Το ερχόμενο Σάββατο θα βρίσκομαι στη Λευκωσία της Κύπρου για να συμμετάσχω σ’ αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Το ίδιο βράδυ θα προβληθεί και το ντοκιμαντέρ που έχουμε κάνει με τη Μέντη Μέγα, Blog, Ένας νέος δημόσιος χώρος. Ακολουθεί η ενημέρωση:
Νέοι που θέλουν η φωνή τους ν’ ακουστεί. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές της επανάστασης που έφεραν τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Αν αισθάνεστε ότι ανήκετε σ’ αυτό το νέο και δυναμικό κόσμο τότε η εκδήλωση Buffer Zone Bloggers σας ενδιαφέρει.
Το διήμερο περιλαμβάνει:
-Συζητήσεις με έμπειρους bloggers, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς από την Κύπρο και το εξωτερικό
-Ομιλίες από Αιγύπτιους ακτιβιστές σχετικά με τα Νέα Μέσα
-Εργαστήρια (blogging, social media, animation)
-Προβολές ντοκιμαντέρ
Παρασκευή & Σάββατο 29-30 Απριλίου 2011 στο Κέντρο Κοινοτικών Μέσων Επικοινωνίας Κύπρου (CCMC), στην Ουδέτερη Ζώνη της Λευκωσίας, δίπλα από το Λήδρα Πάλας.
Θα παρέχεται δωρεάν wi-fi οπότε φέρτε τους φορητούς σας υπολογιστές.
Η είσοδος είναι ελεύθερη, η εγγραφή όμως είναι απαραίτητη. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα μας http://www.digime.org.cy/el/, ή στείλτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση, sarah@cypruscommunitymedia.org
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στα Αγγλικά, Ελληνικά και Τουρκικά.
Το πρόγραμμα υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Τη δεκαετία του ’80 με την άγνοια κινδύνου και τη γενικότερη έλλειψη προσοχής που χαρακτήριζε εκείνη την εποχή, είχα κρατήσει κι εγώ στα χέρια μου δυναμιτάκια και φωτοβολίδες το Πάσχα. Κάθε χρόνο ωστόσο μαθαίνουμε νέα για μικρά παιδιά που γίνονται θύματα αυτού του εθίμου, ακρωτηριάζονται ή και χάνουν τη ζωή τους, και σκέφτομαι ότι ίσως από τύχη δεν είχε σκάσει κάποιο δυναμιτάκι στα δικά μου χέρια. Θυμάμαι επίσης ότι εκείνη τη δεκαετία οι γονείς μας έκαναν κι άλλα ριψοκίνδυνα πράγματα, όπως για παράδειγμα ότι σπάνια φορούσαν ζώνη στο αυτοκίνητο. Νομίζω ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να γίνουμε λίγο πιο υπεύθυνοι. Τα βεγγαλικά είναι ένα έθιμο, αλλά είναι ένα επικίνδυνο έθιμο, που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή ενός ανθρώπου. Όσο τα ανεχόμαστε, εκτός από δυνητικά θύματα, γινόμαστε και συνένοχοι εγκλημάτων… Ακριβώς όπως και στα τροχαία…
Manolis Andriotakis 