Είναι το δεύτερο πόρισμα, η δεύτερη έκθεση του σώματος των ελεγκτών κι επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης που εκδίδεται τα τελευταία χρόνια για το συγκεκριμένο δήμο και για το συγκεκριμένο θέμα. Απ’ το προηγούμενο όμως πόρισμα του 2007 έως σήμερα, φαίνεται να μην έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στον εν λόγω δήμο. Το πόρισμα αφορά το δήμο Αμαρουσίου, την τρέχουσα διοίκησή του, σε σχέση με τις διαφημιστικές πινακίδες. Όποιος γνωρίζει ανάγνωση θα καταλάβει ότι πρόκειται για μια έκθεση καταπέλτη. Καθώς το κείμενο μιλά από μόνο του, δε θα προσθέσω πολλά σχόλια. Δεν το ανεβάζω ολόκληρο για λόγους οικονομίας. Απ’ το κυρίως σώμα της έκθεσης (εκτός απ’ το εξώφυλο και τις προτάσεις στο τέλος) δημοσιεύω δύο σελίδες που αφορούν στις εισπράξεις του Δήμου και στα πρόστιμα, και όλα τα συμπεράσματα.
(περισσότερα…)

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2001. Τεράστιο καλλιτεχνικό γεγονός. Στις 3.45 μ.μ. (ώρα Ελλάδας) αεροπλάνο συνετρίβη στον έναν πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Ένα τέταρτο αργότερα δεύτερη πρόσκρουση αεροπλάνου, στον άλλο πύργο. Την είδα σε ζωντανή μετάδοση και δεν πίστεψα στα μάτια μου, αλλά έπειτα άρχισα να χοροπηδάω από τη χαρά μου. Από τις γύρω πολυκατοικίες ακούστηκαν κοφτά επιφωνήματα και μερικοί πανηγυρισμοί. Εγώ κόλλησα στην οθόνη. (…)

Το παραπάνω απόσπασμα είναι αλιευμένο απ’ το βιβλίο του Μιχάλη Μιχαηλίδη «Πινακοθήκη τεράτων῾» (2009, εκδ. Πατάκη, σελ.391). Γνωρίζω βεβαίως ότι δεν πρέπει να συγχέουμε τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα. Τα λόγια αυτά ανήκουν στον ήρωα του βιβλίου. Καθώς όμως το αφήγημα έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, υποπτεύομαι ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα απηχεί τα συναισθήματα του συγγραφέα. Όταν το διάβασα αισθάνθηκα λύπη, απογοήτευση. Δε σοκαρίστηκα γιατί την ημέρα εκείνη έμαθα ότι ένας συνάδελφος δημοσιογράφος, αρκετά γνωστός, στην εφημερίδα που εργαζόμουν πανηγύριζε κι εκείνος. Όταν κάποιος πανηγυρίζει με την κατάρρευση ενός κτιρίου γεμάτο ανθρώπους δε μπορεί παρά να είναι αφαιμαγμένος από συναισθήματα αγάπης, αλληλεγγύης, χαράς. Εντάξει σε κάποιο βαθμό όλοι έχουμε την κτηνωδία μέσα μας, αλλά στόχος μας είναι να γίνουμε κοινωνικά ευαίσθητα όντα. Πόσο μίσος πρέπει να έχεις μέσα σου για να χαίρεσαι με το χαμό έστω κι ενός ανθρώπου;

Απ’ το γραφείο τύπου του Δήμου Αμαρουσίου έλαβα σήμερα απάντηση στη χθεσινή και προχθεσινή μου ανάρτηση. Τη δημοσιεύω ως έχει:

Πρωτοπόρος εδώ και τρία (3) χρόνια ο Δήμος Αμαρουσίου, στην αποξήλωση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων

Με αφορμή σχόλιο σας που αναρτήθηκε στο blog σας, με τίτλο «Βρώμικος πόλεμος με φόντο την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση», θα θέλαμε για την αποκατάσταση της αλήθειας να επισημάνουμε τα παρακάτω:

Από το 2007 μέχρι σήμερα ο Δήμος Αμαρουσίου, έχοντας θέσει ως προτεραιότητα την ενίσχυση της ασφάλειας όσων κινούνται στο οδικό δίκτυο της πόλης μας, αλλά και την αισθητική αναβάθμιση της εικόνας του Αμαρουσίου, πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια για την αποξήλωση όλων των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, οι οποίες βρίσκονται στα όρια της πόλης.

Και το κάνουμε κόντρα σε ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, που διέθεταν ισχυρή πολιτική κάλυψη τα προηγούμενα χρόνια και αποκόμιζαν εκατομμύρια ευρώ σε βάρος της πόλης, της ποιότητας ζωής μας και της ασφάλειας χιλιάδων οδηγών.

Στο πλαίσιο αυτό, την τελευταία τριετία προχωρήσαμε στην απομάκρυνση περισσότερων από 500 παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, οι οποίες είχαν τοποθετηθεί επί της Κηφισίας, σε βασικούς οδικούς άξονες της πόλης, αλλά και σε ταράτσες πολυκατοικιών.

Παράλληλα, απομακρύναμε περισσότερες από 8.200 αφίσες και banners που είχαν επίσης τοποθετηθεί παράνομα.

Το αποτέλεσμα της δράσης αυτής του Δήμου ήταν στα τέλη Απριλίου του 2010 να έχουν απομακρυνθεί όλες οι πινακίδες που βρίσκονταν κατά μήκος του οδικού δικτύου, και το Μαρούσι να είναι η πρώτη πόλη στο Λεκανοπέδιο χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

Για την τοποθέτηση των πινακίδων αυτών, μάλιστα, έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 620 πρόστιμα στις εταιρείες που τις διαχειρίζονταν.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η επιχείρηση αποξήλωσης, πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με πόρους του Δήμου, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση από την Κεντρική Εξουσία, η οποία είναι εκείνη που ακολουθεί το παράδειγμά μας και την πρωτοβουλία του Δημάρχου Αμαρουσίου κ. Γιώργου Πατούλη.

Για την ακρίβεια το Υπουργείο Υποδομών μετά από πολλά χρόνια αδράνειας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα ευαισθητοποιήθηκε και ξεκίνησε την αποξήλωση μόλις στις 26 Απριλίου 2010 από την Κηφισίας, έναν οδικό άξονα στον οποίο ο Δήμος Αμαρουσίου είχε ήδη αποξηλώσει σχεδόν το σύνολο των παράνομων πινακίδων, που βρίσκονταν στα όριά του.

Θεωρούμε, επομένως, ότι το σχόλιο στο blog σας που αναφέρεται σε «πρωτοβουλία της κυβέρνησης» αδικεί την προσπάθεια που καταβάλλει όλα αυτά τα χρόνια πρώτη απ’ όλους η Δημοτική Αρχή του Γιώργου Πατούλη, ώστε με σχέδιο και πρόγραμμα, κάθε μέρα που περνά, το Μαρούσι να γίνεται ακόμη πιο όμορφη, ακόμη πιο ασφαλής πόλη.

Και παρά τον πράγματι «βρώμικο πόλεμο» που δέχεται από πρόσωπα και επιχειρηματικά συμφέροντα που θίγονται διότι συνδέονται με την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω.