Αν άλλαζε κάτι με τις μούτζες θα είχαμε τους πιο ασφαλείς δρόμους κι όχι την πρωτιά σε νεκρούς από τροχαία στην Ευρώπη.

Επειδή η μούτζα είναι στη μόδα, λόγω των παρελάσεων (μαθητές μουτζώνουν τους επισήμους), έγραψα χθες στο Twitter ότι “Αν άλλαζε κάτι με τις μούτζες θα είχαμε τους πιο ασφαλείς δρόμους κι όχι την πρωτιά σε νεκρούς από τροχαία στην Ευρώπη”. Όποιος κυκλοφορεί στους Ελληνικούς δρόμους θα έχει παρατηρήσει ότι η μούτζα είναι ένας διαδεδομένος τρόπος «επικοινωνίας» μεταξύ των οδηγών. Αν άλλαζε κάτι κάθε φορά που μούτζωνε ένας οδηγός κάποιον άλλο θα είχαμε όντως τους πιο ασφαλείς δρόμους, αλλά δυστυχώς έχουμε τους πιο επικίνδυνους δρόμους στην Ευρώπη. Είμαστε μαζί με τη Ρουμανία πρώτοι σε νεκρούς από τροχαία. Κι αυτό γιατί η μούτζα στην πραγματικότητα δεν αλλάζει ΤΙΠΟΤΑ στην οδική μας συμπεριφορά. Όσες φορές κι αν μουτζώσεις τους οδηγούς που θεωρείς ότι κάνουν λάθος, όσες φορές κι αν σε μουτζώσουν όταν θεωρούν ότι κάνεις λάθος, τίποτα δε θα αλλάξει.

Μερικές σκέψεις σε σχέση με τη μούτζα: (περισσότερα…)

“Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι τραγωδία, ο θάνατος ενός εκατομμυρίου είναι στατιστική”.

Η ρήση αυτή του Ιωσήφ Στάλιν λέει πολλά για την ανθρώπινη φύση. Ενώ μας συντρίβει η είδηση του θανάτου ενός ανθρώπου που έτυχε να γνωρίζουμε, μιλάμε παγερά για το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων που δε γνωρίσαμε ποτέ. Είδα τις προάλλες στην τηλεόραση τον κύριο Άρη Σταθάκη, έναν πολύ σοβαρό άνθρωπο που γνώρισα και του πήρα συνέντευξη για το ντοκιμαντέρ μου για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Ο γνωστός δημοσιογράφος ρωτήθηκε απ’ την Πόπη Τσαπανίδου σχετικά με την εμπειρία του ως εκλεγμένος βουλευτής. Η απάντησή του ήταν αποστομωτική: “ως βουλευτής είχα τον τίτλο αλλά όχι τη δύναμη” είπε ο κύριος Σταθάκης. Μίλησε για την Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας, για την ψηφοθηρία και το φόβο του πολιτικού κόστους, μίλησε ουσιαστικά για κάτι πάρα πολύ στενόχωρο: ένας βουλευτής δε μπορεί να κάνει τη διαφορά.

(περισσότερα…)