Αν είχαμε ως κοινωνία πιο ανεπτυγμένα αντανακλαστικά, σήμερα αυτό το πρόβλημα θα ήταν πρώτη μας προτεραιότητα. Φαίνεται όμως ότι παρεμβάλλονται τόσες πολλές πληροφορίες, τόσα πολλά προβλήματα, τόσες πολλές αποσπάσεις της προσοχής μας, που μας θολώνουν τη ματιά και δε μπορούμε να διακρίνουμε τα περιττά απ’ τα ουσιώδη, τα μεγάλα απ’ τα μικρά και πάει λέγοντας. Αν ιεραρχήσουμε τα σημαντικά, πιθανώς να καταλήξουμε ότι η ζωή μας είναι πάνω από οτιδήποτε άλλο. Κι όμως δεν ενεργούμε με βάση αυτή την απλή παραδοχή. Είναι για παράδειγμα γνωστό ότι η χώρα μας είναι πρώτη σε νεκρούς από τροχαία στην Ευρώπη, εδώ και χρόνια, αλλά ως κοινωνία δεν φαίνεται να το έχουμε πάρει πολύ στα σοβαρά αυτό το γεγονός. Είναι επίσης γνωστό δια γυμνού οφθαλμού ότι υπάρχει πρόβλημα με το νέφος. Πριν μερικές εβδομάδες έλαβε μεγάλη δημοσιότητα η παραπάνω φωτογραφία που εικονογραφούσε το θέμα, όσο πιο εύγλωττα γινόταν. Χθες, διαβάζοντας αυτό το άρθρο, ακόμα κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό. (περισσότερα…)

Τί κάνει ένας ηγέτης; Κατ’ αρχήν ξεχωρίζει απ’ το πλήθος και λέει “εγώ μπορώ να δείξω έναν δρόμο”. Αυτό στην αρχή είναι αρκετό για να τον χαρακτηρίσουμε ηγέτη. Η πορεία όμως είναι πολύ πιο δύσκολη. Αν αρκούσε η πρόθεσή του/της και η δήλωσή του/της, τότε θα είχαμε εκατομμύρια ηγέτες που δείχνουν δρόμους. Όμως τελικά έχουμε λίγους πραγματικούς ηγέτες. Κι απ’ αυτούς οι περισσότεροι δεν ασκούν συνειδητή ηγεσία. Μιλούσα τις προάλλες για τα θεμελιώδη ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε σχετικά με τους ηγέτες που θέλουμε. Τώρα υποχρεωτικά θα πρέπει να μιλήσω για τις ποιότητες που πρέπει να έχει ένας ηγέτης. Κι ο λόγος είναι απλός: χρειαζόμαστε και περισσότερους, και καλύτερους ηγέτες.

Για να ξεχωρίσει απ’ το πλήθος ο ηγέτης θα πρέπει να έχει κάνει κάτι. Θα πρέπει να έχει πράξει κάτι αξιοσημείωτο, κάτι για το οποίο θα μπορεί να μιλά, κάτι που θα συνιστά οδοδείκτη. Χωρίς πράξη, ο ηγέτης είναι ένα μάτσο λόγια, προθέσεις κι εξαγγελίες. Η πράξη του ηγέτη είναι ένα πρώτο δείγμα χαρτογράφισης της πορείας που θα ακολουθηθεί. Όσοι τον ακούν δεν το κάνουν από ελεημοσύνη, το κάνουν γιατί τους ενέπνευσε η πράξη του. Στην Ελλάδα αρκεί ένας ηγέτης να έχει δηλώσει την πρόθεσή του για να τον ακολουθήσουν κι αυτό δείχνει πόσο ανάγκη έχουμε από ηγεσία. Όμως ξαναλέω ότι αυτό δεν αρκεί. Ο ηγέτης που δεν έχει αποδείξει αυτό που ισχυρίζεται ότι μπορεί να κάνει είναι ένας επικίνδυνος αχυράνθρωπος. (περισσότερα…)