην αναστάτωσή του είχε ξεχάσει την αγαπημένη του Samsonite τσάντα στο ταξί. Τα νεύρα του ήταν τεντωμένα γιατί μόλις τον είχαν διαγράψει απ’ την οργάνωση. Κι η ανησυχία του μεγάλωνε όσο συνειδητοποιούσε τί θα γινόταν αν κάποιος αποκτούσε πρόσβαση στο MacBook Pro που βρισκόταν μέσα στη Samsonite του.

Αν είχα πληρωθεί απ’ τις εν λόγω εταιρείες για να διαφημίσω στους ανυποψίαστους αναγνώστες μου τα προϊόντα τους, δε θα είχα παραβιάσει έναν άγραφο κανόνα του συμβολαίου που υπογράφει ένας συγγραφέας με το αναγνωστικό κοινό; Όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα δεν αναμένεις καθοδήγηση καταναλωτικών συμπεριφορών. Σίγουρα τα αφηγηματικά έργα επηρεάζουν τους ανθρώπους πολύ βαθειά. Όταν όμως ο δημιουργός δέχεται υποβολές σε σχέση με το περιεχόμενο των δράσεών του, αρχίζουμε να αμφισβητούμε όχι μόνο την κρίση, αλλά και τις προθέσεις του. (περισσότερα…)

Έκανα κάποτε πολλή παρέα μ’ έναν νέο άνθρωπο που ονειρευόταν μια τεράστια επανάσταση. Ονειρευόταν την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων, την κοινοκτημοσύνη, την καθολική ελευθερία, την αγάπη παντού. Δε θα σου πω το όνομά του γιατί τυχαίνει να τον γνωρίζεις και δε θέλω να σε προκαταλάβω. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, απ’ τη στιγμή που ασπάστηκε το όραμα της τεράστιας επανάστασης, άρχισε να σνομπάρει και να μποϋκοτάρει τα Χριστούγεννα. Εξάλλου δήλωνε άθεος, οπότε ήθελε να είναι συνεπής μ’ αυτή του την επιλογή. Επίσης, θεωρούσε ότι τα Χριστούγεννα ήταν μια γιορτή για τους εμπόρους, ένα καταναλωτικό όργιο που έκανε την ανθρωπότητα να ξεχνάει πρόσκαιρα τα προβλήματά της και να επιδίδεται σε θεραπεία αγορών. Ερχόταν σε πολύ δύσκολη θέση που αναγκαζόταν να παρευρίσκεται στα γιορτινά οικογενειακά τραπέζια. Όσο περνούσαν τα χρόνια γινόταν όλο και πιο ερειστικός, όλο και πιο επικριτικός, όλο και πιο ξυνός. Οι άλλοι γύρω του απολάμβαναν τη ζεστασιά της επαφής και της γιορτής κι εκείνος τρωγόταν με τα ρούχα του. Δεν έβλεπε την ανάγκη των ανθρώπων να συναντηθούν, να αγαπηθούν, να ζεσταθούν. Έβλεπε μόνο την ιδεολογία του και ποτέ τους άλλους. (περισσότερα…)