Ας υποθέσουμε ότι εργάζεστε σε μια επιχείρηση λιανικού εμπορίου. Σύμφωνα με το νόμο, εκτός του μισθού ο εργοδότης σας είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει άμεσα στο ασφαλιστικό σας ταμείο ένα ποσό κάθε μήνα, το οποίο παρακρατεί απ’ τις λεγόμενες μεικτές αποδοχές σας. Στο ταμείο αυτό εγγράφεστε απ’ την ημέρα που προσλαμβάνεστε. Είναι ένα δημόσιο ταμείο, με πολλά προβλήματα, λίστες αναμονής, καταχρεωμένο κ.λπ. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο νόμος αλλάζει: αντί να πληρώνει ο εργοδότης σας τα χρήματα στο ασφαλιστικό ταμείο, να τα πληρώνει κάποιος άλλος, π.χ. ο βιομήχανος που παράγει το ίδιο το προϊόν. Το ταμείο αυτό είναι εξαιρετικό, έχει τεράστιο αποθεματικό, λειτουργεί άψογα, είναι «ευγενές» κ.λπ. Για να μπείτε σε αυτό όμως πρέπει να έχετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μέσο, να έχετε περάσει εξετάσεις, να έχετε εγκριθεί από έναν εργοδότη ή περισσότερους δουλεύοντας γι’ αυτούς επί τριετία το λιγότερο κ.λπ. Πώς θα αντιδρούσατε; Δε θα θέλατε αμέσως αυτή την αλλαγή αδιαφορώντας για το ποιός χρηματοδοτεί το ταμείο σας; Κι αν συνέβαινε το αντίθετο, δε θα αγωνιζόσασταν ώστε να μην καταργηθούν τα προνόμιά σας;

Αυτή είναι η ιστορία με το αγγελιόσημο. Το αγγελιόσημο πληρώνεται απ’ τους διαφημιζόμενους στους διαφημιστές κι εκείνοι με τη σειρά τους το αποδίδουν στο ασφαλιστικό ταμείο των εργαζόμενων στον Τύπο. Είναι ένα ποσό 20% επί της τιμής της διαφήμισης. Με λίγα λόγια οι διαφημιζόμενες βιομηχανίες χρηματοδοτούν ΑΜΕΣΑ τις συντάξεις και την περίθαλψη των δημοσιογράφων. Δεν το κάνουν οι εργοδότες τους, οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ δηλαδή, αλλά οι διαφημιζόμενοι σε αυτά. Αν αυτό από μόνο του δε συνιστά ένα πρόβλημα ηθικής και δεοντολογικής τάξης, τότε τί είναι; (περισσότερα…)

Χθες βρέθηκα στην Ιπποκράτους 146, στο καφέ του radiobubble. Πήγα εκεί για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ετοιμάζω (για το Twitter), για το οποίο θα κάνω σχετική ανάρτηση εν καιρώ. Πιο συγκεκριμένα πήγα για να καταγράψω τον GreekGayLolita ή αλλιώς Πάνο Μιχαήλ, να κάνει την εκπομπή του «μελοdramaREMIX» καθώς και να μιλήσω με τον ιδιοκτήτη του radiobubble, ο οποίος είναι πολύ ενεργός στο Twitter. Το radiobubble εκτός από καφέ είναι το πιο γνωστό ίσως ελληνικό (και διαγαλαξιακό όπως το λένε) ραδιόφωνο του Διαδικτύου. Κάποιος μου είπε ότι είναι κάτι σαν ένα «τουϊτεροκαφενείο». Μέχρι χθες είχα ακούσει αρκετές εκπομπές του, και τις είχα ευχαριστηθεί, αλλά δεν είχα ιδέα πόσο ωραίο ήταν το κλίμα στο στούντιο και τα γραφεία του. Το radiobubble εσχάτως μετακόμισε απ’ το Παγκράτι στην Ιπποκράτους, κι από γραφείο έγινε στούντιο και καφέ μπαρ. Το υβριδικό Μέσο radiobubble ανήκει στο δημοσιογράφο Αποστόλη Καπαρουδάκη (@o_kanalarxhs) και την οικογένειά του (@kaloutsiki και υιός). Για τη λειτουργία του βοηθούν φίλοι και γνωστοί, που επιμένουν να δοκιμάζουν διαφορετικούς τρόπους δράσης και μοιράσματος της εμπειρίας του συναθροίζεσθαι. (περισσότερα…)

Προχθές, όπως θα είδατε και στο σχετικό μου βίντεο, έγινε μια διαμαρτυρία ενάντια σ’ έναν παράνομο και πολύ επικίνδυνο διαφημισόπυργο που βρίσκεται απέναντι απ’ το Χίλτον και διαφημίζει τη μπύρα FIX. Η διαμαρτυρία ανακοινώθηκε πολύ αργά με αποτέλεσμα να το μάθουν ελάχιστα Μέσα. Μια εφημερίδα ωστόσο ήταν εκεί. Ο αξιόλογος ρεπόρτερ Αχιλέας Χεκίμογλου έγραψε για το συμβάν στο Βήμα, κι είχε μάλιστα κι έναν φωτογράφο για να απαθανατίσει τους ακτιβιστές γονείς μπροστά απ’ την παράνομη διαφήμιση. Το κείμενο δημοσιεύθηκε κι ήταν πολύ καλό, μα η εικόνα που το συνόδευε ήταν άσχετη. Επίσης, το όνομα της διαφημιζόμενης εταιρείας είχε απαλειφθεί. Για να μη μείνει κανείς δυσαρεστημένος δημοσιεύω εγώ μια εικόνα απ’ τον ακτιβισμό, μαζί μ’ ενα σχόλιο: Η μπύρα FIX καθώς λανσάρεται ευρέως μέσω των Media αυτές τις ημέρες με μια καμπάνια σε τηλεόραση και αλλού, έχει εξασφαλίσει και την ασυλία ή αλλιώς την προστασία της φήμης της. Όμως στον τομέα της υπαίθριας διαφήμισής της παρανομεί. Και δυστυχώς, κανείς δε θα το μάθει γιατί τα παραδοσιακά Μέσα λειτουργούν στρεβλά, υπέρ μιας εταιρείας που παρανομεἰ κι όχι υπέρ των πολιτών. Το πράγμα είναι απλό: «είμαι μεγάλος διαφημιζόμενος στην τηλεόραση και στον Τύπο, με άλλα λόγια τρέφω τα Μέσα με τα χρήματά μου και άρα κανείς δε δικαιούται να μιλάει άσχημα για εμένα. Εντάξει, υπάρχουν και κάποιοι γραφικοί στο Διαδίκτυο, αλλά ποιός τους υπολογίζει αυτούς;» Η απάντησή μου: «Κάποια στιγμή θα τους υπολογίζουν πολλοί».