Σήμερα έχω επέτειο γάμου. Είμαι ειλικρινά πολύ χαρούμενος που έχω συνδεθεί μ’ έναν άνθρωπο με τον οποίο εξακολουθώ να είμαι πολύ ερωτευμένος.

Πιστεύω πώς υφίσταται βιώσιμος ρομαντικός έρωτας. Δεν ξέρω αν σας έχει απασχολήσει ποτέ, αλλά έχω αναρωτηθεί αρκετές φορές αν συμμερίζονται κι άλλοι αυτή τη ρομαντική τάση μου. Βέβαια, την πίστη μου αυτή την οφείλω σ’ ένα πολύ παράδοξο γεγονός: στον έρωτα των γονιών μου. (περισσότερα…)

Αυτά που μου δίδαξε η σημαντικότερη απώλεια της ζωής μου.

Η μέρα που άλλαξε τη ζωή μου ήταν αναμφίβολα η μέρα που πέθανε ο πατέρας μου. Γι’ αυτή τη συγκλονιστική μέρα μιλάω στα πιο προσωπικά βιβλία και κείμενά μου. Ήμουν μόλις 11 κι εκείνος 42. Το σοκ ήταν τεράστιο. Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη βρεθήκαμε, η αδελφή μου η μάνα μου κι εγώ, χωρίς εκείνον, οριστικά. Το σοκ ήταν τεράστιο γιατί η συντριπτική πλειονότητα των αναμνήσεων που έχω απ’ την παιδική μου ηλικία είναι εικόνες χαρούμενων και ζεστών ημερών. Ο πατέρας μου ήταν ένας γλυκός, τρυφερός και γενναιόδωρος άνθρωπος που χαιρόταν τη ζωή και δεν φοβόταν να το δείξει. Μέσα σε ελάχιστες ώρες άλλαξαν όλα. Η καρδιά του σταμάτησε κι εμείς ξεκινήσαμε ένα δρόμο δύσκολο, κακοτράχαλο, και σκοτεινό.

Αυτό είναι το τραύμα, η βαθειά μου πληγή.

Θυμάμαι σήμερα εκείνη τη μέρα, μετά από χρόνια που την αναλύω και τη στοχάζομαι, γιατί νιώθω ότι εκείνες οι τρομακτικές ώρες μού έδωσαν συμπυκνωμένα μεγάλα μαθήματα για τη ζωή. Ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα μου με διαμόρφωσε και μ’ έκανε σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαι σήμερα.

Η ζωή είναι εύθραυστη. Μπορεί να χάσεις ό,τι πολυτιμότερο έχεις μέσα σε δευτερόλεπτα. Γι’ αυτό ζήσε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Είναι κοινότοπο αυτό που λέω, αλλά είναι και πάρα πολύ αληθινό.

Η ζωή είναι σκληρή. Για χρόνια είχα παράπονο που ελάχιστοι έσπευσαν να βοηθήσουν τη μητέρα μου που έμεινε χήρα κι εμάς που μείναμε ορφανά. Είμαι ευγνώμων όμως στους υπέροχους ανθρώπους που μας βοήθησαν σ’ εκείνη τη μαύρη φάση της ζωής μας, και προτιμώ να μην οικτίρω όσους αδιαφόρησαν. Πιθανώς κι εγώ σήμερα να αδιαφορώ για ανθρώπους που θα μπορούσαν να έχουν τη βοήθειά μου.

Η ζωή δίνει σε όλους ευκαιρίες να αλλάξουν. Ο θυμός μου, η ζήλια, το παράπονο, η αδιαφορία, όλα αυτά είναι μέσα σε όλους μας, γι’ αυτό δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι με τους άλλους. Δώσε στον άλλον, και στον εαυτό σου την ευκαιρία να αλλάξει και να σταματήσει να είναι υποχείριο των βλαβερών συναισθημάτων.

Κάποια πράγματα απλά δε μπορούμε να τα ελέγξουμε. (περισσότερα…)