Follow @andriotakis

Θεωρείτε απαραίτητη την ταυτοποίηση των οχημάτων με τους κατόχους τους; Γιατί την αρνείστε στους κατόχους των μπλογκ;

Πολλοί λένε ότι ακόμα κι αν ο Ελληνικός νόμος επιτρέψει την άρση του απορρήτου για λόγους συκοφαντικής δυσφήμισης, θα μείνει ουσιαστικά ανεφάρμοστος, αφού οι κάτοχοι των σέρβερ μπορούν να βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, κάτι που σημαίνει ότι ένας αρμόδιος άλλης χώρας θα αποφασίσει αν θα αρθεί το απόρρητο ή όχι. Εδώ νομίζω ότι υπάρχει περιθώριο περαιτέρω έρευνας. Αν η νομοθεσία των ΗΠΑ δεν επιτρέπει την άρση του απορρήτου για λόγους συκοφαντικής δυσφήμισης, τότε πρέπει να βρεθεί τεχνικός, νομικός τρόπος να γίνει σεβαστός κι ο ενδεχόμενος Ελληνικός νόμος, που θα το ζητά. Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές, είναι ότι παρά τις αντιφάσεις και τα φαινομενικά αδιέξοδα που τείνει να εδραιώσει το Διαδίκτυο, δεν είμαστε αμέτοχοι παρατηρητές των εξελίξεων. Κανείς μας δεν επιθυμεί να λογοκρίνει ή να φιμώσει το Διαδίκτυο. Όμως πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα εγκλήματα κατ’ αρχήν θα προλαμβάνονται κι έπειτα, όταν γίνονται, θα εξιχνιάζονται. Ότι θα αποδίδεται δηλαδή δικαιοσύνη.

Δεν πρέπει να φύγουμε απ’ τη συζήτηση της ουσίας. Η ταυτοποίηση των μπλογκ δεν είναι καθόλου οπισθοδρομική ή αντιδημοκρατική. Ίσα ίσα. Εξασφαλίζει συνθήκες ισονομίας και δικαιοσύνης για όλους. Ας πάρουμε ένα θέμα που πολύ με απασχολεί, και για το οποίο γράφω και κάνω αρκετά πράγματα. Την οδική ασφάλεια. Η ταυτοποίηση των οχημάτων γίνεται μέσω των αδειών κυκλοφορίας του κάθε οχήματος. Όταν αγοράζεις ένα αυτοκίνητο ή μια μοτοσικλέτα προμηθεύεσαι την άδεια κυκλοφορίας του, και μαζί έναν μοναδικό αριθμό, την πινακίδα του. Θα συναινούσε κάποιος στην κατάργηση των πινακίδων στα αυτοκίνητα; Απίθανο. Για ευνόητους λόγους καταλαβαίνουμε ότι οι πινακίδες είναι απαραίτητες. Όταν κάποιο όχημα προκαλέσει ατύχημα, το πρώτο πράγμα που λέμε είναι αν σημειώθηκαν οι πινακίδες του. Η αντικοινωνική συμπεριφορά ενός οδηγού, δε θα μπορούσε ποτέ να εμποδιστεί, αν δεν υπήρχαν οι πινακίδες και η ταυτοποίηση των οχημάτων με τα οχήματά τους. Εν πάση περιπτώσει, επειδή το οδικό δίκτυο, πρέπει να είναι ασφαλές για όλους, έχουμε συμφωνήσει ότι πρέπει να υπάρχει για κάθε όχημα κι ένας υπεύθυνος για το νόμο. Είναι το πιο δίκαιο που μπορεί να γίνει. Φυσικά δεν προτείνω να εγκρίνει κάποιος ή να χορηγεί άδειες για ιστολόγια, ή για ιστοσελίδες. Σε καμία περίπτωση. Για να βγει κάποιος στο δρόμο πρέπει οπωσδήποτε να έχει αποδείξει ότι δε συνιστά κίνδυνο για τους άλλους, ότι αναγνωρίζει τη σήμανση κ.λπ. Για τη δημοσίευση κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο. Η εκπαίδευση θα αρκούσε.

Παρότι τα μπλογκ και οι ιστοσελίδες δεν είναι τόσο επικίνδυνα για την ανθρώπινη ζωή όσο οι δρόμοι, μπορούν κι αυτά να συμβάλλουν στην τέλεση αξιόποινων πράξεων. Γι’ αυτό χρειάζεται η εκπαίδευση, γι’ αυτό χρειάζεται ο υπεύθυνος απέναντι με το νόμο. Αυτό που λέω είναι ότι όταν κάποιος μου επιτεθεί, με συκοφαντήσει, με εκβιάσει, με βρίσει, θέλω να έχω τη δυνατότητα να ζητήσω απ’ τη δικαιοσύνη να αποδείξω ότι λέει ψέμματα, ότι με διαβάλλει κ.λπ. Δεν επιθυμώ να γνωρίζω τον κάτοχο ενός μπλογκ αν αυτός δεν συκοφαντεί, δεν εκβιάζει κ.λπ. Μπορεί να είναι όσο ανώνυμος ή ψευδώνυμος θέλει. Καθένας μπορεί να αγοράσει όποιο όχημα επιθυμεί, σε οποιοδήποτε χρώμα, και να το πηγαίνει οπουδήποτε επιθυμεί χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Αν όμως παραβιάσει κάποιο κόκκινο ή STOP, τότε διακινδυνεύει να τον δει κάποια κάμερα ή κάποιος άλλος οδηγός και να τον καταγγείλει. Ομοίως, καθένας μπορεί να φτιάξει κάποιο μπλογκ και να γράφει ό,τι επιθυμεί. Αν όμως παραβιάσει κάποιο νόμο θα πρέπει να ξέρει ότι θα βρεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Αν θέλουμε δίκαιες συνθήκες για όλους, η ταυτοποίηση, όταν υπάρχει προσβολή προσώπου, εκβίαση ή άλλη παραβίαση νόμου, είναι αυτονόητη κι επιβεβλημένη.

Follow @andriotakis
Εδώ και 5 χρόνια σχολιάζουμε φήμες, δηλώσεις, διαρροές για τον περίφημο “μπλογκονόμο”. Όπως λέει ο E-lawyer κι ο λαός “ήμουν νιός και γέρασα”. Η πολιτική ηγεσία, και οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών φέρονται να επεξεργάζονται νόμους σχετικά με τη δημοσίευση στα μπλογκ, και κάθε τόσο, με δυσάρεστες πάντα αφορμές εξαγγέλουν ρυθμίσεις, χωρίς ποτέ να προχωρούν στην υλοποίηση κάποιας συγκεκριμένης πρότασης. Οι αντιδράσεις απ’ την πλευρά των χρηστών ποικίλουν, αλλά η πιο συχνή είναι βέβαια αρνητική. Οποιαδήποτε παρέμβαση εκλαμβάνεται απ’ την πλευρά τους ως απειλή για την ελευθερία του λόγου. Ωστόσο, γύρω απ’ το πνεύμα αυτής της ρύθμισης-φάντασμα υπάρχουν πολλές παρερμηνείες και παρεξηγήσεις. Κατ’ αρχήν το διακύβευμα του όποιου μελλοντικού νόμου είναι η άρση του απορρήτου ακόμα και σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμισης. Με το ισχύον καθεστώς άρση του απορρήτου γίνεται σε περιπτώσεις εκβίασης. Μέχρι αυτή τη στιγμή κανείς δεν έχει διατυπώσει σοβαρά κάποια πρόταση περί “κατάργησης της ανωνυμίας των μπλογκ”, όπως λένε μερικοί. Αν κάποιος ανώνυμος blogger δεν τελεί αδίκημα, αν δεν συκοφαντεί, αν δεν εκβιάζει, αν δεν μεταδίδει ψευδείς ειδήσεις, μπορεί φυσικά να διατηρεί την ανωνυμία του. (περισσότερα…)