Σήμερα το πρωί σκοτώθηκε σε τροχαίο ένα 10χρονο παιδί. Ένα ακόμα θύμα προστίθεται στις λίστες με τους χιλιάδες ανθρώπους που πέθαναν σε τροχαίο. Άλλος ένας αριθμός στην ημερίσια μακάβρια στατιστική. Μόλις περάσει το πρώτο σοκ οι γονείς του θα αντικρύσουν το στυγνό πρόσωπο της πραγματικότητας, που είναι ουσιαστικά το παγωμένο κι ανάλγητο πρόσωπο όλων μας. Όσοι χάνουν άνθρωπό τους σε τροχαίο το ξέρουν καλά, γι’ αυτό κι ουσιαστικά μένουν μόνοι τους να θρηνούν. Καμία κοινότητα, καμία κοινωνία δε σπεύδει να τους εξηγήσει τί συμβαίνει και να τους ανακουφίσει γι’ αυτό που τους συνέβη, να τους δώσει ηρεμιστικές απαντήσεις και λύσεις. Απεναντίας, εγκαταλείπονται στα χέρια διαφόρων επαγγελματιών που τους βλέπουν σαν ευκαιρία να αυξήσουν το εισόδημά τους και τους στεγνώνουν, υλικά και συναισθηματικά. Όσοι χάνουν ανθρώπους από τροχαία έρχονται αντιμέτωποι με το χειρότερο πρόσωπο της Ελληνικής κοινωνίας. Μόνοι, αβοήθητοι, γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από δικηγόρους, πραγματογνώμονες, ειδήμονες και ιατροδικαστές. Διάφορα αρπακτικά πετούν πάνω απ’ τα σμπαραλιασμένα σώματα των ανθρώπων που δεν έχουν προλάβει καν να συνειδητοποιήσουν τις απώλειές τους και τους απομυζούν. Την ίδια ώρα που τόσο η οργανωμένη πολιτεία, όσο κι εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας, σφυρίζουμε αδιάφορα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι συγγενείς και οι φίλοι των θυμάτων κλείνονται ακόμα περισσότερο στους εαυτούς τους, και θρηνούν σιωπηλά στα σπίτια τους, ρίχνοντας τις ευθύνες στους εαυτούς τους και στην κακιά ώρα. (περισσότερα…)
Η εγκληματική αδιαφορία μας για τον Άλλο

