Κατηγορία: Συστατικά

Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στον πυρετό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περίττωμα. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στην ανοησία. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στη διαφθορά. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στη σπατάλη. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο ψέμμα. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στην ατιμία. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στην απληστία. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο βδελυρό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο περιττό. Δικαίωμα στο στρεβλό. (περισσότερα…)

Αυτοί οι άνθρωποι είναι θαμμένοι σ’ ένα ορυχείο της Χιλής, και θα μείνουν λέει εκεί για μήνες. Είναι πρώτο θέμα σήμερα παντού. Η ατυχία τους, πουλάει. Οι επάνω δεν μπορούν να περιμένουν και τους στέλνουν μικροκάμερες για ν’ ακούσουν τις εντυπώσεις τους. Χαίρουν άκρας υγείας λέει παρότι έχουν χάσει οχτώ κιλά ο καθένας. Το δείχνουν σε 45λεπτο βίντεο με nightshot ενεργοποιημένο. Κάνει ζέστη εκεί κάτω λέει γιατί φαίνονται να μην φορούν φανέλες. Είναι ιδρωμένοι και δείχνουν στο φακό τις ιατρικές προμήθειές τους. Είναι όλοι κι όλοι 33 λέει κι έχουν μούσια. 700 μέτρα κάτω απ’ την επφάνειά μας. Κάποτε θα γίνονταν θεατρικό έργο. Τώρα τους έχουμε σχεδόν σε απευθείας μετάδοση. «Έχουμε ήδη οργανώσει τη ζωή μας» λένε. «Εδώ διασκεδάζουμε, εδώ κάνουμε συναντήσεις, εδώ προσευχόμαστε». Θα τους στείλουν σίγουρα τηλεόραση και ίντερνετ, αλλά δεν ξέρω αν θα έχουν σήμα. Τους στέλνουν λέει αντικαταθλιπτικά και ειδικές ασκήσεις για να κρατιούνται υγιείς. Τους είπαν λέει ότι μπορεί να βγουν σε τέσσερις μήνες και το πήραν ψύχραιμα. Κάποιοι απ’ αυτούς θα πληρωθούν για να πουν την ιστορία. Μια τουλάχιστον ταινία θα γυριστεί. Δικηγόροι θα εξάγουν κέρδη. Εταιρείες θα πληρώσουν ακριβά. Εκατομμύρια τηλεθεατές θα ταυτιστούν και θα νιώσουν την ασφυξία του σπηλαίου. Παγιδευμένοι παρέα με κάμερες. Ριάλιτι στα έγκατα της γης. Φθηνό πρόγραμμα. Διαχείριση κρίσης μιας επιχείρησης που βλέπει να γίνεται θέμα στα Μέσα της υφηλίου. Έκθεση της απόγνωσης και υποτιθέμενη παροχή ελπίδας στους παγιδευμένους. Βιντεοκρατία.

 

Η σκηνή του κυρίου Γκρίναγουει στο Σάνη

Μάθαμε ότι είμαστε καλά παιδιά. Διανύσαμε 500 χιλιόμετρα με την ανακύκλωση στο πορτ μπαγκάζ. Αφήσαμε μούσια. Ταίσαμε ανήλικα. Φορέσαμε σορτς. Κάναμε «κουλουτούμπες». Είδαμε αστέρια να πέφτουν. Υποδεχτήκαμε φίλους και μας υποδέχτηκαν. Είδαμε κεφάλι τεράστιας χελώνας στ’ ανοιχτά. Ανταλλάξαμε υγρά. Και όμορφες κουβέντες. Παίξαμε ρακέτες και μπάσκετ με υπερμεγέθεις δεκάχρονους. Βρήκαμε wi-fi. Κολυμπήσαμε πολύ. Φάγαμε κρίταμα. Βγάλαμε ακίδες από δάχτυλα. Περιμέναμε μιάμιση ώρα στην ουρά για βενζίνη. Ταξιδέψαμε μετρώντας εικόνες της πορνοστάρ. Μαυρίσαμε. Είδαμε τον κύριο Γκρίναγουει από κοντά. Ευτυχώς δεν είδαμε φωτιά. Αλλά είδαμε προπορευόμενα αυτοκίνητα να πετούν τσιγάρα μες στο δάσος. Δουλέψαμε κείμενα. Βγάλαμε αναλογικές φωτογραφίες. Κάναμε δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα και παραμονή στη Θεσσαλονίκη. Είδαμε αγαπημένους φίλους του εξωτερικού. Γελάσαμε πολύ. Φάγαμε ροδάκινα πολλά. Ήπιαμε ούζα -αρκετά. Διαβάσαμε μερικά βιβλία. Είδαμε την ταινία του Μπάρτον για την Αλίκη στο θερινό. Αγοράσαμε ντόπιο μέλι. Και γύρη. Κάναμε ποδήλατο. Φορέσαμε λευκά, κόκκινα, πράσινα και μαύρα. Θυμηθήκαμε κάποιες υποσχέσεις. Καπνίσαμε μερικά πουράκια. Παίξαμε αυτό το ακατονόμαστο παιχνίδι. Φάγαμε παγωτό μηχανής. Πήραμε αποφάσεις. Κλάψαμε μέσα στο αυτοκίνητο. Κυλιστήκαμε στο γρασίδι. Εκνευριστήκαμε με τον εικοσάχρονο γείτονα. Παρακολουθήσαμε νέα άλλων απ’ το Twitter. Χαλάσαμε ένα παλιό ζευγάρι παπούτσια. Αναγκαστήκαμε να πάρουμε άλλο. Σκαρφιστήκαμε τεχνάσματα. Είχαμε καινούργιες ιδέες. Μαλώσαμε, τρέξαμε, ζεσταθήκαμε και δροσιστήκαμε. Ήπιαμε νταικίρι φράουλα. Ευχαριστηθήκαμε τη θάλασσα. Γίναμε ένα με το καλοκαίρι.

Και τώρα ήρθε πάλι ο καιρός να γίνουμε δύο.