Όρια Δήμου Αθηναίων. Καθώς ο επισκέπτης ανηφορίζει την Πειραιώς, απ’ τον Πειραιά προς την Αθήνα, ακριβώς στη συμβολή με τη Χαμοστέρνας, στέκεται ίσως στην πιο ΑΣΧΗΜΗ και χαοτική διασταύρωση της Αθήνας. Στο σημείο αυτό, επάνω στη νησίδα έχει τοποθετηθεί μια μαρμάρινη βάση με τη λέξη ΑΘΗΝΑΙ, πάνω στην οποία στέκονται τρεις σημαίες, η ελληνική, η ευρωπαϊκή και η δημοτική. Μ’ άλλα λόγια δείχνει στον κόσμο ότι εδώ ξεκινούν τα όρια του Δήμου της Αθήνας. Κι ακριβώς δίπλα, για να μην ξεχνιόμαστε, υπάρχει μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα… Βέβαια, τριγύρω υπάρχουν τουλάχιστον είκοσι ακόμα παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, αλλά η συγκεκριμένη είναι ίσως η πιο προκλητική, η πιο ενδεικτική του τί συμβαίνει στη χώρα μας. Ο δημόσιος χώρος έχει εκχωρηθεί εν λευκώ στις εταιρείες της υπαίθριας διαφήμισης, χωρίς καμία μέριμνα για την οδική ασφάλεια και την αισθητική. Ο δημόσιος χώρος έχει εγκαταλειφθεί στα χέρια των εταιρειών, και γίνεται αντιληπτός μόνο ως πηγή εσόδων για το Δήμο κι ευκαιρία προώθησης προϊόντων για την αγορά. Όμως ο Δημόσιος Χώρος, ανήκει στους πολίτες, στο Δήμο με την ευρεία έννοια, κι όχι στις εταιρείες, στον Ιδιώτη ή στο Δήμο με τη στενή του έννοια… (περισσότερα…)

Την ώρα που συνεργεία του Υπουργείου Υποδομών προβαίνουν σε μαζικές αποξηλώσεις παράνομων διαφημιστικών πινακίδων και την ώρα που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναφέρεται στο πρόβλημα της υπαίθριας διαφήμισης με τον όρο «προφανή παρανομία», κάποιοι Δήμοι δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τίποτα. Πιο συγκεκριμένα, εδώ και μερικές ημέρες ο Δήμος Χαλανδρίου έχει τοποθετήσει σε πολλά σημεία της πόλης μια ευφάνταστη κατασκευή, που συνδυάζει την ανάγκη του Δήμου να εξασφαλίσει έσοδα με το πρόσχημα της αισθητικής και περιβαλλοντικής αναβάθμισης της πόλης. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή, που θα ονομαζόταν «γλάστρα» αν στη μία άκρη της δεν είχε ένα κοντάρι το οποίο στηρίζει διαφημιστικά πανώ. Η διαφημισογλάστρα είναι μια 100% ελληνική πατέντα, που επιχειρεί να παντρέψει την μέριμνα για έναν ωραιότερο δημόσιο χώρο με τα επιπλέον έσοδα των Δήμων. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, δηλαδή. Θα μας πει όμως ο Δήμος πόσα χρήματα χρεώνει τη διαφήμιση σ’ αυτό το παράνομο Μέσο; Θα μας δείξει τις συμβάσεις που υπογράφει με τις διαφημιζόμενες εταιρείες; Θα μας κοινοποιήσει τη σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου; Γνωρίζει η Δημοτική Αρχή ότι η διαφημισογλάστρα είναι παράνομη, για τον ίδιο λόγο που είναι παράνομες και οι μεγάλες διαφημιστικές πινακίδες;

Θαυμάστε την επινοητικότητα του Δήμου Χαλανδρίου. Προκειμένου να έχει έσοδα απ’ τη διαφήμιση, δημιουργεί τη διαφημισογλάστρα, ένα υβρίδιο γλάστρας και διαφημιστικής πινακίδας. Αδιαφορώντας για το Νόμο και την ασφάλεια των οδηγών, ο Δήμος Χαλανδρίου επιδεικνύει ταυτόχρονα την περιφρόνησή του προς τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται για την οδική ασφάλεια και τη νομιμότητα στη χώρα μας. Φανταστείτε όλη αυτή η δημιουργικότητα και η επινοητικότητα να διοχετευόταν σε άλλα πεδία –τί εικόνα θα παρουσίαζαν οι πόλεις μας! Δυστυχώς όμως εδώ η κουτοπονηριά κυριαρχεί…

Και το πιο σημαντικό: αυτά συμβαίνουν σ’ ένα Δήμο στα όρια του οποίου, πριν από μερικούς μήνες, σκοτώθηκε ένα νέο παιδί, ο 21χρονος Αποστόλης Μολυβιάτης, εξαιτίας μιας παράνομης διαφημιστικής πινακίδας.