5 eksousiaΠριν από 10 χρόνια έγραψα και δημοσίευσα δύο βιβλία τα οποία σχετίζονταν με το δημόσιο χώρο και τη διαφήμιση. Τα ‘σχέδια πόλης’ ήταν ένα είδος έντυπου ντοκιμαντέρ που κατέγραφε τον ανταγωνισμό γκραφιτάδων και διαφημιστών για την κυριαρχία στο δημόσιο χώρο, ενώ η ‘πέμπτη εξουσία’ επιχειρούσε να δομήσει έναν αντίλογο στο διαφημιστικό μονόλογο, κυρίως μέσα απ’ την υπεράσπιση της ανεξάρτητης δημοσιογραφικής σκοπιάς.

sxediapolis.gifΣήμερα, 10 χρόνια μετά, δεν έχουν αλλάξει πολλά. Σίγουρα η υπαίθρια διαφήμιση έχει υποχωρήσει παραπάνω από αισθητά χάρη στις συντονισμένες ενέργειες μιας χούφτας ανθρώπων και της βούλησης του Γιώργου Παπανδρέου,αλλά ο δημόσιος χώρος εξακολουθεί να είναι το προνομιακό πεδίο άσκησης εξουσίας τόσο των ατάκτων όσο και όσων έχουν την οικονομική δύναμη να τον εκμισθώσουν, νόμιμα ή παράνομα. Η μεγάλη βέβαια αλλαγή είναι ότι οι προβληματικές του δημόσιου χώρου έχουν τώρα μεταφερθεί με μεγαλύτερη ένταση στο Διαδίκτυο.

Τον Ιούλιο του 2006 διοργανώσαμε μαζί με τον εκδοτικό οίκο που έβγαλε τα δυο βιβλία, τη Νεφέλη, μια εκδήλωση για τα βιβλία και καλέσαμε ένα δημοσιογράφο κι έναν πολιτικό για να τα παρουσιάσουν. Μου έκαναν την τιμή να μιλήσουν ο δημοσιογράφος Θανάσης Αντωνίου κι ο υποψήφιος τότε δήμαρχος Αθηναίων, και νυν πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας. Δείτε πόσο ενδιαφέροντα είναι αυτά που λένε μέσα απ’ το πρίσμα μιας δεκαετίας μετά.

Όσο με αφορά, 10 χρόνια μετά, έχοντας εμπλουτίσει την οπτική μου, κατανοώ ότι η επιθετικότητά μου εκείνη την εποχή ήταν τελικά ωφέλιμη. Αν δεν είχα εκείνη την αφετηρία πιθανότατα δε θα εμπλεκόμουν στην κίνηση ενάντια στην παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, δε θα είχα κάνει τις ‘φονικές διαφημίσεις’, και δε θα είχα βοηθήσει στο να υπάρξει ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα που σώζει ανθρώπινες ζωές. Σίγουρα το βιβλίο μου ήταν αρκετά σκληρό. Μπορεί να μη δημιούργησε μεγάλη συζήτηση, μπορεί να γράφτηκαν λίγα για το θέμα του, αλλά βοήθησε έστω να ευαισθητοποιηθούν κάποιοι άνθρωποι και να δοθεί μια λύση στο πρόβλημα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. (περισσότερα…)

Ο απεγκλωβισμός του Σταυρουλάκη

Ολοκλήρωσα αυτό το ντοκιμαντέρ το Φεβρουάριο του 2010. Επειδή δεν είχα καμία απολύτως χρηματοδότηση, έκανα ένα ανοιχτό κάλεσμα απ’ αυτό το blog και κατάφερα να συγκεντρώσω 450 Ευρώ, με τα οποία καλύφθηκε ένα μέρος του μοντάζ. Κανένα κανάλι, καμία εφημερίδα, κανένας φορέας, κανένα Μέσο από όσα προσέγγισα δε θέλησε να προβάλλει την ταινία. Ωστόσο, προβλήθηκε με επιτυχία στο 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, όπου κι έλαβε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού. Επίσης προβλήθηκε σε διάφορες δημόσιες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη, στην Καλαμάτα κ.α. Αν θέλετε να συμβάλετε στην προσπάθεια αποπληρωμής του χρέους μου για να κάνω την ταινία, μπορείτε να κάνετε μια δωρεά πατώντας επάνω στο κουμπί του Paypal, που βρίσκεται δεξιά. Ευχαριστώ.

Beware: Killing Ads

The documentary reveals for the first time the enormous scandal that concerns illegal billboard advertising in Greece. It investigates the corruption, interests and large amounts of money at stake, but mainly it focuses on the human dimension of the problem, following the struggle for justice of a father whose son was killed by an illegal billboard. Illegal billboards are only one symptom of the broader problem of Road Safety in this country, which has evolved into a civil war involving mayors, politicians and advertising companies. As is mentioned in the film: “The victims of car accidents during the last 50 years in Greece have exceeded the number of dead from all the wars the country was involved in during the 20th century”.

The documentary is self-made. No channel, public or private, wanted to broadcast it. I crowdsourced the idea and i collected 450 Euro. Now i’m  trying to pay my debt, so if you wish to contribute to this struggle please make a donation. Thank you.

BEWARE: KILLING ADS

Προσοχή: Φονικές διαφημίσεις, 2010, 55′

Beware: Killing Ads, 2010, 55′

Κυκλοφορεί ανώνυμα στο πλήθος της Νέας Υόρκης με μια τσάντα γεμάτη χαρτιά και κόλλες. Είναι ο πιο διάσημος άσημος καλλιτέχνης του δρόμου. Ο Τζίλυ Μπαλίστικ. Κολλάει χειροποίητες αφίσες στον υπόγειο της Νέας Υόρκης. Συνήθως απεικονίζουν ανθρώπους εν καιρώ πολέμου, με μάσκες οξυγόνου στα πρόσωπα.

Τελευταία έχει επινοήσει και κάτι καινούργιο. Επιτίθεται στις διαφημίσεις που κατακλύζουν τον υπόγειο μ’ έναν εξαιρετικά πρωτότυπο και δημιουργικό τρόπο. Κολλάει επάνω τους μηνύματα που εμφανίζονται στις οθόνες των υπολογιστών μας. Ο Τζίλυ Μπαλίστικ, ο πιο διάσημος άσημος καλλιτέχνης του δρόμου της Νέας Υόρκης.

(περισσότερα…)

Talking to journalists

Στις 24 και 25 Νοεμβρίου συμμετείχα στο 4ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νέων για την Οδική Ασφάλεια στις Βρυξέλλες.

Πιο πάνω βλέπετε την παρουσίασή μου και παρακάτω την εισήγησή μου. Θα επανέλθω σύντομα με βίντεο και κείμενο που θα αναφέρεται στις εργασίες του Φόρουμ καθώς και στις εντυπώσεις μου.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους.

7 μαθήματα απ’ την προσωπική μου εμπειρία.

Καλημέρα κι ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.

Θα ήθελα αρχικά να σας δείξω ένα τρίλεπτο video από ένα ντοκιμαντέρ που έχω κάνει.

Ως δημοσιογράφος προσκλήθηκα στο forum προκειμένου να σας μιλήσω για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να προσεγγίζει κάποιος τους δημοσιογράφους για να τους εξηγεί το όποιο θέμα του. Δηλαδή, πως να με προσεγγίσετε!

Γενικά, δεν είναι δύσκολο να προσεγγίσει κάποιος ένα δημοσιογράφο. Οι δημοσιογράφοι είναι πολύ προσιτοί. Το πρόβλημα είναι ότι έχουν πολλά στο μυαλό τους, κι επίσης το ότι… έχουν διευθυντές και αρχισυντάκτες, που φιλτράρουν διαρκώς τις πληροφορίες για διάφορους λόγους.

Ενώ λοιπόν είναι πολύ εύκολο να μιλήσετε στους δημοσιογράφους, είναι πολύ δύσκολο να τους αποσπάσετε το ενδιαφέρον.

Θυμάμαι ότι πριν μερικούς μήνες στην Ουάσινγκτον που συναντήθηκαν όλες οι ΜΚΟ για την οδική ασφάλεια, η δημοσιογραφική κάλυψη ήταν μηδενική. Μια δημοσιογράφος του CNN είχε πει ότι θα ερχόταν αλλά προέκυψε τότε ο σεισμός στην Ιαπωνία…

Θα σας πω λοιπόν μια ιστορία.

Στην Ελλάδα υπήρχε επί 20 χρόνια ένα μεγάλο πρόβλημα παρανομίας. Οι εταιρείες υπαίθριας διαφήμισης τοποθετούσαν διαφημιστικές πινακίδες όπου ήθελαν περιφρονώντας τους νόμους. Και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βλέπετε στην εικόνα. Ένα χάος. Όμως εκτός απ’ το αιισθητικό ζήτημα, οι παράνομες πινακίδες συνιστούσαν κι ένα σοβαρό πρόβλημα οδικής ασφάλειας.

Κάθε χρόνο, σύμφωνα με αμφισβητούμενες μελέτες, 10 άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους επάνω σε παράνομες πινακίδες. Ο νόμος τις απαγορεύει για δύο λόγους: 1. Γιατί αποσπούν την προσοχή των οδηγών και 2. γιατί συνιστούν παρόδια εμπόδια.

Το 2009 διεύθυνα ένα περιοδικό. Γνώριζα πολύ λίγο το θέμα της υπαίθριας διαφήμισης, καθότι είχα διαβάσει μόνο 1-2 άρθρα στον Τύπο κι επειδή είχα ασχοληθεί με τα προβλήματα της διαφήμισης σ’ ένα βιβλίο που έγραψα στο παρελθόν, είπα σ’ έναν συντάκτη να κάνει ένα ειδικό ρεπορτάζ για τις παράνομες πινακίδες. Έτσι, κάναμε στο θέμα των πινακίδων ένα αφιέρωμα. Πρέπει να ήταν το μοναδικό αφιέρωμα που είχε γίνει ποτέ στον Τύπο για το εν λόγω ζήτημα.

Την επόμενη ημέρα της κυκλοφορίας του περιοδικού με κάλεσε στο τηλέφωνο ο κύριος που βλέπετε. Μου είπε πως είχε χάσει το παιδί του επάνω σε μια παράνομη πινακίδα κι ότι όσα γράφαμε στο περιοδικό ήταν μόνο το 10% όσων συμβαίνουν σ’ αυτό το θέμα. Με κάλεσε σπίτι του να μου δείξει τα δεδομένα. Ανταποκρίθηκα αμέσως. Κι εκείνη την ημέρα ξεκινάω να ερευνώ το θέμα, με τη βοήθεια και την προτροπή αυτού του ανθρώπου.

Ένα θέμα που επί 10 και πλέον χρόνια δεν λυνόταν γιατί, όπως βλέπετε στη φωτογραφία αριστερά, οι ίδιοι οι πολιτικοί και οι Πρωθουπουργοί χρησιμοποιούσαν αυτές τις παράνομες πινακίδες για να διαφημίζονται προεκλογικά. Μια παράνομη πράξη που οφειλόταν σε διαφθορά, έλλειψη πολιτικής βούλησης, συνεργασία των Δήμων, και βέβαια σε πολύ μεγάλα ποσά, που ήταν μαύρα, αδήλωτα…

Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε μια πινακίδα, που αφού σκότωσε έναν άνθρωπο, επανατοποθετήθηκε για να συνεχίσει το δολοφονικό της έργο. Τι κι αν ακτιβιστές, γονείς κυρίως, την έχουν μαυρίσει; Η παράνομη υπαίθρια διαφήμιση είχε παρομοιαστεί από πολλούς ως το μυθικό τέρας, η Λερναία Ύδρα, που όταν του έκοβες ένα κεφάλι ξεφύτρωναν άλλα δέκα…

Προσέξτε τον κυνισμό των εταιρειών. Εδώ παίζουν με έναν κανόνα της οδικής ασφάλειας, προτρέποντας τους οδηγούς να κρατούν δήθεν αποστάσεις ασφαλείας! Οι οδηγοί κοιτάζοντας αυτό το μπούστο το πιο πιθανό είναι να φαντασιώνονται ερωτικές πράξεις που θα κάνουν στους μπροστινούς τους!

Με τη βοήθεια του Σταυρουλάκη, έκανα συνεντεύξεις, έρευνες, πήγα σε μέρη που γίνονταν δυστυχήματα, και στο τέλος έφτιαξα ένα ντοκιμαντέρ. Επειδή δεν ήμουν πια στο περιοδικό, έγραφα στο μπλογκ μου ειδήσεις απ’ την πρόοδο των ερευνών μου. Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε στο μεγαλύτερο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Ελλάδας, είχε ενθουσιώδη υποδοχή και βγήκε τρίτο στις προτιμήσεις του κοινού, κάτω από πολύ ακριβές κι επαγγελματικές παραγωγές. Θυμίζω ότι όπου κι αν απευθύνθηκα για χρηματοδότηση της παραγωγής πήρα αρνητικές απαντήσεις, καθώς οι διαφημιστικές εταιρείες και τα Μέσα έχουν πολύ στενές σχέσεις… Έτσι το ντοκιμαντέρ μου έγινε με τη συνδρομή φίλων, με πολύ προσωπική εργασία και με τη μέθοδο του crowdsourcing.

Μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ασχολήθηκε με αυτή την παρανομία και ηγήθηκε της προσπάθειας να λυθεί το πρόβλημα. Κάτι που έγινε, και μάλιστα σχετικά γρήγορα. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολύ λίγες παράνομες πινακίδες. Σκεφτείτε ότι υπήρχαν πάνω από 250.000 σε όλη την επικράτεια.

Αν με ρωτήσετε γιατί ασχολήθηκα με αυτό το συγκεκριμένο θέμα θα σας πω, εξαιτίας του Σταυρουλάκη. Αυτός με έπεισε, αυτός με βοήθησε, αυτός με έκανε μέρος της λύσης. Κι όλα αυτά τα έκανε ασυνείδητα, χωρίς να έχει κάποιο πλάνο ή κάποιον να τον συμβουλεύει. Έτσι σκέφτηκα ότι οι τρόποι αυτού του ανθρώπου, που το μόνο συμφέρον του ήταν να λυθεί το πρόβλημα που του στέρησε το γιο του, για να μην υπάρξουν κι άλλα θύματα στο μέλλον, θα μπορούσαν να είναι ένα μοντέλο για κάθε ακτιβιστή.

Η προσέγγισή του μου έδωσε 7 μαθήματα:

Πρώτα απ΄ όλα πρέπει να είσαι εστιασμένος στο πρόβλημα και στη λύση του. Οι θεωρητικολογίες κουράζουν. Οι δημοσιογράφοι θέλουν να τους παρουσιάζονται τα πράγματα με τον πιο καθαρό κι εστιασμένο τρόπο.

Έπειτα, πρέπει να αφηγηθείς μια ιστορία. Ο Σταυρουλάκης μου είπε μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.

Ό,τι λες πρέπει να είναι ειλικρινές, να μην κρύβεις τίποτα, και να προσπαθείς να κάνεις τον άλλον μέρος της λύσης. Εγώ ξεκίνησα ως δημοσιογράφος και κατέληξα ακτιβιστής. Τελικά έγινα και ιδρυτικό μέλος ενός νέου συλλόγου, με το όνομα SOS Τροχαία Εγκλήματα.

Κι αν κάτι είναι πολύ σημαντικό, αυτό είναι να του μιλάς στο συναίσθημα. Να τον συγκινήσεις, χωρίς να τον χειραγωγήσεις, βέβαια, συναισθηματικά.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να τον ευαισθητοποιήσεις, αλλά για να τον κινητοποιήσεις πραγματικά πρέπει να του δώσεις τα δεδομένα, και να είσαι πολύ συγκεκριμένος μ’ αυτά.

Επίσης, πρέπει να μην υποτιμάς τη δύναμη του ενός μεμονωμένου δημοσιογράφου. Δε χρειάζεται να συνάψεις σχέσεις με τον μεγάλο δημοσιογράφο σταρ, του τεράστιου δικτύου. Ένας μικρός κι “ασήμαντος” δημοσιογράφος, μπορεί να σε βοηθήσει πολύ περισσότερο, αν τον έχεις πείσει και συγκινήσει.

Τέλος, πρέπει να είσαι παθιασμένος κι απερίσπαστος, επίμονος. Ο δημοσιογράφος που θα συνεχίσει να σε βοηθά θα παίρνει δύναμη, κουράγιο κι επιβραβεύση απ’ τη στάση σου. Μόνο έτσι θα γίνει πραγματικός σύμμαχός σου.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.

Η εμπειρία είναι κοινή: Χιλιάδες από εμάς οδηγούμε κι έχουμε συχνά την προσοχή μας στραμένη στις τιμές που αναγράφουν τα πρατήρια, κάνοντας συγκρίσεις, και ψάχνοντας για την πιο φθηνή. Κι αντί κάποιο υπουργείο να μας προστατεύσει απ’ αυτό το επικίνδυνο σπορ, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα…

Πριν λίγες ημέρες το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποίησε μια εγκύκλιο η οποία αναφερόταν στις πινακίδες των πρατηρίων υγρών καυσίμων. Ουσιαστικά, η εγκύκλιος λέει ότι τα πρατήρια επιτρέπεται να τοποθετούν στο πεζοδρόμιο μπροστά τους, μόνο μια πινακίδα με το σήμα και τις τιμές τους, κι ότι θα πρέπει να πάρουν άδεια απ’ τους Δήμους. Σίγουρα, αυτή η ρύθμιση βάζει μια τάξη καθώς τα περισσότερα πρατήρια τοποθετούν παραπάνω από μια πινακίδα στα πεζοδρόμια. Όμως η εγκύκλιος δεν προχωρά ένα βήμα παραπέρα, για να μας αποδείξει ότι η πολιτεία βάζει σαν προτεραιότητα της κατ’ αρχήν την Οδική Ασφάλεια.

Αλήθεια, το συζήτησαν αυτό το θέμα με ανθρώπους που γνωρίζουν;

Οι τιμές των βενζινάδικων, όπως λέει και ο γνωστός Ιαβέρης, είναι μια απ’ τις πολύ βασικές αιτίες απόσπασης της προσοχής των οδηγών. Στην εποχή του Διαδικτύου, υπάρχει η δυνατότητα οι καταναλωτές να ενημερώνονται διαρκώς για τις τιμές. Φαντάζομαι επιπλέον, ότι θα υπάρχουν κι άλλοι τρόπο γνωστοποίησης των τιμών μέσα από άλλες υπηρεσίες. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για επιχειρηματίες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην ΝΟΜΙΜΗ ενημέρωση των καταναλωτών… Κι εν πάση περιπτώσει, η εγκύκλιος επιτρέπει την αναγραφή των τιμών στις πινακίδες των πρατηρίων αλλά δεν θέτει προδιαγραφές. Δηλαδή μπορεί κάποιος πρατηριούχος να βάλει τις τιμές του με τεράστιους αριθμούς, κόκκινους να αναβοσβήνουν;

Θυμηθείτε ότι πριν από μερικούς μήνες, είχαμε ένα νεκρό πάνω σε μια παρόμοια πινακίδα…

Και τώρα ψηφίστε…

Δεν ξέρω αν θα το συμπεριλάβει κάποιο παραδοσιακό Μέσο στον απολογισμό του 2010, αλλά για ‘μένα προσωπικά, το θέμα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης ήταν μακράν το πιο σημαντικό. Θα μου πείτε ότι είναι λογικό. Μέσα στο 2010 ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία αποξήλωσης παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, και μέσα στο 2010 ολοκλήρωσα το ντοκιμαντέρ μου και άρχισα να το προβάλλω. Η αλήθεια είναι ότι πέρα απ’ το προσωπικό, το 2010 ήταν μια κρίσιμη χρονιά για την υπαίθρια διαφήμιση. Νομίζω ότι μέσα σε αυτή τη χρονιά συμπυκνώθηκαν οι ανεπάρκειες, αλλά και οι κρυμμένες κοινωνικές δυναμικές που συσσωρεύονταν εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια στο εν λόγω πεδίο. Εύχομαι να μην εφησυχάσουμε, να μη δούμε το 2010 σαν την καταληκτική χρονιά, την κορύφωση μιας προσπάθειας που σταματά εδώ. Οι παράνομες πινακίδες θα επιστρέψουν αν δεν είναι σε εγρήγορση η κοινωνία των πολιτών, καθένας μας.

Επίσης, επειδή κλείνουμε σχεδόν ένα χρόνο απ’ την ανάληψη της πρωτοβουλίας από την κυβέρνηση, είναι καιρός να κάνουμε κι έναν απολογισμό. Γι’ αυτό πρέπει οι αρμόδιοι να μας δώσουν αναλυτικά τους αριθμούς των αποξηλωμένων πινακίδων. Δε θέλω να είμαι άδικος με κανέναν, αλλά φαίνεται ότι σήμερα το θέμα έχει για ακόμα μια φορά κολλήσει

Τον Ιανουάριο του 2010 ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανακοινώνει τη διυπουργική επιτροπή που θέτει ως προτεραιότητα την λύση του προβλήματος της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης.

Στα μέσα του Ιανουαρίου ανακοινώνεται το iPad κι εγώ αναρωτιέμαι τί δεν έχουν κάνει οι γονείς των παιδιών που σκοτώθηκαν σε παράνομες διαφημιστικές πινακίδες και δε μιλά ο κόσμος στα social media για αυτό το πρόβλημα, ενώ μιλάει τόσο πολύ για την καινούργια ταμπλέτα της Apple.

Τον Φεβρουάριο εμφανίζεται στους δρόμους της Αθήνας μια προκλητική μαύρη αφίσα που λέει ότι αν εξαφανιστεί η υπαίθρια διαφήμιση θα μείνουν στο δρόμο 20.000 άνθρωποι.

Κάνω μια ανάρτηση με τον τίτλο «Για να μη συμβεί και σε ‘σενα», δημοσιεύοντας σοκαριστικές φωτογραφίες απ’ την διαφημιστική πινακίδα που σκότωσε το Γιάννη Σταυρουλάκη.

Το Μάρτιο έγιναν οι δύο πρώτες προβολές του ντοκιμαντέρ μου στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης. Μικρός απολογισμός.

Ο Μανώλης Σταυρουλάκης καταλήγει με χειροπέδες στο τμήμα γιατί καταγγέλει συνεργείο που αλλάζει παράνομα μηνύματα!

Το Μάρτιο η εταιρεία Sprider χρησιμοποιεί ημίγυμνα ανήλικα παιδιά για να διαφημίσει τα ρούχα της σε παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Οι αντιδράσεις στο Facebook δείχνουν ότι η επιχείρηση δε στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και δεν απαντά ποτέ.

Στις 27 Μαρτίου σκοτώνεται ο Μιχάλης Βατράνης. Το έγκλημα συνεχίζεται (Video)

Στις 13 Απριλίου ο υπουργός Μεταφορών ανακοινώνει το illegalsignsgr. Η αρχή του τέλους;

Στις 26 Απριλίου ξεκινούν οι αποξηλώσεις.

Με αφορμή τις πρώτες αποξηλώσεις γράφω για μερικές πικρές αλήθειες για την υπαίθρια διαφήμιση.

Ένα ως σήμερα αναπάντητο επισήμως ερώτημα είναι το «Πού πάνε οι παράνομες πινακίδες όταν αποξηλώνονται;»

Στα λεωφορεία βεβαίως εξακολουθούν να υπάρχουν διαφημήσεις. Για ‘μένα είνα κινητές διαφημιστικές βόμβες.

Το Μάιο εμφανίζεται στους δρόμους του Χαλανδρίου η παγκόσμια πατέντα υπαίθριας διαφήμισης «Η διαφημισογλάστρα» (υπάρχουν ως σήμερα πάρα πολλές στους δρόμους του εν λόγω Δήμου, αλλά και αρκετών πια άλλων).

Λίγες ημέρες μετά την ανάρτησή μου λαμβάνω email απ’ τον άνθρωπο που έχει εμπνευστεί τη διαφημισογλάστρα. Είναι δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Χαλανδρίου και μου απαντά ότι η πατέντα είναι νόμιμη.

Δίμηνη αργία στο Δήμαρχου Ηρακλείου Αττικής για βαριά αμέλεια στις διαφημιστικές πινακίδες του Δήμου του!

Οι επιχειρήσεις της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης τα βάζουν με την παράνομη αφισορύπανση!

Στις 27 Μαίου γράφω για πρώτη φορά για μια διαφήμιση που θα κρατήσει μήνες, χωρίς κανείς να ενδιαφερθεί να κάνει κάτι. Είναι η παράνομη υπαίθρια διαφήμιση της μπύρας FIX στους διαφημισόπυργους.

Παρόλες τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις και τους ακτιβισμούς, δεν ιδρώνει το αυτί κανενός.

Στις 7 Ιουνίου γίνεται διαμαρτυρία μπροστά απ’ τον παράνομο διαφημισόπυργο με τη μπύρα FIX. Οι συγκεκριμένοι πύργοι εξακολουθούν ως σήμερα να είναι στις θέσεις τους…

Με αφορμή αυτό τον ακτιβισμό, γράφτηκε ένα μόνο κέιμενο στον ημερίσιο Τύπο, το οποίο είχε ένα μικρό προβληματάκι.

Εντωμεταξύ ο Δήμος Αθηναίων όχι μόνο εξακολουθεί να παρανομεί μισθώνοντας παράνομες θέσεις σε εταιρείες υπαίθριας διαφήμισης, αλλά διαφημίζει κιόλας το Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό!

Τον Ιούνιο θυμάμαι ένα κείμενο που είχε εμφανιστεί στην εφημερίδα Guardian για τις παράνομες πινακίδες στην Ελλάδα.

Τον ίδιο μήνα εμφανίζεται στους δημόσιους χώρους μας η πορνοστάρ Τζούλια. Όλο το καλοκαίρι οι έλληνες εποπτεύονται απ’ το γυάλινο βλέμμα της.

Τον Ιούλιο εμφανίζεται μια νέα ίσως λιγότερο προκλητική, αλλά εξίσου άστοχη, καμπάνια της ένωσης των διαφημιστικών εταιρειών υπαίθριας διαφήμισης.

Τον Ιούλιο κάνω μια ανάρτηση με αφορμή μια αποστροφή του λόγου του πρωθυπουργού για το εν λόγω θέμα.

Και λίγο μετά, δημοσιεύω τη γνώμη μου για την πολιτική βούληση του πρωθυπουργού.

Τον Αύγουστο έχουμε νέο θύμα.

Μια πολυεθνική εταιρεία διαφημίζεται σε παράνομες πινακίδες τη στιγμή που η κυβέρνηση επιδίδεται σ’ ένα κολοσιαίο έργο αποξήλωσής τους.

Στις 23 Αυγούστου τιμάται στη γενέτειρά του ο Μανώλης Σταυρουλάκης, πατέρας του Γιάννη που έχασε τη ζωή του πάνω σε παράνομη διαφημιστική πινακίδα. Ο Σταυρουλάκης , μαζί με τον Αθανάσιο Τσιώκο-Πλαπούτα είναι οι πρωτοπόροι, οι επίμονοι ενεργοί πολίτες που απαίτησαν να εφαρμοστεί ο Νόμος.

Το Σεπτέμβριο μιλάω για το θέμα στο δορυφορικό Δίκτυο France24.

Γράφω για άλλη μια φορά για τα βρώμικα παιχνίδια που παίζονται πίσω απ’ την υπαίθρια διαφήμιση.

Αναρωτιέμαι πώς μπορεί ο Δήμος Αμαρουσίου να διατείνεται ότι είναι πρωτοπόρος στην αποξήλωση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων.

Σύντομα λαμβάνω αυτή την απάντηση.

Και λίγο μετά αυτό το μπλογκ ήταν το μόνο Μέσο που δημοσίευσε ολόκληρο το πόρισμα-καταπέλτη του Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης για την υπαίθρια διαφήμιση στο Δήμου Αμαρουσίου.

Το Σεπτέμβριο επίσης τόσο ο Δήμος Αθηναίων όσο και η μπύρα FIX εξακολουθούν να παρανομούν…

Διαφήμιση παράνομου τζόγου.

Η Ελλάδα του «καλά να πάθει!»

Τον Οκτώβριο εντείνεται το προεκλογικό κλίμα των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών. Η μπύρα FIX φεύγει οι υποψήφιοι δήμαρχοι έρχονται!

Εντωμεταξύ, καταφθάνουν καταγγελίες για πολλούς υποψήφιους που διαφημίζονται παράνομα.

Κάποιοι απαντούν. Κάποιοι όχι.

Στο Δήμο Αθηναίων διαφημίζονται σε παράνομα πλαίσια όλοι οι υποψήφιοι. Με τον κύριο Καμίνη όμως συμβαίνει κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο. Αμέσως μόλις κάνω την ανάρτηση μου τηλεφωνεί και δίνει εντολή να αποσυρθούν όλες οι παράνομες διαφημίσεις του!

Και στη Θεσσαλονίκη συμβαίνουν τα ίδια. Οι υποψήφιοι μάλιστα λένε ότι η υπουργική εγκύκλος τους επιτρέπει προεκλογικά να παρανομήσουν!

Βεβαίως, ο υποψήφιος νομάρχης κ. Σγουρός ουδέποτε απαντά για αυτή την προκλητική του παράνομη, έμμεση διαφήμιση.

Εν τάχει, ο δικός μου φακός «συνέλαβε» σε παράνομα υπαίθρια Μέσα τους υποψήφιους: Ψαριανό, Γκιουλέκα, Γεωργιάδη, και Πορτάλιου.

Τον Νοέμβριο εμφανίζεται ξανά η πορνοστάρ στις παράνομες πινακίδες εξασφαλίζοντας δικαίως τον τίλτο του λαμπρού συμβόλου των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων.

Άνθρωποι που δε διαλέγουν τη σιωπή.

Ημερίδα και ημέρα μνήμης θυμάτων από τροχαία.

Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, κανάλι που ανήκει σε επιχειρηματία της υπαίθριας διαφήμισης επιτίθεται ενάντια στον μόνο Δήμαρχο που πραγματικά έβαλε τέλος τστην παράνομη υπαίθρια διαφήμιση στο Δήμο του.

Το Δεκέμβριο νέο θύμα…

Και τέλος, το δωρεάν ανέβασμα του ντοκιμαντέρ μου Προσοχή:Φονικές Διαφημίσεις, σ’ αυτό το μπλογκ.

Όλα τα παραπάνω ήταν η προσωπική μου ενασχόληση. Φυσικά υπήρξαν πολλά δημοσιεύματα και νέα που δεν έχω συμπεριλάβει εδώ. Μερικά απ’ τα πιο σημαντικά είναι τα παρακάτω:

Αlma-Ατέρμων: Ελβετικές κατηγορίες για εξαπάτηση

Eκτός παιχνιδιού το «Casino848»

Διώξεις ζητεί από τον Άρειο Πάγο ο Καστανίδης.

Θεωρώ περιττό να αναφέρω τα ονόματα όσων με βοήθησαν ποικιλοτρόπως να κάνω αυτή τη δουλειά γιατί τους μνημονεύω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ. Είναι πρώτα και κύρια οι γονείς των παιδιών που χάθηκαν στην άσφαλτο, άδικα, εξαιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. Σ’ αυτά τα παιδιά εξάλλου είναι αφιερωμένο το ντοκιμαντέρ, αλλά κι όλη αυτή η προσπάθεια. Επιπλέον, ο βασικός μου στόχος είναι να αποφευχθούν νέα θύματα. Μέσα σ’ αυτό το χρόνο, αλλά και στον προηγούμενο –η έρευνα αυτή άρχισε ουσιαστικά πριν δύο χρόνια- έμαθα πάρα πολλά πράγματα. Ο απολογισμός μου δε μπορεί να χωρέσει κάποια πολύ δυσάρεστα γεγονότα που δε θέλω να θυμάμαι, αλλά και κάποιες χαρές, εξίσου μεγάλες, όταν σημειώνονταν νίκες ενάντια στο καθεστώς της παρανομίας, ενάντια στο αντιαισθητικό τσουνάμι που έχει παρασύρει τις πόλεις μας.

Τέλος, μέσα απ’ αυτό το ρεπορτάζ και την καμπάνια να απαλλαγούμε απ’ τις παράνομες πινακίδες γνώρισα τόσο στον φυσικό χώρο, όσο και στο Διαδίκτυο, πάρα πολύ σημαντικούς ανθρώπους, ανθρώπους με καρδιά και πάθος, ανθρώπους έντιμους και ζωντανούς. Επίσης, ευχαριστώ και όλους αυτούς τους άγνωστους ανθρώπους που συνεισέφεραν οικονομικά στην παραγωγή και διάθεση της ταινίας μου, απ’ το υστέρημά τους. Νομίζω ότι είναι μια απ’ τις πρώτες φορές που γίνεται κάτι τέτοιο, κι ομολογώ ότι νιώθω πολύ υπερήφανος που όλα αυτά έγιναν μέσα από ένα μπλογκ. Σας ευχαριστώ όλους που μου δώσατε, κι εξακολουθείτε να μου δίνετε δύναμη και κουράγιο να δουλεύω και σας εύχομαι καλές γιορτές και καλούς αγώνες!

*Η φράση ᾿αντιαισθητικό τσουνάμι ανήκει στον υπουργό κ. Ρέππα. Την είπε όταν ανακοίνωσε την επιχείρηση αποξήλωσης των παράνομων πινακίδων τον Απρίλιο.

** Αν ακολουθήσετε τα παραπάνω λινκ σας συστήνω να διαβάσετε οπωσδήποτε τα σχόλια. Μερικά είναι πιο διαφωτιστικά απ’ τις ίδιες τις αναρτήσεις.