Αυτός είναι ο πολιτισμός μας

Αυτός είναι ο πολιτισμός μας; Μια συνηθισμένη ημέρα στα Μελίσσια. Μια κυρία έχει παρκάρει το όχημά της μπροστά απ’ τη ράμπα, έχει ανάψει τα αλάρμ, και κάνει τις δουλειές της. Ο ευγενικός άνθρωπος στο καρότσι, έχει κάνει τις δουλειές του και θέλει να περάσει απέναντι, αλλά λόγω του παρκαρισμένου αυτοκινήτου δε μπορεί. Κάνουμε φασαρία για να βρεθεί ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Λίγα λεπτά μετά εμφανίζεται μια φουριόζα κυρία. Στο «ντροπή σας», απαντάει «έχετε δίκιο» και φεύγει χωρίς άλλη κουβέντα. Ο άνθρωπος στο καρότσι της έχει κολλήσει ένα αυτοκόλλητο στο τζάμι. Έχει κολλήσει δεκάδες απ’ αυτά, μου είπε. Το αυτοκόλητο γράφει: Ευχαριστούμε που σταθμεύετε στα πεζοδρόμια και τις ράμπες για άτομα με ειδικές ανάγκες. Διευκολύνετε τη ζωή μας. Από κάτω έχει το σήμα των ΑμεΑ κι ένα παιδικό καρότσι. Ο άνθρωπος στο καρότσι μου έδειξε ότι στην άλλη άκρη του πεζοδρομίου δεν υπάρχει ράμπα. Πρέπει να κατέβει στο δρόμο, δίπλα απ’ τα αυτοκίνητα. Το ίδιο και οι μητέρες με τα καρότσια. Ο άνθρωπος στο καρότσι χωρίς να χάσει το χαμόγελό του, μου είπε ότι αυτά γίνονται καθημερινά. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας; Έτσι συμπεριφερόμαστε σε όσους δεν τυχαίνει να είναι αρτιμελείς; Έτσι συμπεριφερόμαστε στα ίδια τα παιδιά μας, αφήνοντας τις μητέρες να κυκλοφορούν τα καρότσια κάτω απ’ τα πεζοδρόμια; Να παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας όπου λάχει; Αυτός είναι ο πολιτισμός μας; Δυστυχώς, αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Η συμπεριφορά μας απέναντι στα άτομα με ειδικές ανάγκες, απέναντι στις μητέρες, στους άτυχους, τους αναξιοπαθούντες, τους αδύναμους, αυτή δείχνει ποιός είναι ο πολιτισμός μας κι όχι τα ιδεολογήματα περί φιλόξενου μεσογειακού λαού. Τί είμαστε, με δυο λέξεις; Ανάλγητοι και απολίτιστοι.

9 Comments

  1. Αγαπητέ Μανώλη μπράβο σου που αναδεικνύεις το συγκεκριμένο θέμα. Ζω στο κέντρο της Αθήνας και είμαι πραγματικά αγανακτισμένος. Καθημερινά βλέπω τέτοια φαινόμενα και ειλικρινά σου μιλάω τρελαίνομαι. Κανένας σεβασμός για τους ΑΜΕΑ, για τις μητέρες με τα παιδικά καροτσάκια, για τα παιδιά που περπατάνε στα πεζοδρόμια και γενικά για τους πεζούς. Πλέον τα αυτοκίνητα όχι μόνο σταθμεύουν σε ράμπες και πεζοδρόμια αλλά ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ κανονικά (συνήθως τις βραδινές ώρες). Δυστυχώς αυτό έχει να κάνει με την παιδεία μας γενικότερα ως λαός. Είμαστε απολίτιστοι και ανεύθυνοι, εκεί έχω καταλήξει και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Πολλές φορές δεν σου κρύβω ότι μπροστά σε τέτοια φαινόμενα έχω μπει στον πειρασμό να προξενήσω υλικές φθορές, ναι υλικές φθορές! Εκεί έχω φτάσει από απελπισία. Θα μου πεις, γιατί δεν καλείς την τροχαία? Πρώτον γιατί δεν θα έρθει, δεύτερον γιατί και να έρθει το πρόστιμο δεν θα αλλάξει τη νοοτροπία μας και τρίτον γιατί δεν πιστεύω στους «μπαμπούλες». Δηλαδή από μόνοι μας δεν μπορούμε να ενεργήσουμε σωστά? χρειαζόμαστε πάντα έναν χωροφύλακα πάνω από τα κεφάλια μας, έναν δικτάτορα Παπαδόπουλο? Η κυρία («Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου») που ψέλλισε απλά «έχετε δίκιο» μπορεί να φανταστεί την αγανάκτηση που νιώθουμε οι υπόλοιποι ή απλά το πέταξε για να μας ξεφορτωθεί και την επόμενη στιγμή θα το επαναλάβει? Μάλλον το δεύτερο.

    1. Ναι, δυστυχώς έτσι είναι. Πάντως το μπλογκ το έχω και για αυτό το λόγο. Την επόμενη φορά που θα δεις κάτι σε παρακαλώ βγάλτο με το κινητό σου φωτογραφία και στείλτο να το ανεβάσουμε. Η έκθεση και ση συζήτησ των προβλημάτων νομίζω ότι μπορεί να επιφέρει κάποιο αποτέλεσμα.

  2. Αν ήταν μόνο μία περίπτωση… Κι αν έλεγαν όλοι οι οδηγοί συγγνώμη… Θα έλεγα ότι υπάρχει ελπίδα σ’ αυτή τη χώρα. Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να υπάρχει νόμος για να σκεφτεί κάποιος ότι δυσκολεύει τη ζωή των ΑΜΕΑ και των πεζών. Ώρες-ώρες πιστεύω ότι ο Έλληνας έχει την καφρίλα στο DNA του δυστυχώς.

  3. Νομίζω ότι η φωτο είναι τραβηγμένη μπροστά από το ψαράδικο. Το ίδιο όμως και χειρότερα συμβαίνει απέναντι μπροστά από την την Αλφα Βank. Στο σημείο αυτό καθημερινά είναι σταθμεύμενα αυτοκίνητα ακόμα και σε διπλή σειρά. Οσο για τον κυριο στο καρότσι τον έχω συναντήσει αρκετές φορές, αλλά ακόμη και στο Σ/Μ δυσκολεύεται διότι στη ράμπα εισόδου στο κατάστημα είναι συχνά παρκαρισμένα μηχανάκια και εμποδίζουν. Εύγε για το πόστ και φωτο

    1. Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια. Η φωτογραφία είναι τραβηγμάνη πιο κάτω απέναντι απ’ την εκκλησία της Ζωοδόυχου Πηγής, και ακριβώς μπροστά απ’ το φούνρο του Λογοθέτη. Μίλησα με τον άνθρωπο και μου είπε ότι όντως καθημερινά αναγκάζεται να κυκλοφορεί πάνω στο οδόστρωμα γιατί τα πεζοδρόμια σεν είναι προσβάσιμα.

  4. γιατί να μην έχει πλαϊνά σίδερα εκεί όπως αυτά που βάζουν αριστερά-δεξιά για να οριοθετούν τους κάδους; Θα μου πείς επικίνδυνα, αλλά επειδή συνήθως έχει πριν και μετά αυτοκίνητα μειώνεται η πιθανότητα πρόσκρουσης (και επιπλέον προστατεύεται ο διαβάτης της διάβασης από τυχόν βιαστικούς να πιάσουν τη θέση

  5. Κι όλα αυτά γιατί ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχεί το «εγώ». «Εγώ να είμαι καλά, εγώ να έχω τις ευκολίες μου, να κάνω γρήγορα τη δουλειά μου». Δεν έχει σημασία το μέσον, φτάνει να διευκολύνουν τη ζωή τους… Όμως δεν ξέρουν, τους ξεγελά η εύκολη επιτυχία τους. Ο άνθρωπος στο καροτσάκι μπορεί να αγανακτεί εκείνη τη στιγμή, μα μέσα του είναι σίγουρος για το μεγαλείο της ψυχής του. Η καθήλωσή του στο καροτσάκι του έχει μάθει πολλά, τον έχει κάνει σοφό!

  6. Δεν έχετε άδικο. Δεν σκέφτεστε όμως πως για όλο αυτό το χάος ευθύνεται πρωταρχικά το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας. Πρακτικά και αντικειμενικά οι οδηγοί δεν έχουν που να παρκάρουν ή να σταθμεύσουν. Τραγικό το αποτέλεσμα. Αλλά μοιρασμένες οι ευθύνες. Και οι ράμπες δώρον άδωρον για αυτόν το λόγο. Ένα χάος…

Σχολιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s