Η ομιλία μου στη Διημερίδα «Συμμετοχική Δημοσιογραφία: Blog και Νέα Μέσα» του τμήματος Δημοσιογραφίας του Α.Π.Θ. (χωρίς περικοπές).
Παρότι κοινότοπο, αξίζει να το επαναλαμβάνουμε μήπως και το συνειδητοποιήσουμε συλλογικά: η δημοσιογραφία τις τελευταίες δεκαετίες περνά μια μεγάλη κρίση που συνεχώς διογκώνεται. Το Διαδίκτυο είναι σαφέστατα μια τεχνολογική εξέλιξη που θα μπορούσε να βγάλει τη δημοσιογραφία απ’ την κρίση, αλλά ομοίως θα μπορούσε και να τη βυθίσει ακόμα περισσότερο στον εκφυλισμό της.
Η κρίση αυτή είναι πολυεπίπεδη, αλλά συνοψίζεται κύρια ως κρίση αξιών. Από τέταρτη εξουσία που ελέγχει τη δικαστική, νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, ο Τύπος έχει αναγορευτεί σε υπερεξουσία, η οποία με τη σειρά της δίνει λογαριασμό στην ανώτατη, πέμπτη εξουσία της διαφήμισης και των διαφημιζόμενων. Σε μια εποχή φρενιτιώδους πληροφόρησης και χιλιάδων ειδήσεων, τα μεγάλα και κυρίαρχα Μέσα εξακολουθούν να είναι συγκεντρωμένα σε ελάχιστα χέρια κι οι δημοσιογράφοι να είναι «είτε σταρ, είτε κακοπληρωμένοι». Την ίδια στιγμή το Διαδίκτυο πότε φαντάζει ως πανάκεια και πότε ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη ενός Νέου Παραδείγματος. (περισσότερα…)

Στη σημερινή έκδοση της εφημερίδας Tο Βήμα, και πιο συγκεκριμένα στο μηνιαίο ένθετο ΒΗΜΑ Ιδεών φιλοξενείται η απομαγνητοφώνηση ενός στρογγυλού τραπεζιού που οργάνωσε η συντακτική ομάδα του ενθέτου κι αφορούσε στα ιστολόγια. Ο διάλογος είναι πολύ ενδιαφέρων και μπορείτε επίσης να τον διαβάσετε από