Τα πράγματα έχουν φτάσει σ’ ένα οριακό σημείο, και χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση των όρων αλλά και των σκοπών της ύπαρξής μας. Αυτό που μονότονα λεγόταν τα τελευταία χρόνια, κι έφτασε να γίνει αστείο, είναι τόσο έντονο στις μέρες μας, που μοιάζει να μας πνίγει. Η διαβότη ανυπαρξία οράματος και σχεδίου για το παρόν και το μέλλον της χώρας, έχει προσανατολίσει τον κόσμο σε μια κυνική στάση απέναντι σε όλους και σε όλα. Η οικονομία έχει αναχθεί στον πρώτο, στον κύριο και στο μόνο άξιο λόγο για να αναπνέουμε. Παράλληλα όμως, πολλοί από εμάς συνειδητοποιούν ότι γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη για τομές και αλλαγές. Ζούμε σε μια εποχή κρίσεων, όχι μόνο οικονομικών. Το παρόν μοντέλο δείχνει να προσεγγίζει ένα σημείο μηδέν, παγκοσμίως. Κάποιοι ενεργοποιούνται προετοιμάζοντας καινούργιες κερδοσκοπίες, άλλοι επιμένουν στα συντηρητικά τους αντανακλαστικά, άλλοι φοβούνται. Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μια εποχή όπου χρειάζεται τόλμη και δημιουργία καινούργιων παραδειγμάτων. Αλλά κυρίως χρειάζεται όραμα, και νέο σύστημα αξιών, νέες ιεραρχήσεις των σκοπών. (περισσότερα…)