Η κυβέρνηση συζητά σήμερα να επιβάλει επέβαλλε έναν επιπλέον φόρο 10% επί των εισοδημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών που είναι άνω των 30 ετών, καταργώντας το αφορολόγητο των 10.500 €.

Στην Ελλάδα, όταν είσαι πάνω από 30, σημαίνει ότι έχεις κοινωνικοποιηθεί κι έχεις μάθει την κατάσταση. Δηλαδή, η κυβέρνηση γνωρίζει και παίρνει ως δεδομένο ότι στα 30 τους οι Έλληνες έχουν διδαχτεί πως όλοι φοροδιαφεύγουν, πως όλοι λαδώνουν και λαδώνονται, οπότε είναι έτοιμοι να παίξουν το παιχνίδι με αυτούς τους όρους. Τους βάζει λοιπόν η κυβέρνηση επιπλέον φόρο διότι παίρνει ως δεδομένο ότι έχουν κοινωνικοποιηθεί κατάλληλα κι ότι φοροδιαφεύγουν, ανεξάρτητα απ’ το αν το κάνουν ή αν τελικά έχουν μεγάλα κέρδη. Στα 31 του ο νέος έλληνας και η ελληνίδα θεωρούνται πλέον απ’ το κράτος «κανονικοί», ίδιοι δηλαδή με τους γονείς τους.

Κατόπιν τούτου, ας μην απορούμε που αργούν οι νέοι Έλληνες να απαγκιστρωθούν απ’ την οικογένεια ή που διαιωνίζουν απαράδεκτες συμπεριφορές κι αντιλήψεις. Ας μην απορούμε που δεν αλλάζει τίποτα. Όταν η ίδια η κυβέρνηση λαμβάνει οικονομικές αποφάσειες κυνικά, όταν παραιτείται από κάθε προσπάθεια χειραφέτησης και ενθάρρυνσης των νέων, πράγματι οι όποιες ελπίδες κοινωνικής (και διαγενεακής) δικαιοσύνης και αλλαγής έχουν εξανεμιστεί.

Στην ελληνική εκδοχή της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia το λήμμα του νεοφιλελευθερισμού δεν έχει γραφτεί ακόμα. Τολμώντας μια πρόχειρη εξήγηση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο όρος δε βρίσκει καθαρή εξήγηση στην Ελλάδα γιατί, όπως όλα, έχει νοθευτεί. Η γνωστή ελληνική καθυστέρηση είναι μια ακόμα εξήγηση. Όμως ο κύριος λόγος της γενικότερης στρέβλωσης των εννοιών στη χώρα, αντανακλά μια ηθική και ιδεολογική ευκαμψία που συναντάται όλο και πιο συχνά διεθνώς. Φυσικά, σ’ όλο τον κόσμο συμβαίνει ακόμα οι κυβερνήσεις να σταματούν νομοθετήματα κάτω απ’ την πίεση της κοινωνίας, αλλά στην Ελλάδα έχουν βρεθεί πιο έξυπνοι τρόποι για να παρακάμπτονται τα εμπόδια. Το αποτέλεσμα, αν θέλαμε να αποφανθούμε για το οικονομικό και πολιτικό status της Ελλάδας, είναι μια χώρα που έχει ασπαστεί ένα είδος υβριδικού νεοφιλελευθερισμού. (περισσότερα…)

Εδώ και δύο ημέρες στην ελληνική τηλεόραση και σε μερίδα του ημερίσιου Τύπου παρουσιάζεται ως ρεπορτάζ η σύγκριση των τιμών κάποιων καταναλωτικών προϊόντων. Το πρωτοσέλιδο των χθεσινών Νέων έκανε λόγο για φθηνότερη φέτα στο Βερολίνο απ’ ότι στην Αθήνα, ενώ διάφοροι δημοσιογράφοι μαζί με εκπροσώπους καταναλωτικών οργανώσεων επισημαίνουν αξιοσημείωτες διαφορές στις τιμές μεταξύ Ελλάδας κι Ευρώπης. Απ’ αυτό το μπαράζ εποχικής περιπτωσιολογίας και ανάλυσης προϊόντων «ένα προς ένα», προκύπτει το συμέρασμα ότι γενικά τα καταναλωτικά προϊόντα στην Ελλάδα πωλούνται ακριβότερα απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ακρίβεια «κάνει αλλεπάλληλα ρεκόρ», ο πληθωρισμός ανεβαίνει, το πετρέλαιο συνεχίζει την φρενήρη ανοδική του πορεία. (περισσότερα…)